6 x 365 nachten

Toename stress door schade en versterking in gaswinningsgebied

Van deze conclusie in het nieuwste rapport van Gronings Perspectief moet ik diep zuchten. De onderzoekers van de RUG doen goed werk, daar niet van, maar als bewoner word ik moedeloos van hun rapporten. De ene is nog somberder dan de andere en dat al sinds 2016. Dat mag ik hen natuurlijk niet aanrekenen, ze doen onderzoek en rapporteren de feiten. Dat is hun taak.

Maar die feiten zijn voor mij mijn werkelijkheid. Of het nu om de versterking of de schadeafhandeling gaat, over het aanvragen van subsidie of smartengeld, over de vergoeding van de waardedaling van mijn huis, alles levert stress op, niets gaat van een leien dakje. En dat jaar na jaar na jaar.

De rapporten van Gronings Perspectief helpen me daar niet bij. Wel om het land duidelijk te maken hoe mis het is in Groningen, maar niet om iets van mijn stress en moedeloosheid weg te nemen. Zeker niet als Gronings Perspectief onderzoekster Katherine Stroebe op RTVNoord opmerkt: ‘Dit (gedoe) is niet iets wat je in een nacht kunt veranderen’.

Wat een onhandige opmerking van iemand die al jarenlang onderzoek doet in Groningen en beter zou moeten weten. Wat een open deur. Was het maar in één nacht op te lossen geweest, dan had niemand gezondheidsproblemen gekregen als gevolg van de gaswinning. Dan hadden al die 22 rapporten niet geschreven hoeven te worden.

Als het na 6 x 365 nachten nog niet opgelost is, is er dan nog iemand die gelooft dat het wel opgelost gaat worden?

Het monstertje van Rutte

Ik heb een echt verschrikkelijke blunder gemaakt. Door mijn toedoen is er een monstertje ontstaan met extreem pijnlijke gevolgen voor Groningse gedupeerden. Ik heb de situatie totaal verkeerd ingeschat en schaam me de ogen uit de kop. Uiterst ongelukkig vind ik het, uiterst ongelukkig”*.

Premier Rutte aan het woord in de Tweede Kamer. Het monstertje waar hij het over heeft is de wachtrij “vol rollators” waar duizenden Groningers in gestaan hebben om in aanmerking te komen voor een subsidie waar van te voren al van bekend was dat er te weinig geld in de pot zat. Rutte is één van de mensen die dit wist.

Zijn conclusie over dit debacle: “Daar moeten we lessen uittrekken, om te voorkomen dat dit nog een keer gebeurt”.
En nu komt het dacht ik, nu gaat hij zeggen welke maatregelen hij gaat nemen. Nu ga ik de nieuwe bestuurscultuur zien. Een fris en fruitige Rutte die vol elan met een waanzinnig goed, onwaarschijnlijk origineel, geniaal en alle problemen in Groningen oplossend masterplan komt. Nu gaat hij…

Er valt een lange stilte in de Tweede Kamer.

Een

Lange

Stilte

Rutte: “Welke lessen dat zijn? Daar gaat staatssecretaris Vijlbrief over”.

*Citaat enigszins bewerkt door de auteur van dit blog


In de wachtrij

We wachten in Groningen al heel lang op een correcte en snelle afhandeling van de gaswinningsschade. Wachten speelt zich meestal achter de voordeur af, zelden op straat. Gisteren was dat wel het geval, honderden mensen stonden urenlang in de rij om een subsidie aan te vragen ter compensatie van de bevingsellende. Thuis zaten nog eens duizenden mensen achter de computer, in een lange online wachtrij.

Opeens krijgt wachten een gezicht. Vele gezichten.

Een groot deel van deze mensen gaat teleurgesteld worden, want de subsidiepot is al na één dag leeg. Op is op. Eindeloos wachten en niet krijgen waar je recht op hebt. Het Groningse gaswinningsdrama in een notendop.

Kanonnenvoer, meer zijn we niet

We hebben het eerder meegemaakt. In 2013 werd de gaswinning ook verhoogd. We hadden het jaar daarvoor de zware aardbeving 3.6 Richter in Huizinge gehad, de beving die Nederland wakker schudde. Groningen zat serieus in de problemen door de jarenlange gaswinning, dit kon zo niet langer. De gaswinning moest naar beneden.

Maar wat deed minister Henk Kamp? Hij verhoogde de gaswinning, ondanks het dringende advies van het Staatstoezicht op de Mijnen om dat niet te doen. Woest waren we, we voelden ons vernacheld, geschoffeerd en belazerd. Waarom deed hij alsof er niets aan de hand was, waarom was hij blind voor de ingrijpende gevolgen voor ons.

En nou gebeurt, bijna tien jaar later, precies hetzelfde. De gaswinning wordt, met het einde in zicht, nog snel even verdubbeld, ook al maakt het Staatstoezicht zich zorgen over het grote aantal aardbevingen in 2021. En weer voelen we ons vernacheld, geschoffeerd en belazerd.

Het verschil met 2013 is dat de situatie in Groningen dramatisch verslechterd is. Er zijn honderden aardbevingen geweest. Pas 10% van de huizen die versterkt moeten worden zijn klaar. Er liggen nog 32.783 schademeldingen op de plank (wachttijd 203 dagen). Om over het aantal mensen dat ten einde raad is maar te zwijgen.

Het blijkt allemaal niet uit te maken. Ook in 2022 wil de overheid de gevolgen van de gaswinning niet onder ogen zien. We zijn niets meer dan kanonnenvoer, in een oorlog die niet te winnen is.

Gaswinning gaat weer omhoog

Fijn zo’n bericht in de eerste week van het nieuwe jaar. Fijn ook dat het op donderdagavond bekend gemaakt wordt, want dat betekent de zoveelste slechte nacht. Alsof ik er daar al niet genoeg van gehad heb.

Er zijn hier al heel veel beloftes gebroken, ik zou er aan gewend moeten zijn inmiddels. Maar toch ben ik weer in shock. Net zoals aardbevingen niet wennen, wennen uitvluchten ook niet. Uitvluchten als: Duitsland heeft aardgas nodig (niemand wist hiervan) of de stikstoffabriek is niet op tijd klaar als gevolg van corona (als ex-minister Kamp de bouw niet had uitgesteld, was hij allang klaar geweest).

Dat Rutte3 verzuimd heeft ervoor te zorgen dat de gasvoorraden werden aangevuld, blijft ongenoemd. Als er iets misgaat ligt het altijd aan wat anders. Of de bejaarden in Limburg mogen niet in de kou komen te zitten of de Duitsers niet. Binnenkort zitten ze in Italië vast ook te rillen van de kou.

De gaswinning in Groningen gaat helemaal niet stoppen. Het Groningerveld zal tot de laatste druppel leeggetrokken worden. Er valt nog veel te veel geld mee te verdienen. Rutte4 zal dit nooit openlijk toegeven, maar met nieuw elan is er altijd wel een nieuwe uitvlucht te bedenken.

Ik ga weer naar bed, mijn gebroken nacht inhalen.