Wiebes oefent voor de Parlementaire Enquête Gaswinning


Ik heb het niet gezien

Ik herinner het me niet

Ik weet het niet

Ik heb me op andere problemen gericht

Ik herken de verhalen niet

Ik wist niet dat het zo erg was

Ik heb niet het idee gehad dat …

Ik heb niet de illusie dat …

Het is de schuld van het verouderde systeem

Nééhéé

Het zag er vertrouwenwekkend uit

Ik heb nooit gesproken met gedupeerden

In alle eerlijkheid…

Misschien hadden we allemaal een dode hoek

Ik heb niet die lont zien branden waardoor later de bom ontplofte

Nou kijk, ik leg het nog één keer uit

Buigen of barsten

Wilt u gelijk hebben of wilt u gelukkig worden?

Het zal je gebeuren, na vijf jaar juridische strijd tegen de NAM, staatsbedrijf Energiebeheer Nederland en de Staat, dat de rechter je deze vraag stelt. Het gebeurde Sijbrand Nijhoff gisteren. Na vijf lange jaren waarin hij geknokt heeft voor wat hij waard is, moest hij het moede hoofd in de schoot leggen. Hij kan niet meer. Stukgelopen op de betonnen muur die de tegenpartijen met hun dure advocaten opgetrokken hebben. Hij blijft achter met een kapotte boerderij en een scheur in zijn ziel.

De NAM, Energiebeheer Nederland en de Staat hebben gewonnen. Wat zullen ze tevreden zijn, wat zullen ze elkaar gefeliciteerd hebben, op de schouders geklopt (‘goed gedaan, kerel’) en met een ‘op naar de volgende rechtzaak’ gedag gezegd hebben. Het is ze weer gelukt er met een schikking vanaf te komen.

Ik heb bewondering voor Sijbrand Nijhoff, dat hij het zo lang volgehouden heeft. Dat hij tot het gaatje gegaan is om zijn recht te halen. We weten hier allemaal dat hij in zijn recht stond, en we weten hier ook allemaal dat het vrijwel onbegonnen werk is je recht te krijgen. Ook niet na vijf jaar juridische strijd. Maar hij heeft het geprobeerd en kan zichzelf recht in de ogen kijken. Iets wat je van de NAM, Energiebeheer Nederland en de Staat niet kan zeggen.

Sijbrand, dank je wel.

Weer, wind én aarbevingen

Tempo-Team zoekt een administratief medewerker voor het aarbevingsgebied. Onderstaande tekst is letterlijk overgenomen uit de advertentie.

Via een van de meest favoriete werkgevers van Nederland help jij bij een maatschappelijk project. Jouw administratieve kracht ondersteunt namelijk onderzoek van woningen en gebouwen in aarbevingsgebied. Dit doe je natuurlijk niet alleen, maar samen in een team. Je houdt ervan om de zaakjes op orde te hebben en informatie juist te verwerken. In deze functie als Administratief Medewerker ben jij dus ontzettend waardevol voor Groningen en haar inwoners.

Wat ga je doen
Je start je dag met een lekkere koffie en opent je laptop. Er staan al genoeg leuke taken klaar voor je om de dag mee te beginnen, allemaal om bij te helpen bij de aardbevingen in Groningen. Samen met je team overleg je wie wat oppakt en je begint met het ordenen van de administratie. Daarna voer je gegevens in in het systeem, die gaan over het versterken van een gebouw bij jou om de hoek, dat is toevallig! Even later haken managers je aan bij een project en jij vat hun informatie samen in een document. Wat zijn ze blij met jou, want daardoor kunnen zij door met hun eigen taken. Oh kijk, er is weer een nieuwe beoordeling binnen gekomen van een woning, die kan best even tussendoor. Je verwerkt de beoordeling in het systeem.


