In de wachtrij

We wachten in Groningen al heel lang op een correcte en snelle afhandeling van de gaswinningsschade. Wachten speelt zich meestal achter de voordeur af, zelden op straat. Gisteren was dat wel het geval, honderden mensen stonden urenlang in de rij om een subsidie aan te vragen ter compensatie van de bevingsellende. Thuis zaten nog eens duizenden mensen achter de computer, in een lange online wachtrij.

Opeens krijgt wachten een gezicht. Vele gezichten.

Een groot deel van deze mensen gaat teleurgesteld worden, want de subsidiepot is al na één dag leeg. Op is op. Eindeloos wachten en niet krijgen waar je recht op hebt. Het Groningse gaswinningsdrama in een notendop.

Kanonnenvoer, meer zijn we niet

We hebben het eerder meegemaakt. In 2013 werd de gaswinning ook verhoogd. We hadden het jaar daarvoor de zware aardbeving 3.6 Richter in Huizinge gehad, de beving die Nederland wakker schudde. Groningen zat serieus in de problemen door de jarenlange gaswinning, dit kon zo niet langer. De gaswinning moest naar beneden.

Maar wat deed minister Henk Kamp? Hij verhoogde de gaswinning, ondanks het dringende advies van het Staatstoezicht op de Mijnen om dat niet te doen. Woest waren we, we voelden ons vernacheld, geschoffeerd en belazerd. Waarom deed hij alsof er niets aan de hand was, waarom was hij blind voor de ingrijpende gevolgen voor ons.

En nou gebeurt, bijna tien jaar later, precies hetzelfde. De gaswinning wordt, met het einde in zicht, nog snel even verdubbeld, ook al maakt het Staatstoezicht zich zorgen over het grote aantal aardbevingen in 2021. En weer voelen we ons vernacheld, geschoffeerd en belazerd.

Het verschil met 2013 is dat de situatie in Groningen dramatisch verslechterd is. Er zijn honderden aardbevingen geweest. Pas 10% van de huizen die versterkt moeten worden zijn klaar. Er liggen nog 32.783 schademeldingen op de plank (wachttijd 203 dagen). Om over het aantal mensen dat ten einde raad is maar te zwijgen.

Het blijkt allemaal niet uit te maken. Ook in 2022 wil de overheid de gevolgen van de gaswinning niet onder ogen zien. We zijn niets meer dan kanonnenvoer, in een oorlog die niet te winnen is.

Gaswinning gaat weer omhoog

Fijn zo’n bericht in de eerste week van het nieuwe jaar. Fijn ook dat het op donderdagavond bekend gemaakt wordt, want dat betekent de zoveelste slechte nacht. Alsof ik er daar al niet genoeg van gehad heb.

Er zijn hier al heel veel beloftes gebroken, ik zou er aan gewend moeten zijn inmiddels. Maar toch ben ik weer in shock. Net zoals aardbevingen niet wennen, wennen uitvluchten ook niet. Uitvluchten als: Duitsland heeft aardgas nodig (niemand wist hiervan) of de stikstoffabriek is niet op tijd klaar als gevolg van corona (als ex-minister Kamp de bouw niet had uitgesteld, was hij allang klaar geweest).

Dat Rutte3 verzuimd heeft ervoor te zorgen dat de gasvoorraden werden aangevuld, blijft ongenoemd. Als er iets misgaat ligt het altijd aan wat anders. Of de bejaarden in Limburg mogen niet in de kou komen te zitten of de Duitsers niet. Binnenkort zitten ze in Italië vast ook te rillen van de kou.

De gaswinning in Groningen gaat helemaal niet stoppen. Het Groningerveld zal tot de laatste druppel leeggetrokken worden. Er valt nog veel te veel geld mee te verdienen. Rutte4 zal dit nooit openlijk toegeven, maar met nieuw elan is er altijd wel een nieuwe uitvlucht te bedenken.

Ik ga weer naar bed, mijn gebroken nacht inhalen.

Jaaroverzicht 2021: Groningen in blogs

Januari
Vluchtende Groningers
Hoera, een nieuwe denktank
Het verdriet van Wiebes
Geblokkeerd op twitter
Aardbevingsbeleefcentrum?
Februari
Stop het ongekende onrecht
Stel per direct de bewoners voorop!
Redt jezelf maar, wij doen niets
Maart
Zware aardbeving sloopt kerncentrale Groningen
Mark en Hugo hebben verloren
Waarom moeilijk als het makkelijk kan
Nooit meer Rutte
Tandeloos Groningen

April
De kleren van de keizer
Wopke en Hugo
Mei
Help Rutte uit de droom
Juni
En weer veranderen de spelregels
Smartengeld: hou het simpel
De huilende keukens van Appingedam
De helletocht ná een aardbeving
How dare you!

Juli
Wel heel pittoresk
Niet storen svp
Augustus
Negen jaar na Huizinge: zijn de problemen opgelost?
September
Gesloopt door de versterking
Iemand zit op een bankje
Susan Top, een topvrouw

Oktober
Overheid, praat met ons!
Alles is goed gekomen
Uitgenodigd voor de formatietafel. Gaan we?
Verscheurd vertrouwen
November
In paniek
3.2 Wat volgt???
Aan de goden overgeleverd
December
Zonder riemen


Zonder riemen

Groningen wordt genoemd in het net verschenen coalitieakkoord. Het stelt niet veel voor wat er staat. Het komt neer op vage woorden als: verbetering en versnelling van schadeafhandeling; spoedig perspectief bieden en ruimhartigere afronding van versterkingsoperatie. Woorden die we al vaak gehoord hebben, maar die nooit in daden zijn omgezet.

En zo blijven we gevangen in een boot zonder riemen, zonder reddingsmiddelen, zonder vast land in zicht. Veel mensen zijn al overboord gevallen, gewond, getraumatiseerd. Den Haag trekt zich er weinig van aan. Ook de provincie Groningen en de gemeentes blinken niet uit in bezorgdheid over de situatie waarin hun bewoners zich bevinden.

Het is de hoogste tijd dat dit verandert. Het is klip en klaar dat de aardbevingen nog jaren door zullen gaan én het is overduidelijk dat het leed dat hier is aangericht zijn weerga niet kent.

Er moet nu eindelijk eens echt naar ons geluisterd worden. Ons leed moet begrepen en erkend worden. We moeten zeggenschap krijgen over onze levens en onze toekomst. We moeten kunnen meedenken en meebeslissen over wat er moet gebeuren. Zodat onze problemen adequaat en zonder juridisch geneuzel opgelost gaan worden.

Wie geeft ons de riemen waarmee we de koers van de boot kunnen bepalen? Op weg naar een toekomst waarin we weer veilig zijn, weer kunnen lachen, genieten van ons prachtige Groningerland en… weer blij zijn met onze bestuurders.

Wie, oh wie?