Beproefd vertrouwen

In plaats van een blog deze keer een interview met mij.

“De NAM heeft overal ter wereld juristen zitten die precies weten hoe ze hun  verantwoordelijkheid kunnen omzeilen. Dus wat mensen ook laten zien en wat ze ook doen, er worden steeds andere oorzaken gevonden voor de op instorten staande huizen. En het helpt niet mee dat de overheid dit gewoon laat gebeuren. Eigenlijk vind ik dat wel het allerergste van wat hier gebeurt en voel ik me daardoor het meest onveilig.”

Schermafdruk 2017-09-16 13.03.58
Lees het hele interview  hier

 

 

Bron: Bisdomblad Spreek! Bedroefd Vertrouwen, nr. 4 2017

Advertenties

Ook karakteristieke panden lopen gevaar

Ik liep deze week binnen bij de inloopavond van de gemeente Loppersum. Toevallig woon ik in een karakteristiek pand en toevallig maakt Loppersum zich sterk voor haar cultureel erfgoed, dus ook voor mijn huis. Da’s mooi en een gratis bakkie koffie is nooit weg.

Helaas heb ik al eerdere ervaringen met de gemeente, waardoor mijn verwachtingen niet al te hoog waren. Maar kom op, geef ze een nieuwe kans. Misschien is het een lerende organisatie, dat is tegenwoordig erg in. Met mijn openingsvraag: “hoe beschermt de gemeente mijn huis tegen de vernielzucht van de NAM” bracht ik ze gelijk van hun stuk. Nou eh, zeg maar, eeehh, stotterde mijn gesprekspartner, met een sloopvergunning natuurlijk. ‘Geen sloop zonder plan’, noemen we dat bij de gemeente.

ruin-540830_1920

Nu raakte ik in de war, want sloop is toch geen bescherming? Een sloopverbod lijkt me veel beter. Maar dat zag ik verkeerd. Er zijn namelijk ook veel krakkemikkige karakteristieke panden en je kunt van de gemeente niet verwachten dat ze die ook beschermen. En daarom beschermen ze geen enkel karakteristiek pand. Typisch gemeentelijke logica, achter het bureau bedacht.

Zelf zijn ze er heel tevreden over. Maar ik vrees het ergste, want dat sloopplan wordt natuurlijk door de NAM bedacht en dan weet je genoeg. Voor de zoveelste keer teleurgesteld in de gemeente ben ik bij Spoorzicht maar een borrel gaan drinken. Die voldeed gelukkig wel aan mijn verwachtingen.

Meer info op
Bestemmingsplan Cultureel Erfgoed
Website karakteristieke panden en gebieden

Burgemeester Wiersma snapt het niet

Ach, die burgemeester Koos Wiersma toch. Die zegt tegen zijn onderdanen in de Marne dat ze niet het onmogelijke mogen vragen van mensen. En dat hij ze daarom niet kan steunen.

Ik ben benieuwd wat ze dan voor onmogelijks willen. De waddendijk afbreken zodat ze onbelemmerd uitzicht op de zee hebben? Het in Groningen-stad afgebrande casino laten herbouwen in Leens? Wie zegt trouwens dat dit niet kan, maar dat terzijde.

Nee, ze willen alleen maar dat de gaswinning naar nul gaat. Want hun huizen gaan kapot en de NAM vergoedt de schade niet. Logisch dus dat je dan wil dat de gaswinning stopt. Maar waarom zegt hun eigen burgervader dan dat ze het onmogelijke vragen, waarom steunt hij ze niet?

possible-2499888_1920

Zou het misschien te maken hebben met het feit dat de burgemeester best wel goed bevriend is met onderzoeksburo Witteveen&Bos, dat op zijn beurt best wel goed bevriend is met de NAM? Wiersma zat in de begeleidingscommissie van het W&B-schadeonderzoek en was het eens met de uitkomst: geen gaswinningsschade in de Marne en andere ‘buitengebieden’.

Omdat er geen aardbevingssschade is geconstateerd, mag de NAM van de burgemeester door blijven pompen. Daarom is het voor hem verdomd lastig, zeg maar onmogelijk om te doen wat zijn burgers van hem vragen. “Stoppen met de gaswinning, kom nou, dáár wordt de NAM niet blij van!”

