De telefoon gaat, ik noem mijn naam. Aan de andere kant van de lijn klinkt gemurmel. Ik versta “esgees surg”. Wat zegt u? “Esgees surg!” Ik sta op het punt op te hangen, want ik doe niet mee aan enquêtes en ik heb ook niets nodig. Op de valreep hoor ik “CVW” zeggen. Die ken ik, dat is het Centrum voor Veilig Wonen. Ik vraag het gemurmel even te spellen: SGSSearch. Dat zegt me nog niets, maar dat blijkt een bedrijf te zijn dat aan asbestsanering doet.
Heb ik asbest? Nee. Heeft mijn huis asbest? Nee. Maar toch zou het misschien eventueel mogelijk zijn dat mijn schoorstenen wel asbest hebben. Je weet maar nooit en we moeten het zekere voor het onzekere nemen en daarom komen we inspecteren. Met een hoogwerker.
Nou moet u weten dat mijn huis aan het smalste straatje van Groningen ligt, smaller vind je ze niet. Je kunt er net met twee mensen naast elkaar lopen, meer niet. Een hoogwerker kan er, absoluut zeker weten, niet in. Daar denkt SGSSearch anders over: “wij kunnen óveral komen”. Okay, dan moeten jullie het zelf maar weten.
Binnenkort komen ze. Heeft u zin in een uitje, kom dan vooral even kijken. Het wordt gegarandeerd lachen.
Ik ga zo naar Loppersum, naar de 
Vervolgens krijgt Witteveen&Bos spijt: “we weten nog te weinig over de bevingen en de schade die ze veroorzaken. En dat ligt aan het meetnetwerk, niet aan ons.” Eerst doen ze zogenaamd transparant en wetenschappelijk onderzoek en drie maanden later zeggen ze opeens: ‘oeps, we hebben ons vergist. We zijn veel te ver over onze kennisgrenzen gegaan, we zijn verdwaald, we kunnen door de bomen het bos niet meer zien.’
Aardbevingen in Groningen 