Tag: Wiebes

Wat moet ik vragen?

On door Ingrid Verbeek4 reacties

Gisteravond liep ik even binnen bij de inloopbijeenkomst van het SodM (Staatstoezicht op de Mijnen) in Loppersum. Eerst passeerde ik het standje van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat, dat heb ik links laten liggen. Twee medewerkers van het SodM stonden voor mij klaar, we begonnen met een lekker kopje thee. Als opwarmertje vroeg ik: “Dit is de vierde bijeenkomst die jullie organiseren, wat is tot nu toe de meest gestelde vraag”?

question-mark-2405202_1280‘Wat moet ik vragen?’, was het antwoord. Ik viel even stil, want hier had ik zelf ook mee geworsteld. In de brei van cijfers, jaartallen, risicoberekeningen, aantallen te versterken huizen en mogelijke doden na een zware aardbeving, raak je het spoor volkomen bijster. En dan roept bovendien de Mijnraad weer wat anders dan het SodM en neemt Wiebes vervolgens een concept-gasbesluit waaruit blijkt dat hij naar niemand luistert. Er zijn om mindere redenen mensen uit hun dak gegaan.

Daar had ik effe niet zo’n zin in, want mijn dak is al niet meer zo stevig. Daarom had ik toch een vraag bedacht, niet over cijfers en prognoses maar over onze veiligheid. “Zijn we in Groningen eigenlijk wel veilig nu Wiebes niet luistert naar het advies van het SodM?” Het antwoord laat zich raden. Misschien had ik toch beter geen vraag kunnen stellen.

 

 

 

 

Hitteplan voor Groningen

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

ruin-540830_1920
Zet alle ramen open, ook als ze scheefgebeefd in de kozijnen hangen

Maak de scheuren in je muren met een sloophamer groter

Ga op zolder zitten, daar waar je dak al ingestort is

Drink het laatste restje water dat uit je gebarsten waterleiding komt

En wacht op de zware beving die je hele huis airconditioned maakt

Was getekend,
Eric Wiebes
Minister van Groningse Veiligheid

In alle eerlijkheid

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Beste bestuurders en bewoners van Groningen,

In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ik niet snap waarom u boos op me bent. In januari was ik in Zeerijp en toen wist ik: dit varkentje was ik wel even. Zoals u sinds gisteren weet eet ik geen vlees, dus dit is bij wijze van spreken. U wilt uw veiligheid terug en dat begrijp ik heel goed. Daarom heb ik het besluit genomen de gaswinning te stoppen. Met de beste bedoelingen en in de volle overtuiging dat u hiermee geholpen bent. Als de gaswinning stopt, stoppen ook de bevingen en hoeven uw woningen niet meer versterkt te worden.

Schermafdruk 2018-06-04 11.22.03Samen met Hans Alders, die zich al jaren uit de naad werkt voor Groningen, ben ik aan de slag gegaan. Ik sta de Tweede Kamer te woord als ze me weer eens op het matje roepen, overleg achter gesloten deuren met Shell en ExxonMobil, fitness met Mark, en kom graag op bezoek bij die Groningers in hun kapotte huizen.

Tot mijn stomme verbazing zijn jullie nu heel boos op me. In alle eerlijkheid, ik begrijp hier niets van. Jullie willen toch veiligheid? Nou, dat krijgen jullie van mij. Jullie willen toch zekerheid? Nou, dat krijgen jullie van mij. Is het dan nooit genoeg? Vanmiddag geef ik jullie nog één kans het mij uit te leggen. Blijven jullie boos, dan ligt het niet aan mij. Dan zijn júllie het die geen water bij de wijn willen doen. Ik drink geen wijn, ik hou alleen van water.

Eric Wiebes

 

 

Hans Alders, mijn gevallen held

On door Ingrid Verbeek3 reacties

Vol weemoed denk ik terug aan mijn eerste kennismaking met Hans Alders. Wat een man, wat een présence, wat een podiumtalent. Diep onder de indruk was ik. Zijn vriendschap met buro Witteveen&Bos, de beste vrienden van de NAM, vond ik hartverwarmend. En hoe hij onze belangen behartigd heeft, fenomenaal gewoon. En dan vergeet ik nog zijn mooiste oneliner: “een huis is iemands thuis”.  Wauw.

Foto-Bart-Maat-ANP
foto Bart Maat ANP

En dan zomaar, op een zonnige dag in mei, stopt hij. Hij is boos op minister Wiebes. Dat snap ik helemaal, want ik ben ook boos op Eric. Het lijkt zo’n aardige man, maar van binnen is ie Henk Kamp 2.0. Rechtlijnig, onwrikbaar, zo glad als een aal. Kortom: een klassieke VVD-er.

Maar Hans, dat is toch geen reden om op te stappen? Knok, strijdt en hou vol, doe waar je (dik) voor betaald wordt. Je hebt toch beloofd dat alles goed zou komen in Groningen? ‘Een man een man, een woord een woord”, ik hoor het je nog zeggen tijdens één van je flitsende presentaties.

Jij stopt, maar ik niet. Ik ga morgen solliciteren naar de vrijgekomen functie Nationaal Coördinator Groningen. Want: een vrouw een vrouw, een daad een daad.

 

Mes dwars in de bek

On door Ingrid Verbeek1 reactie

“Groningen is te lief. Wat ontbreekt is leiderschap en vechtlust. Bestuurders moeten zich niet laten masseren door partijgenoten van regeringspartijen. Bestuurlijke diplomatie is nuttig maar op de beslissende momenten moet Groningen het mes dwars in de bek hebben”.

Aldus Johan de Veer in een opiniestuk in het Dagblad van het Noorden. Wat een prachtige uitdrukking, het mes dwars in de bek hebben. Dat is wel wat anders dan met meel in de mond praten, iets waar de politici in Den Haag dol op zijn. Ook minister Wiebes, die zo voortvarend begon en al snel aan het fabuleren is geslagen. Hij fantaseert en verzint er lustig op los: “Groningen is nu veiliger, doordat we straks de gaskraan dichtdraaien”. Doei.

angry-1296476_1280Ik denk wel eens, ben ik niet te lief, te beleefd, te netjes, te diplomatiek? Misschien wel, maar in je eentje met je vuist op tafel slaan, heeft niet veel effect. Daarvoor moet je met meer zijn, veel meer. Wat let ons, bestuurders en bewoners, om  het mes dwars in de bek te hebben, we hebben toch niets meer te verliezen? En we zijn het wachten toch meer dan zat? Ze kunnen daar in Den Haag allemaal de klere krijge, toch?

Nou dan.