Het verdeel en heers van de waardedaling

Een paar weken geleden werd het vol trots gepresenteerd: de waardedalingsregeling ter compensatie van de gedaalde prijzen van onze door de gaswinning vernielde huizen. Ook bij mij viel een glanzend glimmende brochure op de mat. Eindelijk, verzuchten we, dat werd tijd. Het aanvragen was verrassend simpel, zo kenden we de overheid nog niet.

Deze week bracht het Instituut Mijnbouwschade Groningen (IMG) de eerste cijfers naar buiten. En wat bleek: van de 4043 aanvragen zijn er zo’n 480 afgewezen met als reden: het betreffende huis wordt of is al gesloopt en door nieuwbouw vervangen. En nieuwbouw betekent dat je er financieel op vooruitgaat en daarom krijg je geen waardedaling vergoed. Want er geldt in Groningen één gebod: niemand, maar dan ook niemand mag er financieel op vooruitgaan!

Er zijn dus 480 huiseigenaren die voor niets een aanvraag hebben ingediend. Al hun gegevens stonden al ingevuld in het systeem, niets stond een aanvraag in de weg. In goed vertrouwen (een schaars goed in Groningen) hebben 480 mensen op de verzendknop gedrukt. Blij dat ze eindelijk compensatie zouden krijgen voor het waardeverlies van hun huis. Ook zij hebben de brochure ontvangen, waarin met geen woord gerept wordt over het niet-uitbetalen bij sloop/nieuwbouw.

Het IMG licht het afwijzen zo toe:

Met kromme zinnen en in vaagtaal wordt hier het aloude spel van verdeel en heers gespeeld. Ik wel, maar jij niet. Lekker puh, had je je huis maar niet moeten laten slopen.

Ik heb er maar één woord voor: schandalig.

In goede bedoelingen kun je niet veilig wonen

Bijgaande foto komt uit een promotiefilmpje van het Ministerie van Economische Zaken. Op de foto staat Myléne Piek, aardbevingscoach in Groningen. Zij is een van de 800 vakmensen die zich, volgens EZK, inzetten om de provincie veiliger en toekomstbestendiger te maken.

Eerlijk gezegd wist ik helemaal niet dat er aardbevingscoaches bestaan. Daardoor wist ik ook niet dat, alleen al door het feit dát ze er zijn, ik me prettig en veilig had kunnen voelen. Nu weet ik het gelukkig. Maar het rare is, ik voel me er helemaal niet prettig en veilig door. Ik voel me net als anders: chagrijnig en licht wanhopig over het eindeloze gezeur over elke scheur en het zinloze wachten op een versterking die als puntje bij paaltje komt niet doorgaat, omdat de gaswinning stopt en er dan geen aardbevingen meer zijn. Toch, minister Wiebes?

Oh, was het maar zo simpel. Geef me een aardbevingscoach en ik voel me prettig en veilig. Geef iedereen een aardbevingscoach en alle problemen in Groningen zijn opgelost. Beste Myléne, was het maar zo simpel. Je bedoelingen zijn goed, daar twijfel ik niet aan. Maar doe geen beloftes die je niet waar kunt maken, daar hebben we er hier al genoeg van gehad.

Als ik je een tip mag geven: beperk je tot wat je wel kan beloven: luisteren, meedenken en af en toe een helpende hand bieden. Je bent maar een radertje in een piepende, krakende, uit de klauwen gelopen machinerie. Net zoals wij allemaal.

Geen bloemen, geen strikje

Mijn eerste reactie als ik deze tweet lees is: wauw! Bewonersvriendelijk, dat is gaaf. Ik zie het gelijk voor me: twee vriendelijke mannen bellen bij me aan, overhandigen me een bos bloemen en een pakketje met een strikje eromheen. Ze vertellen dat ze me persoonlijk mijn versterkingsadvies komen overhandigen. Oh, wat vriendelijk van u, reageer ik verrast, mag ik u uitnodigen voor een kopje koffie?

