De schone lei van de NAM

20170424_175252_resizedDe NAM wil graag met een schone lei verder. Ik vind dat een goed idee. Daarom heb ik vandaag een vuurtje gestookt. Alle schaderapporten die ik sinds augustus 2012 heb ontvangen, heb ik verbrand. Ik ben een aardig tijdje bezig geweest. De planken in mijn kast, gereserveerd voor de NAM, zijn leeg. Ik heb ze gelijk maar even versterkt, want ze waren erg doorgezakt. Wokkels heb ik ervoor gebruikt, dus ze zijn nu weer veilig.

Mijn lei is schoon, wat nu? Het liefst hou ik hem schoon, maar ja, ik heb nog wat jonge schade liggen die ik niet gemeld heb. Geen zin in zo’n CVW-contactmens (m/v) die mij vriendelijk vertelt hoe vervelend ie (m/v) het voor me vindt. Ik kan daar rapporten over vol schrijven, maar ook die heb ik net verbrand.

Ik zit hier dus met lege handen. Nou ja, behalve dan die schone lei, wat scheuren in mijn huis en rooklucht in mijn haren. Wat bedoelt de NAM eigenlijk met zijn schone lei?  “Bewoners met openstaande schades krijgen een aanbod voor schadevergoeding”.  Ah mooi, dan hoef ik mijn jonge schade niet eens te melden, ik krijg gewoon een aanbod van ze. Fijn NAM, dat jullie eindelijk zonder gedoe de schade vergoeden. En dan ook nog ruimhartig. Toch?

Ik ben benieuwd wanneer ik mijn aanbod ontvang. Weet iemand wanneer het Sint-Juttemis is?

 

Een beetje leugensmoe

Ik ben een beetje moe, ik ben een beetje heel erg moe. Moe van alle leugens die ik de laatste tijd gehoord heb. Leugens over:

leugens

hoe de veiligheid van Groningen voorop staat
(volgens Kamp)

hoe goed Hans Alders zijn werk doet
(volgens Kamp)

hoe Kamp zijn stinkende best doet
(volgens Kamp)

hoe Groningse burgemeesters opkomen voor hun burgers
(Beukema van Delfzijl en Wiersma van De Marne)

hoe weinig aardbevingsschade er in de buitengebieden is
(volgens Witteveen&Bos, Kamp&Alders)

hoe een voucher van € 1.500 alle C-schade dekt
(volgens Kamp&Alders)

hoe de NAM op afstand staat
(volgens Kamp&Alders)

hoe het nieuwe schadeprotocol in goed overleg wordt opgesteld
(volgens Kamp&Alders)

hoe Groningers veel te hard met hun deuren slaan
(Witteveen&Bos, CVW)

hoe Groningen bestaat uit een binnen- en een buitengebied
(volgens Witteveen&Bos, Kamp&Alders)

hoe vlot de versterkingsoperatie loopt
(volgens Kamp&Alders)

hoe de NAM het beste met Groningen voor heeft
(volgens NAM directeur Schotman)

hoe mollen de Groningse huizen onherstelbaar beschadigen
(volgens NAM, Witteveen&Bos)

hoe……………

 

Ik ben een beetje moe, ik ga naar bedje toe.

Het laatste rondje van Henk Kamp

Beste Henk,

Dit is al de derde afscheidsbrief die u van mij ontvangt. U gaat maar niet weg, dus ik blíjf u maar schrijven. In december vorig jaar bracht u uw laatste bezoek aan Groningen als minister. U had net aangekondigd met pensioen te gaan. Ik was daar blij om, want ik was niet blij met u.

Inmiddels is het april en bent u bezig aan uw laatste rondje. En het duurt maar en het duurt maar. Is het zo moeilijk voor u om het stuur los te laten? Bent u misschien bang dat Groningen niet zonder u kan? Wees gerust, we redden ons prima zonder u. We hebben uw trouwe lakei Hans Alders toch, de man die volgens u zijn werk heel goed doet. Wel een beetje gek trouwens, dat u de enige bent die wegloopt met Hans. Als u zo dol op hem bent, mag u hem wel hebben hoor. Wij kunnen hem wel missen.

