Stel per direct de bewoners voorop!

Morgen is er in de Tweede Kamer een voor Groningen erop of eronder debat over de Tijdelijk Wet Groningen. Vandaag werd er in de media veel aandacht aan besteedt. De koppen spreken voor zich.

Onderzoekers zien ‘vlucht’ uit bevingsgebied: ‘Mensen zijn het zat en willen weg
Groningers komt de handelswijze van de overheid bij de toeslagenaffaire bekend voor
Toenemende machteloosheid in aardbevingsgebied Groningen
Het ‘soms gekmakende’ aardbevingsdossier blijft kwelling voor politiek Den Haag

De weg uit de machteloosheid en het wegvluchten wordt gewezen door ons Groningers zelf.

Bewonersorganisaties doen beroep op Tweede Kamer: ‘Zet bewoners voorop’
Oproep bewonersorganisaties in Groningen aan politiek en bestuurders: ‘ Stel per direct de bewoners voorop!’

De vraag is nu: Zet de Tweede Kamer ons morgen voorop of nemen ze een wet aan die uitgaat van wantrouwen, waarin we gezien worden als profiteurs die ‘van twee walletjes’ willen eten. Een wet waarin net zo met ons omgegaan wordt als met de gedupeerden van de Toeslagenaffaire. Of zijn daar eindelijk lessen uit geleerd?

Morgen is het voor Groningen erop of eronder.

Update
Het debat wordt vervolgd op 4 maart.

Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

Stop het ongekende onrecht

Kamerleden van onder meer CDA, VVD, D66, SP, PvdA en GroenLinks zijn geschokt door de misstanden die het rapport blootlegt. CDA-Kamerlid Van Toorenburg spreekt van een “indringend rapport over buitengewoon kwalijke misstanden”. D66-Kamerlid Bergkamp noemt de misstanden “schokkend en heftig”. GroenLinks Kamerlid Van den Berge is “geschrokken” en PvdA-Kamerlid Kuijten noemt het bijna “niet te bevatten”.

Allemaal reacties die één op één van toepassing zijn op de jarenlange vernedering van de bewoners van de gaswinningsregio. Maar… bovengenoemde reacties slaan in werkelijkheid op het vandaag gepresenteerde rapport over de adoptie van kinderen uit het buitenland. Maar… ze zouden ook heel kunnen gaan over het rapport over de kinderopvangtoeslag: Ongekend onrecht.

‘De overheid heeft nagelaten in te grijpen waar daar wel aanleiding toe bestond.’
Ik citeer hier de schrijvers van het adoptierapport. Daarmee raken ze de kern van het probleem. Zowel bij de kinderopvangtoeslag, als bij de adoptieprocedure als bij de gaswinning is al jaren bekend wat er allemaal mis gaat en wat de dramatische gevolgen voor de betrokken burgers zijn. Rapporten, onderzoeken, Kamerdebatten, moties en weet ik allemaal wat nog meer. Alles heeft op tafel gelegen. Nou ja, bijna alles. Maar genoeg, meer dan genoeg.

Er was dus al jaren alle aanleiding voor de overheid om in te grijpen, want hier werd burgers ongekend onrecht aangedaan. Maar ze hebben niets gedaan. Nou ja, een enkeling heeft geluisterd en gehumd en empathisch geknikt. Soms fluisterde iemand:” sorry”. Maar daar bleef het verder bij.

Ik heb net gekeken naar het Noordelijk verkiezingsdebat. Ik zag (vervangend)partijleiders die vooral het beste met hun partij voorhebben (uitzonderingen daargelaten). Maar hebben ze ook het beste met ons, de burgers van ongekend onrecht, voor? Zijn dit de mensen (en partijen) die eindelijk gaan handelen? Die zeggen: laat dat rapport over de gaswinningsaffaire maar zitten, we weten genoeg, we wachten niet langer, we gaan nu regelen dat dit onrecht stopt. En al het andere onrecht ook.

Ik durf er, na het zien van dit debat, niet op te vertrouwen.


Aardbevingsbeleefcentrum?

