Doe iets!

‘We wachten nu al vijf jaar sinds het melden van de schade. De bouwkosten stijgen alleen maar. Het is een gordiaanse knoop. Iedereen is best van goede wil, maar je komt er niet uit. Op wie moet ik boos worden? Zelfs dat is onduidelijk.’

Een citaat uit het artikel Ramp in slow motion. Doe iets! in de Groene Amsterdammer no. 49. Minister Wiebes doet het voorkomen alsof alle problemen in Groningen opgelost zijn, want de gaswinning gaat immers stoppen. In werkelijkheid worden de problemen alleen maar erger.

 ‘Veel mensen zijn murw en moedeloos.’

hammer-1502761_1920Journaliste Irene van der Linde zet de feiten op een rijtje. Als bevingsgedupeerde kan ik niets anders zeggen dan: elk woord is waar, elke zin is raak, de feiten kloppen en alle citaten raken de kern.

 ‘De minister heeft het voortdurend over “ik ga de gaskraan dichtdraaien”. Dat is heel stoer, maar het lost de problemen hier niet op. Het was dweilen met de kraan open, nu moet er nog wel gedweild worden.’

Neem even de tijd om haar artikel te lezen en je gelooft geen woord meer van de mooie praat van Wiebes. In Groningen voltrekt zich een stille ramp.

Scheuren in een mens

Ik heb een gezellige middag, samen met mijn beeldhouwvriendinnen. We kletsen wat, we vijlen wat, we hebben het naar ons zin. Tot de tafel waaraan ik zit te werken opeens beweegt. Ik schrik me rot. Voor ik kan bedenken wat er aan de hand is, reageert mijn lichaam al. Het zweet breekt me uit, mijn hart klopt in mijn keel en mijn hoofd wordt vuurrood. Mijn reactie roept gelach op bij de anderen. Tot ze de tranen in mijn ogen zien.

surprised-1327192_1280Iemand verschoof alleen maar een tafel, meer was het niet. Maar mijn lichaam ervaart het als een aardbeving, mijn lijf kan geen onderscheid meer maken tussen een bewegende tafel en een beving. En raakt onmiddellijk in de stress: kijk uit, pas op, wat gebeurt er, wat moet ik doen, waar moet ik heen.

Dat het doodgewone verschuiven van een tafel een lawine van stress in mij losmaakt, maakt me niet alleen verdrietig, het tekent ook de onomkeerbare gevolgen van de gaswinning in Groningen. Bij een huis kun je de scheuren zien en herstellen. Een mens scheurt van binnen, daar waar het niet te zien is, daar waar de schade blijvend is.  

Wat zou het fijn zijn als hier net zoveel aandacht voor was, als voor de opening van het ‘aardbevingsbestendige’ Forum Groningen.

 

 

 

 

 

Aardbevingsbestendige faunatoren

Schermafdruk 2019-10-26 12.31.26
Faunatoren (Bron: EenVandaag)

Overschild, een van de meest geteisterde bevingsdorpen, is een faunatoren rijker. EenVandaag wijdt er een uitzending aan. Een faunatoren biedt vervangend onderdak aan vleermuizen, mussen en zwaluwen. Huizen mogen niet gesloopt worden als er bijvoorbeeld vleermuizen onder de dakpannen nestelen. Daarom is er een aparte toren voor ze gebouwd.

Je zou denken dat, als logische volgende stap, nu alle woningen aangepakt gaan worden. Maar zo werkt het niet, in Overschild. Minister Wiebes heeft besloten dat maar een deel van het dorp versterkt wordt. Zou het echt zo zijn dat een aardbeving onderscheid kan maken tussen huisnummer 2 en huisnummer 43? Tussen binnen of buiten de bebouwde kom? Die kans lijkt me net zo groot als de kans dat een faunatoren een dwergvleermuis van een grootoorvleermuis kan onderscheiden.

In Overschild heb je het als vleermuis beter dan als bewoner. De wereld op z’n kop.

 

 

Er bestaat geen Nationaal Coördinator Groningen

Ik moet wat bekennen. Sinds Hans Alders opgestapt is, was ik helemaal vergeten dat er een Nationaal Coördinator Groningen (NCG) bestaat. Tot een paar dagen geleden, toen ik ene Peter Spijkerman zag stuntelen bij EenVandaag. Wie is deze man, vroeg ik mij af. Waarom wordt hij geïnterviewd over Groningen? Blijkt hij de nieuwste Coördinator te zijn.

Schermafdruk 2019-10-02 14.40.48‘De Nationaal Coördinator Groningen heeft de regie op het aardbevingsbestendig maken van de huizen, gebouwen en infrastructuur (zoals wegen en dijken) in het aardbevingsgebied in de provincie’, staat te lezen op hun website. Dat betekent dat deze man behoorlijk wat in de melk te brokkelen heeft.

Maar is dat eigenlijk wel zo? Ik spit de website wat verder door en zie dat Peter Spijkerman helemaal niet dé Nationaal Coördinator Groningen is, die functie is allang afgeschaft. Hij is de directeur van de organisatie en minister Wiebes is zijn baas.

Nu begrijp ik zijn gestuntel. Dé NCG bestaat helemaal niet, dus NCG Peter Spijkerman ook niet. Gelukkig maar.

 

 

 

 

Zeg niet dat ik niet gewaarschuwd heb

Een jaar geleden schreef ik over de Proatbus, een busje met een geestelijk verzorger aan boord. Een aardbevingsgedupeerde kon onder het genot van een plakje koek en tissues zijn stress van zich af komen praten. Het heeft blijkbaar niet geholpen, begrijp ik nu de GGD-Groningen trainingen gaat geven aan 500 werknemers van woningcooperaties, gemeenten en zorginstellingen om stressgerelateerde klachten te leren herkennen. Niet bij zichzelf, maar bij gedupeerden. Kosten 2,7 miljoen euro.

angry-1296476_1280Met mijn aardbevingsstress ging het best wel goed, tot ik dit bericht las. Ik moet binnenkort mijn paspoort verlengen. Bij het idee dat die aardige mevrouw achter de balie me dan bezorgd aankijkt en vraagt: “U ziet zo bleek, heeft u last van aardbevingsstress”? slaat mijn hart al op hol. Stelt ze dan ook nog de vraag: “Staat u open voor professionele hulp”? dan trek ik haar over de balie.

Misschien moet de GGD-Groningen toch nog even nadenken over de risico’s van deze training voor de 500 werknemers. Het zou wel eens stressverhogend voor ze kunnen zijn.