G.dv..d.g.dv.r

Meestal ben ik van de nuance, maar vandaag even niet. Want vandaag was de Tweede Kamercommissie Economische Zaken op werkbezoek in Groningen. Ze komen hier jaarlijks om met eigen ogen te aanschouwen hoeveel scheuren er nu weer bijgekomen zijn. In onze huizen en onze harten.

Wat hebben ze geleerd vandaag? Een paar antwoorden, gelezen op Twitter.

Belangrijke boodschap: huizen zijn beschadigd, maar mensen ook! Angst, wanhoop, frustratie (Frank Wassenberg, PvdD)

Schrijnende verhalen in de kerk (Antje Diertens, D’66)

In monumentaal Provinciehuis Groningen benadrukt de burgemeester hoe complex de uitdaging is om vertrouwen te herstellen (Stientje van Veldhoven, D’66)

We komen op heel veel plekken vandaag in Groningen; net indrukwekkende gesprekken gehad met sterke vrouwen in Groningen die erkenning willen (Agnes Mulder, CDA)

Je zou denken, dit is hun eerste bezoek aan Groningen. Logisch dat ze onder de indruk zijn van de schrijnende verhalen in en buiten de kerk. Goed zo, denk je dan. Neem dit mee terug naar Den Haag en grijp Kamp en Rutte bij hun lurven. En zorg dat het goedkomt!

Maar nee, het is helemaal hun eerste bezoek niet. Ze zijn hier al heel vaak geweest, van Stientje en Agnes weet ik het zeker, van de andere twee weet ik het niet. Maar dat is geen excuus natuurlijk, want elke Nederlander wordt geacht te weten welke ramp zich in Groningen voltrekt. Frans en Antje dus ook.

Dit zijn de mensen die in de Tweede Kamer debatten voeren met Kamp. Dit zijn de mensen die voor onze belangen moeten opkomen. En ze komen niet verder dan:
“we hebben schrijnende, indrukwekkende verhalen gehoord van sterke vrouwen die in de kerk erkenning willen”. 

anger-18658__340
sterke vrouw

Wel g.dv..d.g.dv.r, is dat alles? We hebben geen luisterend oor nodig, geen tuttuttut het is ook allemaal wat, geen medeleven, geen erkenning. We zijn het zat om steeds maar weer onze schrijnende verhalen te vertellen, daarvan gaan ze echt niet minder schrijnen hoor. En van empathie worden onze levens ook niet veiliger.

We hebben daadkracht nodig. De gaswinning moet NU naar beneden, al onze schades moeten zonder gezeik van het CVW, de NAM en de NCG vergoed worden. Onze huizen moeten zo versterkt worden dat ze blijven staan als de zware aardbevingen komen (laatste nieuws: kracht 7 op schaal van Richter!) . Er moet een algemene opkoopregeling komen en dat ongelooflijk schandalige nieuwe schadeprotocol  van NCG Hans Alders moet van tafel. Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Maar ik ben vandaag niet van de nuance, ik ben vandaag van de kwaadheid.

G.dv..d.g.d.v.r

 

 

De wassen neus van het nieuwe schandeprotocol

Het regent en het is bijna 1 juli. Dus de hoogste tijd om me te verdiepen in het nieuwe schadeprocotol van de NCG. RTVNoord heeft het geheime concept in handen gekregen en gepubliceerd. Waarvoor mijn hartelijke dank.

Vanaf 1 juli wordt de schade, ontstaan door de gaswinning, anders afgehandeld dan voorheen. Beter, sneller, transparanter en vooral: op afstand van de NAM. Nou, dat belooft wat.
shameless-2362307__340
Allereerst is dit concept 33 pagina’s lang. Het vorige protocol, van november 2016, was 23 pagina’s. Niet transparant genoeg kennelijk, dus moest ie langer.

En er is een nieuwe commissie bijgekomen: de Onafhankelijke Commissie Schade (OCS). Onafhankelijk van wie? Ik heb eerlijk gezegd geen idee, want de NCG stelt de commissie aan en diezelfde NCG hoort bij Economische Zaken en die hoort weer bij de NAM.

De contra-expert verdwijnt. De Arbiter mag blijven, maar is nu in beginsel ook bindend voor de bewoner en dat was ie in het vorige protocol niet. Moeten we hier blij mee zijn?

Verder staan er veel vage zinnen in, over het ‘impactgebied van een aardbeving’, over de ‘juridische causaliteit en achterstallig onderhoud’, over de -voor ons zeer negatieve- uitkomst van de ‘proef buitengebied‘ waarop dit protocol gebaseerd is (OMG!) en nog veel meer vaags en verontrustends.

Dit is geen nieuw schadeprotocol, dit is meer van hetzelfde en dan nog slechter dan voorheen. Dit is een schandeprotocol en niets anders.