Waar ga je werken
Werken in en voor het prachtige Grunn, wat wil je nog meer. Door weer, wind én aardbevingen werk je samen met een hecht team. Jullie hebben een gezamenlijk doel: minder schade bij een aardbeving. Naast de werktaken hou je natuurlijk ook gezellig pauze met collega’s en een grapje tussendoor mag zeker! Niet minder belangrijk, de Rijksoverheid is een van de meest favoriete werkgevers van Nederlan
d’.

Einde citaat

Tja, wat wil je nog meer? Lekkere koffie, leuke taken, een grapje en af en toe een aarbeving. Je bent gek als je niet op deze baan solliciteert. Werkervaring niet vereist. Wel snel zijn, de deadline is morgen.

Het verdeel en heers van de waardedaling

Een paar weken geleden werd het vol trots gepresenteerd: de waardedalingsregeling ter compensatie van de gedaalde prijzen van onze door de gaswinning vernielde huizen. Ook bij mij viel een glanzend glimmende brochure op de mat. Eindelijk, verzuchten we, dat werd tijd. Het aanvragen was verrassend simpel, zo kenden we de overheid nog niet.

Deze week bracht het Instituut Mijnbouwschade Groningen (IMG) de eerste cijfers naar buiten. En wat bleek: van de 4043 aanvragen zijn er zo’n 480 afgewezen met als reden: het betreffende huis is/wordt al gesloopt en door nieuwbouw vervangen. En nieuwbouw betekent dat je er financieel op vooruitgaat en daarom krijg je geen waardedaling vergoed. Want er geldt in Groningen één gebod: niemand, maar dan ook niemand mag er financieel op vooruitgaan!

Er zijn dus 480 huiseigenaren die voor niets een aanvraag hebben ingediend. Al hun gegevens stonden al ingevuld in het systeem, niets stond een aanvraag in de weg. In goed vertrouwen (een schaars goed in Groningen) hebben 480 mensen op de verzendknop gedrukt. Blij dat ze eindelijk compensatie zouden krijgen voor het waardeverlies van hun huis. Ook zij hebben de brochure ontvangen, waarin met geen woord gerept wordt over het niet-uitbetalen bij sloop/nieuwbouw.

Het IMG licht het afwijzen zo toe:

Met kromme zinnen en in vaagtaal wordt hier het aloude spel van verdeel en heers gespeeld. Ik wel, maar jij niet. Lekker puh, had je je huis maar niet moeten laten slopen.

Ik heb er maar één woord voor: schandalig.

In goede bedoelingen kun je niet veilig wonen

Bijgaande foto komt uit een promotiefilmpje van het Ministerie van Economische Zaken. Op de foto staat Myléne Piek, aardbevingscoach in Groningen. Zij is een van de 800 vakmensen die zich, volgens EZK, inzetten om de provincie veiliger en toekomstbestendiger te maken.

Eerlijk gezegd wist ik helemaal niet dat er aardbevingscoaches bestaan. Daardoor wist ik ook niet dat, alleen al door het feit dát ze er zijn, ik me prettig en veilig had kunnen voelen. Nu weet ik het gelukkig. Maar het rare is, ik voel me er helemaal niet prettig en veilig door. Ik voel me net als anders: chagrijnig en licht wanhopig over het eindeloze gezeur over elke scheur en het zinloze wachten op een versterking die als puntje bij paaltje komt niet doorgaat, omdat de gaswinning stopt en er dan geen aardbevingen meer zijn. Toch, minister Wiebes?

Oh, was het maar zo simpel. Geef me een aardbevingscoach en ik voel me prettig en veilig. Geef iedereen een aardbevingscoach en alle problemen in Groningen zijn opgelost. Beste Myléne, was het maar zo simpel. Je bedoelingen zijn goed, daar twijfel ik niet aan. Maar doe geen beloftes die je niet waar kunt maken, daar hebben we er hier al genoeg van gehad.

Als ik je een tip mag geven: beperk je tot wat je wel kan beloven: luisteren, meedenken en af en toe een helpende hand bieden. Je bent maar een radertje in een piepende, krakende, uit de klauwen gelopen machinerie. Net zoals wij allemaal.