On-Nederlandse overheidsfalen moet stoppen

Even leek het erop dat we iets meer lucht en licht zouden krijgen in Groningen. De NAM echt op afstand en de gaswinning echt naar beneden. Twee belangrijke stappen om Groningen weer toekomst te geven.  ‘Nu de uitvoering nog’, riepen we met z’n allen. We hebben zoveel beloftes zien langskomen de afgelopen vijf jaar, we zijn er wat cynisch van geworden.

phrase-2422927_1280Tot in de diepste vezels van mijn lijf zit ik sindsdien te hopen. Wat is de eerste stap die gezet wordt, welke knoop wordt doorgehakt, welk besluit genomen?
Keuzes genoeg: NCG Hans Alders vervangen door een frisse kracht (heeft Wiebes geen broer of zus?) of alle medewerkers van het CVW ontslaan (die dansen naar de pijpen van de NAM, Alders ook trouwens). Om maar wat te noemen.

Afgelopen woensdag was er weer eens een gasdebat. Tijdens het luisteren werd de hoop langzaam uit mijn lijf gezogen. Waar is de urgentie gebleven die na de zware aardbeving in Zeerijp zo voelbaar was? Waarom is het nu, volgens de Tweede Kamer, niet het moment voor een parlementaire enquête? Waarom is Code Rood geen aanleiding om onmiddellijk de gaswinning te verminderen? Waarom is de NAM niet op afstand gezet bij alle schades, dus ook die van vóór 31 maart 2017? Om maar wat te noemen.

Zonder hoop staat er binnenkort niets meer boven Groningen. En dan?

De handboeien van NAM en Staat

Na de jarenlange gasterreur van Henk Kamp, vinden we opeens zijn opvolger aan onze zijde. Na jarenlang voor gek uitgemaakt te zijn (klagers en zeurders waren we), zegt minister Eric Wiebes dat we onrechtvaardig behandeld zijn, dat het ongehoord is dat slager NAM zijn eigen vlees mocht keuren, dat onze veiligheid leidend had moeten zijn, dat….

freedom-1886402_1920

Wiebes erkent alles, waar Kamp alles ontkende. Wat zegt dit over Henk Kamp, kon hij niet op tegen de Shell-juristen die met het contract uit 1963 zwaaiden? Het contract dat hij kende, maar wij absoluut niet mochten kennen. Met dank aan boer Sijbrand Nijhoff is het nu openbaar gemaakt. Nu blijkt dat NAM  en Staat twee broeders in crime zijn, die met handboeien aan elkaar vast zitten.

Tot nu toe waren wij het, de bewoners van gaskolonie Groningen, die met handboeien aan de NAM vastzaten. En Henk Kamp liet het gebeuren. Er is, blijkt nu, een steviger minister voor nodig om ons uit onze benarde positie te bevrijden. We zijn er nog lang niet, maar het begin is er. Laten de crimebroeders het verder maar met elkaar uitvechten. Wij kunnen nu gaan proberen onze huizen en onze levens weer op te bouwen, zucht voor zucht, stapje voor stapje, traan voor traan, spijker voor spijker.

Ik voel me vandaag bevrijd, er bestaat gelukkig toch nog zoiets als rechtvaardigheid.

Overdosis aan goed nieuws

Het goede nieuws tuimelt vandaag over elkaar heen. De NAM is weer eens stevig op de vingers getikt door de rechter en het Groninger Gasberaad + Groninger Bodembeweging hebben een kopje koffie gedronken met Minister Wiebes. Ik weet niet of er een gebakje bij gepresenteerd werd, maar een plakje cake kon er vast wel af.

cup-of-coffee-2275793_1920

Terwijl ik deze woorden typ komt ook een mooi bericht over de Tweede Kamer binnen. Er is een motie aangenomen, het kabinet moet zorgen voor:

✅ Een eerlijke en snelle schadevergoeding
✅ Fatsoenlijk (juridisch) advies en ondersteuning voor Groningers
✅ De gaswinning moet snel naar beneden

Nou nou, het is hollen of jarenlang stilstaan in Groningen. Gewend als we zijn aan dat er helemaal niets gebeurt, is dit wel veel ineens. En wat betekent het allemaal? Onder Minister Kamp verdwenen moties gewoon in de prullenbak, wat gaat new kid on the block Wiebes er mee doen? Wordt er behalve koffie ook een goeie borrel geschonken als smeermiddel tussen Groningen en Den Haag? En gaat de NAM in cassatie of leggen ze zich bij het vonnis neer?

