Schaal van Tegenzin

De Onafhankelijke Raadsman Leendert Klaassen constateert tegenzin bij Groningers. Los van de vraag: wat hebben we eigenlijk aan deze Raadsman als hij alleen maar jaar na jaar adviezen uitbrengt waar vervolgens niets mee gedaan wordt, heeft hij hier wel een punt.

Ik heb ook last van tegenzin, zelfs met een kracht van 4.5 op de Schaal van Tegenzin. Eigenlijk wil ik niets meer te maken hebben met clubs als het TCMG, de NAM, het SodM of de Stichting Woonbedrijf i.o. Ook het ontwerp-instemmingsbesluit Gaswinning Groningen kan me gestolen worden, wat heeft het voor zin het te lezen, wat heeft het voor zin er een zienswijze tegen in te dienen. Niets, nada, noppes. En toch heb ik het gedaan, want een aardbeving van 4.5 op de schaal van Richter kan me helemaal gestolen worden.

20180912_180757

Citeren mag!

Advertenties

Je moet maar durven

‘Overheidsfalen onder Wiebes verworden tot overheidsoverheersing’

B881371695Z.1_20180907153446_000+GJ7127LHT.1-0
Wiebes.  Foto Freek van den Bergh

Onder deze kop staat vandaag in het Dagblad van het Noorden een opiniestuk, geschreven door Yfke Eijgelaar. Kraakhelder fileert ze het beleid van Minister Wiebes in gas-wingewest Groningen. Beleid dat bestaat uit onnavolgbare beslissingen en onbegrijpelijke bokkensprongen.

Yfke Eijgelaar zet het in klare taal op een rijtje. Lees het en u begrijpt waarom het in Groningen nog láng niet goed geregeld is.

Leegzuigers
In juni sluit Wiebes, die dan al op zijn tandvlees loopt, met Shell en Exxon het ‘Akkoord op Hoofdlijnen’. De belangrijkste onderhandelpartners zijn dus niet de gedupeerden, maar de leegzuigers. En niet de eigen toekomstvisie van de Groningers staat centraal, maar damage control. De oliemaatschappijen stellen als voorwaarde dat de voorgenomen wetgeving ongewijzigd gerealiseerd wordt. Je moet maar durven”. (citaat)

Het hele opiniestuk staat hier te lezen.

Na lezing kunt u via deze link een zienswijze op het ontwerp-winningsbesluit indienen. Ook als u niet in Groningen woont.

Achtergrond informatie:
Trouw, 8-9-2018: Wiebes neem deze correctie nog even mee, auteur jurist Cees de Groot

 

Wat moet ik vragen?

Gisteravond liep ik even binnen bij de inloopbijeenkomst van het SodM (Staatstoezicht op de Mijnen) in Loppersum. Eerst passeerde ik het standje van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat, dat heb ik links laten liggen. Twee medewerkers van het SodM stonden voor mij klaar, we begonnen met een lekker kopje thee. Als opwarmertje vroeg ik: “Dit is de vierde bijeenkomst die jullie organiseren, wat is tot nu toe de meest gestelde vraag”?

question-mark-2405202_1280‘Wat moet ik vragen?’, was het antwoord. Ik viel even stil, want hier had ik zelf ook mee geworsteld. In de brei van cijfers, jaartallen, risicoberekeningen, aantallen te versterken huizen en mogelijke doden na een zware aardbeving, raak je het spoor volkomen bijster. En dan roept bovendien de Mijnraad weer wat anders dan het SodM en neemt Wiebes vervolgens een concept-gasbesluit waaruit blijkt dat hij naar niemand luistert. Er zijn om mindere redenen mensen uit hun dak gegaan.

Daar had ik effe niet zo’n zin in, want mijn dak is al niet meer zo stevig. Daarom had ik toch een vraag bedacht, niet over cijfers en prognoses maar over onze veiligheid. “Zijn we in Groningen eigenlijk wel veilig nu Wiebes niet luistert naar het advies van het SodM?” Het antwoord laat zich raden. Misschien had ik toch beter geen vraag kunnen stellen.