Pas in tweede instantie denk ik: wat zouden ze eigenlijk echt bedoelen met BVVA? Het antwoord staat op de site van de Nationaal Coördinator Groningen (NCG). Een BVVA blijkt een versterkingsadvies te zijn dat met de bewoners besproken wordt in een coronaproof-spreekkamer of bij de bewoners thuis conform RIVM-richtlijnen. Niets bijzonders dus in deze tijden van corona, maar voor de NCG kennelijk wel. Anders zouden ze het niet op hun site vermelden en er ook geen nieuwe afkorting voor bedenken.

Mijn teleurstelling is groot: geen bloemen, geen bewonersvriendelijk versterkingsadvies met een strikje eromheen, geen gezellig kopje koffie met twee NCG-heren. Maar wel 12 maanden wachten op een advies dat tegen die tijd gewoon weer bewonersonvriendelijk overhandigd wordt, omdat de coronacrisis voorbij is. Zonder corona geen vriendelijkheid. Zo ken ik de NCG weer.

Zo had het ook gekund

Aan de bewoners van het gaswinningsgebied,

Gisteren is door experts van het Instituut Mijnbouwschade Groningen (IMG) de miljoenste scheur vastgelegd. De scheur zat in een woning in Veendam, ver weg van het epicentrum Loppersum. Wij zijn hier erg van geschrokken, we hadden geen idee dat de mijnbouwschade in zo’n groot gebied voorkomt en dat het om zulke gigantische aantallen gaat.

We realiseren ons dat door onze huidige, veel te omslachtige aanpak U nog jaren moet wachten op herstel van de schade aan uw woning. Dat willen en mogen we U niet langer aandoen. Velen van U wachten al veel te lang, doordat onze voorgangers (TCMG, CVW en NAM) er een zooitje van gemaakt hebben. Wij doen dat anders, wij doen dat beter.

Vanaf vandaag stoppen we met zoeken naar een speld in een hooiberg en accepteren we alle schades als mijnbouwschade. Ook in Veendam. We neuzelen niet meer over te zware dakpannen, te lang douchende dochters of te veel zwaluwen in de nok (bron: Kor Dwarshuis). Elke scheur komt door de gaswinning. Punt.

Tot slot is een gemeend excuus aan U allen op zijn plaats. Mochten wij de indruk gewekt hebben dat wij U als profiteurs zien, gretig om zoveel mogelijk schadevergoeding binnen te slepen, dan heeft U helemaal gelijk. Tot vandaag zagen wij U inderdaad zo en daar hadden wij duidelijker over moeten communiceren. Sorry daarvoor.

Vriendelijke groet,

Bas Kortmann
Voorzitter Bestuur IMG

Nadenken over de toekomst terwijl je huis in brand staat

Of we maar even mee willen denken over de toukomst van Groningen. Of we maar even 59 ‘bijzondere en vernieuwende projecten voor de toekomst van Groningen’ willen beoordelen. Graag voor 4 oktober. Dank u wel voor de moeite.

Vraag je iemand wiens huis in brand staat waar hij volgend jaar zijn vakantie wil doorbrengen? Nee, natuurlijk doe je dat niet. Behalve in Groningen, daar doe je dat wel. Er is zelfs een hele organisatie voor opgetuigd inclusief Toukomstpanel.
En een budget van 100 miljoen. Honderd miljoen!

Nadenken over de toekomst terwijl je kapotgebeefde huis om je heen verkruimelt, dat kan toch niet serieus bedoeld zijn. Daar staat je hoofd toch niet naar. Heb je al last van aardbevingsstress en dan moet je ook nog voor 4 oktober 59 bijzondere en vernieuwende projecten beoordeeld hebben.

Zelf heb ik al mijn denkkracht nodig om voor mekaar te krijgen dat de schade aan mijn huis hersteld wordt en dat ik wat te zeggen krijg over de versterking ervan. Dat zijn voor mij meer dan genoeg projecten. Niets bijzonders en vernieuwends aan, maar wel heel urgent. Dat kun je van die 59 projecten niet zeggen.