IMG_20170419_202359
Annemarie Heite

Maar Henk, hier schrijf ik u eigenlijk niet voor. Ik schrijf u omdat u zegt dat ‘de veiligheid van Groningen in het geding is.’ Na 4,5 jaar ministerschap waarin u, naar eigen zeggen, uw stinkende best heeft gedaan voor Groningen, is het hier dus nog steeds niet veilig. Het verrast mij om dit uit uw mond te horen. Eigenlijk zegt u: ‘het is mij niet gelukt om de veiligheid van de Groningers te garanderen, ik heb gefaald.’ Dit getuigt van zelfkennis en dat siert u.

Beste Henk, hou de eer aan uzelf en kondig vandaag in de Tweede Kamer uw aftreden aan. Uw opvolgster staat al klaar.

Eerste afscheidsbrief

Tweede afscheidsbrief

NAM schaft aardbevingsschade af

Het rapport van Witteveen&Bos was al een voorbode. 1600 schademeldingen, 1600 afwijzingen. Geen aardbevingsschade zeiden de door de NAM ingehuurde experts. ‘U slaat te hard met uw deuren’, krijgt een bewoner te horen. Met droge ogen uitgesproken door een CVW medewerker. Hoe hard moet je wel niet een deur dichtslaan om scheuren in je muur te krijgen. Is dat al wel eens onderzocht?

En nu ligt er dan een brief van Kamp aan de Tweede Kamer. Om het ingestorte vertrouwen van de Groningers te herstellen komt er een nieuw schadeprotocol. De NAM gaat op afstand. Maar niet nadat ze eerst alle aardbevingsschade afgeschaft hebben. Wie zegt eigenlijk dat die meer dan 70.000 schademeldingen in Groningen door de gaswinning komen. Niemand toch? Behalve dan de Groningers zelf, maar die zijn bevooroordeeld.

20170416_092107_resized

Die brief van Kamp is natuurlijk niet pas op 12 april geschreven. Nee, die ligt al maanden klaar. Het is allemaal voorgekookt door de NAM. Het volk wil dat de NAM op afstand komt te staan? Doen we dat toch. Maar eerst ff bewijzen dat aardbevingschade helemaal niet bestaat. Zie je wel: 1600 schademeldingen, 1600 deuren die te hard zijn dichtgeslagen. We zeiden het toch!

Zo, dat is geregeld, van dat gezeur zijn we af. Nu nog even de versterkingsoperatie afblazen. Want waar geen aardbevingsschade is, hoeft ook niet versterkt te worden. Logisch toch, daar hebben we Witteveen &Bos niet eens bij nodig.

En klaar is Keessie, ehh ik bedoel Henkie, ehh ik bedoel Hansje , ehh ik bedoel Gerald.

Vrolijk Pasen, voor wie er nog zin in heeft.

Die ongenood komt, moet onbedankt weggaan

Ik heb een ongenode gast in huis. Al een hele tijd. Sinds augustus 2012 om precies te zijn. Misschien was hij er al langer, maar dat wist ik toen nog niet. Hij zit s’ochtends aan de ontbijttafel en s’avonds bij het warme eten. S’nachts hoor ik hem door het huis spoken, krakende voetstappen in de gang. Soms een klap, alsof hij ergens tegenaan stoot.

Ik heb geprobeerd hem weg te sturen, eerst vriendelijk, toen bozig. Ik heb hem gepaaid, getreiterd en vervloekt. Hij blijft en plakt als kauwgom aan mij vast. Overal waar ik ga, gaat hij ook. Hij laat me geen moment alleen. Hij is mijn cipier geworden en ik zijn gevangene. En hij, hij heeft niets in de gaten.

images (1)

Maar nu heb ik een plan bedacht. Ik haal zijn stoel weg bij de tafel en gooi zijn kleren in de vuilnisbak. Daarna zet ik hem, in zijn nakie, op het vliegtuig en stuur hem weg naar verweggistan.
Zonder geld, zonder applaus.

Mijn huis is weer van mij, genode gasten zijn altijd welkom.

Titelbron