Ik vraag me af of dit het begin is van de ommekeer of meer van hetzelfde. Eén ding is zeker, het is nog steeds Code Rood en er is feitelijk niets veranderd sinds de zware aardbeving in Zeerijp. Er wordt gewoon doorgepompt, er wordt gewoon doorgepraat. We zijn 15 dagen en een fakkeltocht verder en we wachten op Code Groen …. als die ooit komt.

Ik ga maar aan de koffie met borrel en gebak.

Handen thuis in 2018

design-2711676_1920

Is 2018 het jaar dat alles anders wordt in Groningen?
Het jaar waarin we met elkaar een grens trekken, tot hier en niet verder? Waarin we niet meer meewerken aan de vernieling van ons mooie Groningen, maar onze monumentale boerderijen kraken* om sloop door de NAM te voorkomen. En we massaal weigeren onroerend zaakbelasting te betalen over huizen die bijna niets meer waard zijn: OZB-NEE.

Waar we onze deuren sluiten voor de bewonersbegeleiders, onderzoekers, inspecteurs, rapportenschrijvers, constructeurs en ingenieurs, meelopers en handjevasthouders van het CVW, de NCG, Witteveen&Bos en hoe ze verder ook heten, maar versterkingsweigeraars worden. Er mankeert immers niets aan onze huizen, er mankeert wat aan hoe er met onze huizen omgegaan wordt en dat pikken we niet meer.

Laat 2018 het jaar worden waarin we met elkaar zeggen:
HANDEN THUIS, DIT IS MIJN HUIS!

*volg de ontwikkelingen van de kraakactie in Middelstum op Twitter via @MariskadeLange

We spreken elkaar weer in het nieuwe jaar.


NAM doet niet aan nepnieuws

In 2015 is begonnen met de versterkingsoperatie. Aan ambities was geen gebrek, maar aan concrete uitvoering wel. Vanaf het begin wou het niet vlotten (lees hier), ook dit jaar nog niet. Van de inspecties zijn er 3.700 van de 5.000 uitgevoerd en er zijn 200 panden versterkt (nog 19.800 te gaan). De onzekerheden in Groningen stapelen zich op, schrijft Marjoleine de Vos terecht in de NRC.

Bas van der Schot
nepnieuws (Volkskrant)

Maar onverwachts komt de NAM ons nu te hulp. Met nieuw onderzoek waaruit blijkt dat er ‘slechts’ 2.800 huizen versterkt hoeven te worden. Slechts 2.800, is dat geen geweldig nieuws! En zo vlak voor de Kerst, een geweldige timing. Wel jammer dat onze Nationaal Coördinator Groningen, Dhr. Hans Alders gelijk roet in het eten gooit. Hij is het niet met de NAM eens, volgens hem zijn het er echt véél meer. Nou zit hij er vaker naast, denk aan Schiphol en Lelystad, dus hem geloof ik niet meer. Ik heb veel meer vertrouwen in de blauwe ogen van de NAM.

Er is aan het einde van dit jaar dus toch nog heuglijk nieuws. De versterkingsoperatie die van Groningen een bouwput zou maken, gaat niet door. Er gaan een luttel aantal panden versterkt worden. Dat blijft voor de betreffende bewoners natuurlijk vreselijk, ‘want je huis is toch je thuis’ (enige citaat van Alders waarin hij het bij het rechte eind heeft). Maar het grote vernielen van Groningen wordt voorkomen en daar ben ik de NAM dankbaar voor. Zo dankbaar dat ik de NAM nooit meer van nepnieuws zal beschuldigen, net zomin als mijn idool Trump.