Tag: gaswinning

De 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

In 1986 vond in Assen de eerste aardbeving als gevolg van de gaswinning plaats. We vieren dit jaar de 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen. Ook al is de NAM het hier niet mee eens, want volgens hen was de eerste aardbeving pas in 1991. Er is een inmiddels volwassen generatie opgegroeid met bevingen. Voor hen is het ‘gewoon’ dat de grond trilt en beeft, ze weten niet beter. Maar leuk is anders.

Er is een nog jongere generatie die met steeds zwaarder wordende bevingen opgroeit. Die les krijgt in noodscholen, omdat de oude school niet veilig meer is. Die hun eigen angst weerspiegelt ziet in de ogen van hun ouders. Dat is de generatie die nu leert “wat te doen bij een aardbeving”. Rijkelijk laat, als je het mij vraagt.

En er is de generatie van vóór de gaswinning. Dat is de generatie die eerst Lees verder “De 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen” →

Groningen, je moet er geweest zijn om erover mee te mogen praten

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Op een zonnige herfstdag staan er twee jongemannen voor mijn deur. Ze vragen of ze een foto van mijn huis mogen maken. Hoezo, vraag ik wantrouwend, er wordt hier al veel te vaak gefotografeerd. Eerst had je Arub die in opdracht van de NAM mijn huis fotografeerde. Ze namen foto’s van de voorkant en concludeerden dat er aan de achterkant geen schade was. Daarna kwam de aardbevingsauto van Horus. Met infraroodcamera’s keek die in de muren van mijn huis om de constructie te inspecteren. Allemaal zonder mijn toestemming.

Ik zaag de twee jongemannen door: waarvoor, voor wie, waarom. Toch niet voor de NAM, vraag ik expliciet. Nou nee, zeggen ze, maar wel voor de NCG. “Voor de medewerkers van de NCG die nog nooit in Groningen zijn geweest”, lichten ze toe. Ik val van verbazing van mijn stoepje. Pardon, bestaan die dan? De NCG is toch die organisatie die gaat over hoe onze huizen versterkt moeten worden, over wat het beste is voor ons Groningers. En ze zijn hier nog nooit geweest?

animal-1839489__340
Inderdaad ja, en daarom hebben ze deze twee aardige jongemannen gevraagd foto’s te maken van Groningen. Zodat ze weten waar ze het over hebben als ze hun rapporten over ons schrijven.

Hoewel ik blij verrast ben dat de jongemannen mijn toestemming vragen om foto’s te maken, zeg ik toch NEE. Je moet je kans grijpen als je hem kunt pakken. Maar ik zeg JA tegen de medewerkers van de NCG die het aandurven hun veilige kantoor te verlaten en zich in het hol van de leeuw te wagen. De koffie staat klaar.

Groningen, je moet er geweest zijn om erover mee te mogen praten.

Het gaat om de mensen hun thuis

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Voor mij de meest intrigerende zin van de afgelopen week: “Ik schrik ervan, want het gaat om de mensen hun thuis”. Uitgesproken door Hans Alders. En waar schrok hij nu zo van? Niet van het feit dat alle 1.450 geïnspecteerde woningen versterkt moeten worden. En dat er nog duizenden zullen volgen. Iets waar ík me wezenloos van schrok.

Nee, hij schrok van het besef dat er mensen wonen in die woningen. Mensen! Wie had dat gedacht. En als er mensen wonen in een huis, dan is dat huis voor hen hun thuis. Zo zit dat. Iedereen wist dat al, behalve Lees verder “Het gaat om de mensen hun thuis” →

Ik zit al jaren op het vinkentouw

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Dat zijn de woorden die bij me opkomen na alle rumoer over de kosten van de aardbevingsschade. De afhandeling van de schade blijkt negenmaal zoveel te kosten als het herstel ervan. De verontwaardiging hierover is groot, tot in de Randstad aan toe.

Een vinkentouw is een net om vinken te vangen. Op het vinkentouw zitten betekent: ongeduldig en gespannen zitten wachten om iets te kunnen doen. Ooit zat degene die de treklijn vasthield om het vangnet te sluiten ‘op het vinkentouw’. Die moest goed opletten en het moment bepalen om toe te slaan. Anders waren de vinken gevlogen.

Zo voel ik me ook, eigenlijk al jaren. Elke keer als er rumoer is rond de gaswinning en dat rumoer bereikt de Randstad veer ik op. Lees verder “Ik zit al jaren op het vinkentouw” →

Spiderman neemt schadeafhandeling in Groningen over 

On door Ingrid Verbeek1 reactie

In mijn favoriete film Witness (getuige) zegt de good guy op een gegeven moment tegen de bad guy: enough is enough! De bad guy heeft dan al heel wat slechts op zijn geweten en het einde is nog niet in zicht.

Ik moest aan deze scene denken toen bekend werd dat er van elke €1000 die de NAM besteedt aan schadeafhandeling, maar €100 terechtkomt bij de gedupeerde.
De resterende €900 wordt besteed aan het circus van inspecties, het schrijven van Engelse rapporten (denk aan de vertaalkosten), het  houden van contra-inspecties, het schrijven van Engelse rapporten (denk aan de ….),  het opknappen van speeltuintjes, het vergaderen met NCG Alders, de loonkosten van de arbiters, het schrijven van de tekst van de persvoorlichter, het Lees verder “Spiderman neemt schadeafhandeling in Groningen over “ →