 

 

 

 

’t Het nog nooit zo veilig west

Zoek je een veilige plek, dan moet je nu in Groningen zijn. Overal, maar dan ook echt overal is politie aanwezig. Politiewagens en ME-busjes rijden af en aan. Agenten te fiets, te paard, te voet, te wandel en te rollerskates verspreiden zich als mieren door het Groninger land. Kijk ik uit mijn raam dan zie ik ze, met een lekker bakkie koffie, gezellig met elkaar staan keuvelen. Ondertussen houden ze de aardbevingen tegen en arresteren ze de medewerkers van de NAM.

Foto-De-Vries-Media
actievoerder gaat koffie drinken bij de politie

Wat ook fantastisch is, is dat ze praten met de actievoerders van Code Rood. Ze stellen vragen als: “Hebben jullie genoeg te eten en te drinken, willen jullie onze alarmpistolen en handboeien lenen? Wanneer gaan jullie burgerlijk ongehoorzaam zijn en het NAM-tankenpark in Farmsum bezetten? Mogen we met jullie meedoen?

Ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld als vandaag.

’t Het nog nooit zo donker west

Dit blog schreef ik een jaar geleden op de vijfde verjaardag van de aardbeving in Huizinge. We zijn een jaar en vele aardbevingen verder. Het is nog steeds pikkedonker in Groningen.

Vijf jaar geleden, 16 augustus 2012, is het licht uitgegaan in Groningen. Sindsdien is het donker, pikkedonker. Op de tast zoeken we onze weg in huizen die langzaam inzakken. Elke deur die we openen leidt naar een blinde muur, er is nergens meer een uitgang te vinden. We zitten gevangen in de klauwen van bloedbroeders NAM & Rijksoverheid.

Vijf jaar geleden, 16 augustus 2012, vond in het Groningse dorpje Huizinge de ‘Grote Klap’ plaats. Bám, een aardbeving van 3.6 op de schaal van Richter. Zo’n goeie hadden we nog niet gehad. Het was het begin van een tsunami van aardbevingen, bodemverzakkingen, onderzoeken, protocollen, schademeldingen en vooral schadeafwijzingen.

hand-2593743_1280Vandaag, 16 augustus 2017, kijk ik terug op vijf donkere jaren en vrees ik de jaren die komen gaan. Ik ben ervan overtuigd dat, als er niet ingegrepen wordt, het Groningse aardgas tot de laatste druppel opgepompt gaat worden. Koste wat het ons, bewoners van het ooit-prachtige Groningen, kost. Dankzij de bloedbroeders die geen maat weten te houden, staat er ook geen maat op de vernieling van onze levens en onze toekomst. We zijn vogelvrij.

Ben ik te pessimistisch? Ik ben bang van niet. Want de NAM gaat pas op afstand nádat ze een nieuw schadeprotocol gemaakt hebben, niet ervóór. En binnenkort start het zoveelste onderzoek naar de impact van aardbevingen op ons woonplezier. Een grap? Nee, was het maar zo, dan hadden we hier tenminste nog wat te lachen.

’t Het nog nooit, nog nooit zo donker west
Of ’t wer altied wel weer licht

zingt onze Groningse bard Ede Staal. Ik hoop dat het geen vijf jaar meer hoeft te duren voor het weer licht wordt.

Meer lezen:
Stop de mijnbouwwet die Groningen monddood maakt, teken hier de petitie
Schadeafhandeling loopt vast
Groningen ziet weinig in plan van Wiebes voor afhandeling van aardbevingsschade
Versterking huizen in Groningen op losse schroeven
Zware aardbeving in Zeerijp, 8 januari 2018
Goos de Boer: Vijf jaar na de klap Huizinge: waar gaat het
mis?
Johan de Veer in DvhN: De schok die al vijf jaar duurt
Milo van Bokkum in NRC: De dreun in Groningen waarvan het land wakker werd