Groningse toestanden

De lezer die dit blog al wat langer volgt, is het misschien al opgevallen dat de frequentie van mijn blogs niet meer is wat het geweest is. Ik zou hier het liefst schrijven dat dat komt omdat het in Groningen goed gekomen is, dat ik niets meer te klagen heb en ik mijn onbezorgde leventje weer opgepakt heb.

hamster-wheel-1014047_1920Niets is minder waar. Ik schrijf minder omdat de ‘toestand in Groningen’ (heel Nederland weet wat hiermee bedoeld wordt), niet meer te beschrijven is. Ik heb al mijn woorden opgebruikt om de ernst van de ‘toestand’ weer te geven. Ik kan mezelf alleen nog maar herhalen. We leven hier in Groningen als hamsters die opgesloten zitten in hun tredmolen en geen kant meer op kunnen. Nog even en we vallen er dood bij neer.

Ik ben aan het einde van mijn woorden en doe er even het zwijgen toe. Niet voor lang, maar wel voor een tijdje, dat is voor míjn toestand het beste. De Fransen zeggen het zo mooi: reculer pour mieux sauter: je terugtrekken om beter te kunnen springen.

A bientôt, tot later.

 

 

 

 

Advertenties

Wachtrij

people-431943_1920

Wachten op de toekomst

Die maar niet komen wil

Treuren om het verlies

Van de Groningse ziel

Huizen zien scheuren

Kinderen horen huilen

Vertrouwen in de toekomst

Is werk in uitvoering (zegt Rutte)

Wachten op de toekomst

Is wachten op Godot

 

 

 

 

Gasgijzeling

b77a06332cc9f75d39af548e47796a28507799f7Ik lees Gasland – Nederland wordt wakker geschud, het net verschenen boek van Louis Stiller. Sinds 2010 woon ik in het hart van de Groninger gasregio. Ik had geen idee wat me te wachten stond, geen makelaar die me vertelde over de gaswinning en de aardbevingen. Ik ben niet de enige, lees ik in Gasland, Stiller zelf en anderen wisten het ook niet.

“We wonen niet in Nederland, we wonen in Gasland. Bevingen, schadeherstel en versterkingen gijzelen de levens, woningen, het landschap en de toekomst van honderdduizenden Groningers”.

Stiller introduceert het woord gasgijzeling en dat woord komt hard bij me binnen. Verdomd zo is het, we zijn met z’n allen gegijzeld. Hoe hard we ook op de muren bonken, hoe we ook gillen en roepen, in hongerstaking gaan of onze gijzelnemers dwars proberen te zitten, er komt niemand om ons te bevrijden. Logisch, want er zijn in dit drama alleen maar ‘bad guys’: de NAM, de Shell en de Staat. Tegen zoveel overmacht kan niemand op.

Het boek bestaat uit drie delen: Bevingsland; Hoe Nederland Gasland werd en Gasland voorbij. Ik heb alleen deel één nog maar gelezen, er is dus nog hoop. “Ergens moet een uitweg zijn” citeert Stiller de eerste zin van een lied van Bob Dylan. De laatste zin luidt: “Twee ruiters kwamen nader, de wind woei op volle kracht”. Dat moeten de ‘good guys’ zijn.

Ik lees gauw verder, want hulp is onderweg.

 

 

 

 

 

 

Paraplu’s voor Groningen

Beste Groningers,

Ik vind het van groot belang jullie te laten weten dat ik volop met jullie meeleef. En niet alleen ik, maar ook mijn vrouw Máxima en mijn dochters Amalia, Alexia en Ariane zijn intens bij jullie betrokken. Ik heb nachtenlang wakker gelegen en me voorgesteld hoe het voelt als je huis beeft en kreunt. Ik heb het echt geprobeerd, maar ik kàn het me gewoon niet voorstellen, want mijn paleizen zijn zo stevig dat geen aardbeving of laagvliegende F16 er een scheur in kan maken.

Ik las in de krant dat jullie eindeloos moeten wachten tot de schade aan jullie huizen is gerepareerd en dat er nog 17.685 schademeldingen in een la liggen te verpieteren. Wat lijkt me dat erg, als ik één dag moet wachten op de reparatie van een lekkende kraan, word ik al sacherijnig. Hoe moeten jullie je dan wel niet voelen.

child-2956973_1920Nu het ’s avonds vroeger donker wordt, heeft Maxima de verwarming weer lekker hoog gezet. Ik vind het zo gezellig om dan met z’n allen spelletjes te doen aan de ronde tafel in de warme salon, terwijl de regen tegen de ramen klettert. Houden jullie daar ook zo van of lekt het water door jullie kapotte daken op de keukentafel. Misschien kan ik uit eigen zak paraplu’s naar jullie opsturen, want als vader weet ik dat kou en regen voor kinderen niet goed is. Is dat wat?

Lieve, lieve Groningers, jullie kennen vast het oer-Nederlandse gezegde: “Wat goed is duurt lang”. Bij jullie duurt het lang, heel lang en dat is heel vervelend voor jullie, maar het betekent ook dat het goed komt, heel goed zelfs. Blijf daarop vertrouwen, ook al is het einde van jullie lijden nog lang niet in zicht. Weet dat wij er altijd voor jullie zijn.

Koninklijke groet,
Willem-Alexander

P.S. De paraplu’s zijn onderweg.

 

 

Grunniger Kouke met tissues

Via via hoorde ik dat het Platform Kerk en Aardbeving op zoek is naar twee parttime geestelijk verzorgers. Mijn eerste gedachte was: ‘twee maar’? Mijn tweede gedachte: ‘zitten we hierop te wachten’? Mijn derde: ‘nee toch’.

Ik weet hoeveel mensen aan het einde van hun latijn zijn. Bewoners die diep in de bevingsellende zitten en recht hebben op alle steun en zorg die al in Groningen aangeboden wordt (door o.a. Stut en Steun, Lentis, Inwonersondersteuning Loppersum).  Ik weet wat voortdurende angst, stress, boosheid, onveiligheid, kastje-muur en volksverlakkerij met een mens kan doen. Ik maak het zelf al jaren mee.

Inkedbus-308338_1280_LI (2)Maar waarom er nu een nieuw loket toegevoegd moet worden aan de vele loketten die er al zijn, snap ik niet zo goed. En waarom dat een Proatbus moet zijn waar ‘een kop koffie en een plak Grunniger Kouke om het gesprek op gang te brengen altijd aanwezig zijn, evenals een doos tissues’, snap ik helemaal niet.

Op maandag de bibliobus, op woensdag de rijdende bakker en op vrijdag de Proatbus. Zo komen we de gaswinning wel door.

Ik kan er niet anders dan cynisch van worden.