Auteur: Ingrid Verbeek

Er gaat niets boven wonen in het prachtige Groningen. Ik zou nergens anders willen wonen, dit is mijn land. In dit blog schrijf ik over wat mij zoal bezighoudt, opvalt of verrast. En over mijn leven met maculadegeneratie. Tussen 2014 en 2023 heb ik ook geblogd over de bewegende grond onder mijn voeten, de onzekerheid over de toekomst en het dagelijks leven met aardbevingen op www.aardbevingeningroningen.nl

Hans Alders, mijn gevallen held

On door Ingrid Verbeek3 reacties

Vol weemoed denk ik terug aan mijn eerste kennismaking met Hans Alders. Wat een man, wat een présence, wat een podiumtalent. Diep onder de indruk was ik. Zijn vriendschap met buro Witteveen&Bos, de beste vrienden van de NAM, vond ik hartverwarmend. En hoe hij onze belangen behartigd heeft, fenomenaal gewoon. En dan vergeet ik nog zijn mooiste oneliner: “een huis is iemands thuis”.  Wauw.

Foto-Bart-Maat-ANP
foto Bart Maat ANP

En dan zomaar, op een zonnige dag in mei, stopt hij. Hij is boos op minister Wiebes. Dat snap ik helemaal, want ik ben ook boos op Eric. Het lijkt zo’n aardige man, maar van binnen is ie Henk Kamp 2.0. Rechtlijnig, onwrikbaar, zo glad als een aal. Kortom: een klassieke VVD-er.

Maar Hans, dat is toch geen reden om op te stappen? Knok, strijdt en hou vol, doe waar je (dik) voor betaald wordt. Je hebt toch beloofd dat alles goed zou komen in Groningen? ‘Een man een man, een woord een woord”, ik hoor het je nog zeggen tijdens één van je flitsende presentaties.

Jij stopt, maar ik niet. Ik ga morgen solliciteren naar de vrijgekomen functie Nationaal Coördinator Groningen. Want: een vrouw een vrouw, een daad een daad.

 

Mes dwars in de bek

On door Ingrid Verbeek1 reactie

“Groningen is te lief. Wat ontbreekt is leiderschap en vechtlust. Bestuurders moeten zich niet laten masseren door partijgenoten van regeringspartijen. Bestuurlijke diplomatie is nuttig maar op de beslissende momenten moet Groningen het mes dwars in de bek hebben”.

Aldus Johan de Veer in een opiniestuk in het Dagblad van het Noorden. Wat een prachtige uitdrukking, het mes dwars in de bek hebben. Dat is wel wat anders dan met meel in de mond praten, iets waar de politici in Den Haag dol op zijn. Ook minister Wiebes, die zo voortvarend begon en al snel aan het fabuleren is geslagen. Hij fantaseert en verzint er lustig op los: “Groningen is nu veiliger, doordat we straks de gaskraan dichtdraaien”. Doei.

angry-1296476_1280Ik denk wel eens, ben ik niet te lief, te beleefd, te netjes, te diplomatiek? Misschien wel, maar in je eentje met je vuist op tafel slaan, heeft niet veel effect. Daarvoor moet je met meer zijn, veel meer. Wat let ons, bestuurders en bewoners, om  het mes dwars in de bek te hebben, we hebben toch niets meer te verliezen? En we zijn het wachten toch meer dan zat? Ze kunnen daar in Den Haag allemaal de klere krijge, toch?

Nou dan.

 

 

In het belang van de veiligheid

On door Ingrid Verbeek2 reacties

Minister Wiebes weet het zeker. Het is veiliger in Groningen, sinds hij besloten heeft de gaswinning te gaan afbouwen. Wanneer die afbouw begint weet niemand, er is nog geen kuub minder gas gewonnen sinds zijn besluit. En toch zijn we veiliger, zegt hij en daarom hoeven onze huizen minder of zelfs helemaal niet meer versterkt te worden. Voor de show laat hij nog wel wat onderzoekjes doen, maar de uitslag staat voor hem al vast.

Foto-Mario-Miskovic-RTV-Noord
foto Mario Miskovic/RTV Noord

Wiebes doet aan wensdenken, hij ziet wat hij wil zien en niet wat er in de realiteit aan de hand is. Er is niets wat erop wijst dat de veiligheid in Groningen is toegenomen, de aardbevingen gaan gewoon door, en onveilig verklaarde woningen zijn nog net zo onveilig als ze al waren. Er is niets veranderd. Behalve in het hoofd van Wiebes, die aan zijn portemonnee en die van de NAM denkt.

Gelukkig zijn daar CdK René Paas, het Groninger Gasberaad en de Groninger Bodem Beweging die zeggen: “Hier doen we niet aan mee. Dream on, minister Wiebes, in het belang van de veiligheid sturen we u terug naar Den Haag. Het is beter voor ons als u zich er niet meer mee bemoeit. Daar is verder geen onderzoek voor nodig.”

Ik voel me gelijk … ietsje … veiliger.

 

15 maanden wachttijd!

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Stel, je hebt op 31 maart 2017 een schademelding gedaan bij het CVW. Je krijgt op 11 mei 2018 een brief van het CVW 2.0, de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (TCMG): “u krijgt uw schade binnen 15 maanden vergoed, maar deze termijn kan verlengd worden”.


Stel, je hebt op 31 maart 2017 kiespijn en je belt je tandarts. De eerst mogelijke afspraak is op 11 mei 2018. Op 10 mei wordt de afspraak afgebeld: “u komt binnen 15 maanden aan de beurt, maar het kan ook langer duren”. Wat doe je dan? Na een stevig rondje vloeken, dien je een klacht in tegen de tandarts en je zoekt subiet een andere.

Wat doe je met het bericht van de TCMG? Eerst een rondje vloeken maar daarna…? Kan ik een klacht indienen en bij wie dan? Kan ik overstappen naar een ander loket dat mij wel voortvarend helpt met mijn schade? Ik weet het niet, want dat vermeldt de brief niet.

Ik wil niet meer wachten, ik wil mijn leven terug (zie mijn eerdere blog). Daarom stuur ik gewoon mijn eigen schadedossier naar de TCMG, zien ze gelijk dat het om ‘eenvoudige’ mijnbouwschade gaat, nader onderzoek is niet nodig. Ik verwacht binnen 8 weken de schadevergoeding op mijn rekening. Leuker kan ik het niet maken, wel sneller.

Mijn brief aan de TCMG is hier te lezen. Maak er gebruik van als je wil.

Verblind door de zon

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Zie ik de scheur in de muur van mijn werkkamer niet meer. Heeft het dak boven mijn hoofd nooit vervaarlijk gekraakt bij wéér een aardbeving. Is alle mijnbouwschade rap en ruimhartig vergoed. Woont niemand meer in een te krappe wisselwoning. Zijn er geen huwelijken kapot gegaan door jarenlange stress. Groeien kinderen veilig en zorgeloos op.

sun-465936_1280Is de gaswinning gestopt, zijn onveilige woningen versterkt en is iedereen gecompenseerd voor de jarenlange onzekerheid en gedorven levensvreugde. Heeft de Parlementaire Enquête Gaswinning het falen van de Nederlandse Overheid blootgelegd en voor altijd een einde gemaakt aan de winning van fossiele brandstoffen. En zitten de bestuurders en aandeelhouders van Shell en ExxonMobil in de gevangenis.

Verblind door de zon, zie ik dat alles goed komt in Groningen.