 

Nut en noodzaak van bloggen

U mag het best weten, soms heb ik een blogdip. Dan twijfel ik aan nut en noodzaak van het schrijven van deze blogs. Al meer dan twee jaar loop ik hier te zwoegen en te leuren met mijn stukjes. En ondertussen gaat de gaswinning gewoon door en komt Rutte hier een beetje mooi weer spelen. Worden er vouchers uitgedeeld alsof het snoepjes zijn, maar wel met een giftige inhoud. En wordt de bestuurlijke spaghetti nog oneetbaarder door alwéér een nieuwe club: de Onafhankelijke Commissie Schade (OCS).

Hoop ik dat ik door mijn blogs hier wat aan kan veranderen? Ja, natuurlijk hoop ik dat. En nee, ik snap ook wel dat het zo niet werkt.  Dus waarom blijf ik dan schrijven, vraag ik mezelf soms vertwijfeld af. Het eerlijke antwoord is, ik schrijf omdat ik niet anders kan. Omdat ik een uitlaatklep nodig heb voor alle ellende die er op me af komt. Aardbeving nummer zoveel, geruïneerde monumenten, woordentovenaar Rutte, dwarsliggend EZ, niet-dwarsliggend EZ, de zoveelste kamervraag over het Groninger gas enz. enz.

love-927770__340En ik schrijf voor u, beste mede-Groninger. Ik schrijf om u te informeren, een hart onder de riem te steken, te laten weten dat u er niet alleen voor staat, te troosten, aan te moedigen. Door voor u te schrijven schrijf ik ook voor mezelf. Door u aan te moedigen, moedig ik ook mezelf aan. Door u te troosten, troost ik ook mezelf. En met uw reacties op mijn blogs steekt u, op uw beurt, weer een hart onder mijn riem. En troost u mij en moedigt u mij aan.

Zo werken we toch mooi samen aan een bevingsvrije toekomst voor Groningen. En dát heeft pas echt nut en noodzaak.

Leestip in de Correspondent: Verzet je en hou vol, het verliezen van hoop is geen optie

De stilte na de storm

Nu het gasbezoek van Rutte achter de rug is, pak ik de draad van mijn leven weer op. Een week lang in dienst van onze premier als personal assistant was een hele ervaring, maar ik ben toch blij dat het voorbij is. Een opgerutte Mark bevalt me beter, hij praatte veel maar zei weinig. En al die lijfwachten, waar ik steeds koffie voor moest zetten, pfff.

Ik heb nu weer aandacht voor u, beste lezer. Graag wil ik u deelgenoot maken van een wonder dat mij geschiet is: mijn huis is niet-acuut onveilig verklaard. We hebben erom gesmeekt en gebeden. CVW, willen jullie alstublieft alstublieft een tweede inspectie doen. Van de eerste inspectie waren we ons super onveilig gaan voelen. We lijden aan uitbuikende muren, kent u die term? Twee stuks zelfs. En niet zo’n beetje uitbuikend, maar ver over de norm. En toch hoefde er niets aan gedaan te worden, was ons ter geruststelling verteld. Nou, u snapt, daar word je nog ongeruster van.

libelle
Er werd ons een sluiproute aangeboden, we konden op de Rode Knop drukken. Een SOS uitzenden, al heet dat hier een AOS (acuut onveilige situatie). Dat hebben we gedaan. De volgende dag al staan er een bouwkundige en een constructeur voor de deur. Ze begrijpen onze ongerustheid, dat is een goed begin. Ze inspecteren en doen ons in Jip en Janneke taal verslag van wat ze zien. Eindelijk deskundigen die de bewoner centraal stellen, je komt ze hier in Groningen zelden tegen. Voor het eerst begrijp ik wat er met de muren aan de hand is en waarom er geen acuut gevaar is. Dat het huis wel een stootje kan hebben, omdat het goed in elkaar zit. Ik sla een zucht van verlichting.

Na de storm van onveiligheid die tot voor kort in mij woedde, is het nu stil in mij. Stil van opluchting, stil van blijdschap, stil van stilte.

Dat nu-niet-acuut met één klap kan veranderen in wel-acuut (WAOS?), daar denk ik voorlopig maar even niet aan.

Rutte’s spiekbriefje voor Groningen

Beste Mark,

Vandaag is het zover, uw langverwachte gasbezoek aan Groningen. Wij zijn er klaar voor, u ook? Ik weet dat u zich serieus heeft voorbereid en al mijn tips ter harte heeft genomen. Dat lees ik in het dagelijkse verslag dat ik van u ontvangen heb.

Toch kan ik me voorstellen dat u wat zenuwachtig bent voor de ontmoetingen die u gaat hebben. Zijn die Groningers wel verstaanbaar en hebben ze echt allemaal een hooivork bij zich? En waarom dan? Best spannend allemaal. Daarom krijgt u van mij een spiekbriefje mee, waarin alle tips nog eens op een rijtje staan. Nu kan er echt niets mis gaan.

20170614_165345_resized
Ik wens u een onvergetelijke dag in het hol van de leeuw.