In Groningen wordt al volop over de toekomst nagedacht. Onder de noemer ‘Toukomst’ hebben bewoners ideeën aangedragen om het ‘wonen, leven en werken in onze provincie te verbeteren’. Een van de plannen die uitgevoerd gaan worden is een ‘Aardbevingsbeleefcentrum’ dat gecombineerd gaat worden met een openluchttheater: De Barst. U denkt misschien: dit is een grap, maar ik verzeker u dat dit bittere ernst is. Er is een jaar lang over nagedacht en vergaderd door het Toukomstpanel.

beeld: Advies Toukomstpanel

In Groningen beleven we al tientallen jaren aardbevingen. We zijn hét kenniscentrum op dit gebied. Eergisteren beleefden we in Loppersum nog een beving van 1.9 Richter. En er volgen er dit jaar en de komende jaren nog meer. Want de gaswinning stopt wel, maar de grond blijft nog jaren beven.

Daarom is het nog veel te vroeg om een ‘Aardbevingsbeleefcentrum’ te bouwen. Wacht eerst tot de bodem tot rust is gekomen, alle huizen schadevrij en/of versterkt zijn en iedereen gecompenseerd is voor het doorstane leed. En wacht tot ook de bewoners tot rust gekomen zijn. En stel dan de vraag: is er echt behoefte aan zo’n centrum of hebben we al genoeg aardbevingen beleefd?

Geblokkeerd op Twitter

Ik had niet gedacht dat het me ooit zou overkomen: geblokkeerd worden op Twitter. Niet door Twitter zelf omdat ik gedreigd, gediscrimineerd of anderszins had, maar door een medestrijder in de gasellende. Ik geloofde het eerst niet, heb op alle knoppen gedrukt die ik op Twitter kon vinden, maar niets hielp.

Ik heb er een nacht slecht van geslapen. Wat voor ergs had ik misdaan, behalve reageren op een tweet. Een keurig nette reactie, want zo ben ik opgevoed. Als antwoord werd ik geblokkeerd. Mij werd het zwijgen opgelegd.

Geblokkeerd worden voelt als een daad van agressie, van de mond snoeren, van ergens niet op aangesproken willen worden, van het gesprek niet aan willen gaan. Het voelt ook als een daad van polarisatie: ik praat niet meer met jou, jij behoort vanaf nu tot een ander kamp.

Zegt dit iets over wat de jarenlange gasellende met ons doet? Zijn er tussen medestrijders kampen ontstaan, waardoor mensen niet meer met elkaar praten, elkaar het zwijgen proberen op te leggen? Zouden we zo getergd zijn door wat ons aangedaan wordt? Of is dit een incident en moet ik er niet teveel betekenis aan toekennen? Ik hoop het laatste, want zonder solidariteit redden we het niet.

Het verdriet van Wiebes

‘Dit is Nederlands overheidsfalen van on-Nederlandse proporties’ merkte minister Wiebes op toen hij het gasdossier overnam van minister Kamp. We spreken over 22 november 2017. Vandaag, 15 januari 2021 treedt hij af als Minister van Economische Zaken. Niet vanwege het feit dat hij het overheidsfalen in Groningen niet gestopt heeft. Maar vanwege zijn faalrol als voormalig staatssecretaris in de kinderopvangtoeslagaffaire.

Wat een integere man, zou je kunnen denken als je zijn afscheidsboodschap bekijkt. Hij worstelt met het ongekende falen van de rechtsstaat. Ik vermoed dat hij er ook buikpijn van heeft. Dat hij er verdrietig over is, heeft hij al uit en te na laten weten. Een man met gevoelens, daar hou ik wel van. Maar waar ik een hekel aan heb, is een politicus die de schuld buiten zichzelf legt: ‘De rechtstaat heeft gefaald’.

Ik zie hier een politicus met een lange staat van falen. Met de staart tussen zijn benen verlaat hij de politieke arena. Zo hoopt hij de Parlementaire Enquête Gaswinning te ontlopen. Want ook in het gasdossier heeft hij geen schone handen. En om ook daarover op het matje geroepen te worden is hem te veel. Van het idee alleen al wordt hij verdrietig. Echt heel verdrietig. ‘Het is een verdriet van on-Nederlandse proporties’, zegt hij er zelf over.