Tandeloos Groningen

We schrijven 20 maart 2021. Tien dagen geleden heeft de demissionaire coalitie in de Tweede Kamer nog snel even een wet aangenomen die Groningen nog verder het moeras in duwt. Het had de druppel moeten zijn die de Groningse kiezersemmer deed overlopen. Als er zoveel jaren met je gesold is en de verkiezingen voor de deur staan, dan pak je je kans en laat je niet alleen je tanden zien, maar bijt je ook door.

Niet dus. Rutte is ook in Groningen de grote winnaar. De man die een kerncentrale op bewegende grond wel ziet zitten, de gladjanus die zijn schouders ophaalt als er weer eens een gasdebat is, de vent die bij Shell gewerkt heeft. U weet wel, dat bedrijf dat hier onze levens vernielt.

Groningen heeft afgedaan, in ieder geval voor Den Haag. Wie maakt zich nog druk om een provincie die op zijn eigen ondergang stemt. Wie luistert naar een piepend kitten waar het een brullende leeuw had kunnen zijn.

Wat een enorme kans hebben we hier laten lopen.

Nooit meer Rutte

Man oh man, wat heb ik er de pest over in. Hebben we de slechtste premier ooit, staat ie bovenaan in de peilingen. Wat heeft die man niet allemaal op zijn geweten. Hoeveel mensen heeft hij niet gedupeerd in al die jaren, hoeveel huwelijken zijn er onnodig gestrand en hoeveel banen onnodig verloren. Hoevaak heeft hij de pijn van de burger weggelachen, er zich met een grapje van afgemaakt, de affaires van zich af laten glijden als boter van een hete aardappel. Hoezelden heeft hij zich verantwoordelijk getoond en de schuld eens níet bij de ander gelegd. En hoe is het toch mogelijk dat de kans bestaat, nee erger nog, dat het vaststaat dat er een Rutte IV komt.

Ik zou gillend weg willen lopen, weg uit Nederland, weg uit dit conservatieve, klimaatcrisis ontkennende land, weg van al die politici die zich verschuilen achter de loze woorden van hun partijprogramma of achter de rug van Rutte. Potverdorie mensen, toon toch eens lef, wees een Alexandria Ocasio-Cortez of dichterbij: een Renske Leijten, een Sandra Beckerman of een Pieter Omtzigt. Laat ons kunnen kiezen uit 150 Kamerleden met power en passie, integer en betrokken, vasthoudend en transparant.

Daar knapt niet alleen het land, maar ook het klimaat van op.

Waarom moeilijk als het makkelijk kan

Gisteren heeft de Tweede Kamer de Tijdelijke Wet Groningen goedgekeurd. Er is nogal wat over te doen geweest de laatste maanden, want eigenlijk was iedereen het erover eens dat er veel op de wet aan te merken is. Maar toch is de coalitie, ook al is die demissionair, nog zó trouw aan Rutte dat er een ruime meerderheid vóór de wet is.

Deze wet had afgewezen moeten worden, want het is een draak. Het systeem blijft leidend, niet de bewoner. Ik weet uit eigen ervaring hoe je klem kunt komen te zitten tussen het loket Versterking en het loket Schadeafhandeling. En ik ben niet de enige, we zijn met duizenden. En toch is er nu een wet aangenomen waarin beide loketten los van elkaar blijven bestaan, want zegt minister Ollongren: ‘Het is te vroeg om de Nationaal Coördinator Groningen en het Instituut Mijnbouwschade Groningen te fuseren’.

Te vroeg? Hoezo te vroeg. Wat is dan wél het goede moment om te fuseren. Daar laat Ollongren zich natuurlijk niet over uit. Daarom moeten we het goede moment zelf afdwingen, door volgende week te stemmen op een partij die wél hart voor Groningen heeft. Een partij die snapt dat één loket voor schade en versterking voor de bewoner veel makkelijker is. Want waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan.

P.S.
Ten overvloede: de rode X partijen begrijpen wat goed is voor Groningen.

Mark en Hugo hebben verloren

Twee mannen die net hun zaterdagochtend voetbalwedstrijd achter de rug hebben. Ze spelen bij Breda Samen Sterk in het derde team van de senioren. Helaas hebben ze voor de negende keer op rij verloren, Hugo (rechts) heeft in eigen doel gescoord en Mark (links) heeft een tegenstander grof getackeld en is voor vijf wedstrijden geschorst.

Zo te zien zitten ze er niet mee. Mark is blij dat hij nu elke zaterdag kan fietsen en Hugo heeft het nieuwste fictieboek van Adriaan van Dis bij zich, hij gaat het dit weekend lezen. KliFi, over een klimaatramp die Nederland binnenkort treft. Mark heeft het niet zo op lezen, die fietst liever.

Op de site van Breda Samen Sterk lees ik wat de mannen in het dagelijks leven doen. Mark doet iets bij de Shell en Hugo is in dienst van een farmaceutisch bedrijf. Beide mannen hebben vroeger samen in de regering gezeten, waar Hugo bekend stond als “de man met de mooiste schoenen en de meeste loze beloftes'” en Mark als “de eindbaas zonder directe verantwoordelijkheid en dus niet eindverantwoordelijk voor welke affaire dan ook”.

Bij de verkiezingen van maart 2021 zijn beide niet herkozen. Maar ook daar zitten ze niet mee. Dit zijn mannen voor wie een klimaatramp fictie is, die nergens voor verantwoordelijk zijn en dus kunnen voetballen zoveel ze willen. Tot ze ook daar niet meer opgesteld worden.

Foto: ANP

Zware beving sloopt kerncentrale Groningen

Ooit, nog niet zo lang geleden, kwamen de aardbevingen in Groningen volgens de NAM niet door de gaswinning. Jaren later moesten ze schoorvoetend toegeven dat dit toch wel het geval was, maar dat de bevingen geen schade veroorzaakten. Nog meer jaren later kon de NAM niets anders dan toegeven dat de door de gaswinning veroorzaakte aardbevingen ook schade veroorzaken aan de huizen, kerken, boerderijen, scholen, ziekenhuizen en de kerncentrale.

Ja, ook de kerncentrale. Tenminste als die hier in de Eemshaven gebouwd was, iets wat de Overheid decennia geleden een heel goed idee vond. Nog los van de maatschappelijke onrust die dit toen gaf, was er gelukkig geen enkel bedrijf te vinden die de centrale wou bouwen. Eind goed al goed, zou je denken. Maar nee, uitgerekend onze demissionaire premier Mark Rutte haalt de Groningse kerncentrale weer uit de mottenballen.

Mark, oh Mark, wat haal je je nu op je hals. Stel je even voor dat die centrale hier komt en dat hij over tien jaar af is. En stel je dan voor dat die heftige naschokken, die nog steeds verwacht worden ook na het stoppen van de gaswinning, echt komen. En dat zich hier een tweede Fukushima voor doet. Dan heb jij, naast de toeslagenaffaire, ook nog de kerncentrale-affaire aan je broek hangen.

‘Zware beving sloopt kerncentrale Groningen, Rutte eindverantwoordelijk’
Zie je de koppen al voor je? Ik wel.