De inwoners van de Marne verdienen een burgemeester die het onmogelijke wél mogelijk maakt. Dag meneer Wiersma.

 

 

 

 

Bliede met Arbiter Bodembeweging

Eergisteren was ik blij en vandaag alweer. Ik weet niet wat me overkomt. Eergisteren een puik artikel over waarom de centrale overheid de ‘publieke regie’ in Groningen in handen moet nemen. En vandaag een puike notitie waarin de Arbiter Bodembeweging het vuur aanmaakt met het nieuwe concept-schadeprotocol versie 2.0 (of 3.0, dat zal me worst wezen).

Onze onvolprezen razende reporter Goos de Boer schrijft op RTV Noord:
“De NAM houdt ook na de invoering van het nieuwe schadeprotocol voor het aardbevingsgebied een stevige vinger in de pap bij de schade-afhandeling. Ook dreigt de goed functionerende Arbiter Bodembeweging tussen wal en schip te vallen.” Lees het hele commentaar van Goos hier. 

hammer-1502761_1920
Al maanden wordt er onderhandeld over een nieuw schadeprotocol, al bijna net zolang als er in Den Haag over de formatie gesoubat wordt. De NAM houdt alle touwtjes klemvast en blijft de spin in het schadeafhandelingsweb. Samen met beste vriend CVW en consorten. Oftewel: er verandert niets ten goede. ‘Zinloos en verloren tijd’ oordeelt de Arbiter, ‘weg ermee’.

Hier word ik nou weer zo blij van. Heerlijke jongens (en meisjes?), die arbiters. Klare taal, heldere wijn, geen blad voor de mond, zeggen waar het op staat, de vloer aanvegen met, het beestje bij de naam noemen, de spijker op zijn kop slaan. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Wie volgt?

 

 

 

Bliede met Nederlands Juristenblad

De laatste tijd is er weinig goeds te melden over Groningen. De schadeafhandeling ligt al maanden stil en in september hebben we alweer 4 aardbevingen gehad. Daarom ben ik zo ontzettend blij met het Nederlands Juristenblad. Daarin staat een puik artikel: ‘Publieke regie’ in Groningen: Publiekrechtelijke schadeafhandeling en het vertrouwen in de overheid’. Mijn hart maakte een sprongetje tijdens het lezen. Is er dan toch een weg uit de duisternis?

Schermafdruk 2017-09-05 13.18.03
m.i. Nederlands Juristenblad − 1-9-2017 − Afl. 29, p. 2060

Dit plaatje komt u vast bekend voor. Zo ziet de huidige schadeafhandeling eruit, een sprekend voorbeeld van ‘door de bomen het bos niet meer zien’. Ook wel ‘bestuurlijke spaghetti’ geheten. Zoekt u de burgers van Groningen, dan vindt u die linksonderin. Bovenin is het het drukst. Zo is duidelijk te zien wie het voor zeggen hebben in Groningen, namelijk de NAM en het Ministerie van Economische Zaken. Niet de lokale overheden en zeker niet de bewoners.

De schrijvers van het artikel (Georgina Kuipers & Michiel Tjepkema) zien dit ook en zijn er eens goed voor gaan zitten. “Dit moet anders”, zeggen ze en wij Groningers zeggen het met hen. Ik waag me niet aan een samenvatting van het artikel, dat kunnen ze zelf het best.

slot pubieke regie
Nederland Juristenblad − 1-9-2017 − Afl. 29 p. 2067

Weg met de bestuurlijke spaghetti, weg met de Nationaal Coördinator Groningen, weg met het traineren en ontkennen door de NAM, weg met jarenlang ‘van het kastje naar de muur’ tot je schoenzolen versleten zijn, weg met rechteloosheid en ongelijke behandeling, weg met tranen van frustratie, weg met het CVW, weg met Witteveen en Bos, weg met  …….

Wat overblijft is blijdschap. Zie ik daar een sprankje licht aan het einde van de tunnel?