Het gaat om de mensen hun thuis

Voor mij de meest intrigerende zin van de afgelopen week: “Ik schrik ervan, want het gaat om de mensen hun thuis”. Uitgesproken door Hans Alders. En waar schrok hij nu zo van? Niet van het feit dat alle 1.450 geïnspecteerde woningen versterkt moeten worden. En dat er nog duizenden zullen volgen. Iets waar ík me wezenloos van schrok.

Nee, hij schrok van het besef dat er mensen wonen in die woningen. Mensen! Wie had dat gedacht. En als er mensen wonen in een huis, dan is dat huis voor hen hun thuis. Zo zit dat. Iedereen wist dat al, behalve Lees verder “Het gaat om de mensen hun thuis”

Afscheidsbrief aan Henk Kamp

Dag Henk,

Ja, mogen we Henk zeggen? Dat zijn we hier zo gewend.
Allereerst hartelijk welkom in Groningen, vandaag breng je je laatste bezoek als Minister van Economische Zaken. Je gaat binnenkort van je welverdiende pensioen genieten. Misschien kom je, samen met de vrouw, nog eens langs in het mooie Groningen, om te genieten van de ruïnes van middeleeuwse kerkjes, de verdwenen wierdedorpjes en de ingestorte economie.

We hebben je niet altijd zo hartelijk ontvangen hè? Maar eerlijk is eerlijk, daar heb je het zelf naar gemaakt. Je bent een sterke man, maar je hebt ook je zwakke plekken hè? Je kunt niet zo goed luisteren en je bent dol op cijfertjes. Heel veel cijfertjes, waarmee je ons zand in de ogen wreef. En daardoor konden we niet meer zien dat je het eigenlijk heel goed bedoelde en heel erg met ons, de mensen in Groningen, meeleefde. Dit moet voor jou niet altijd makkelijk zijn geweest, we hopen dat je veel steun van de vrouw hebt gehad.

afscheid

Vandaag is je laatste kans om ons ervan te overtuigen dat je het beste met ons voor hebt. Die kans wil je vast graag grijpen. Daarom krijg je wat tips van ons, gratis en voor niets. Nee dank je, we hoeven er geen kraaltjes en spiegeltjes voor terug.

Hier komen ze:

Laat de cijfertjes thuis
Praat niet óver ons maar mét ons
Ontlast Groningen van de aardbevingslast
Pak de NAM het slagersmes af
Kies voor het leven, niet voor de levering
En geef de kinderen van Groningen hun toekomst terug

Dag Henk, maak er een mooie dag van en ’t ga je goed in bevingsvrij Diepenheim.

Beste mor weer,
de mensen in Grunn

Onze levens lopen dood in Groningen

Een jaar geleden zijn ambitieuze plannen gemaakt om 5.000 woningen te versterken. Nu, een jaar later, zijn er nog maar een paar honderd versterkt. Toch liggen de nieuwe plannen alweer klaar. Maar liefst 20.000 woningen worden geïnspecteerd (en daarna versterkt). En daar wordt vijf jaar voor uitgetrokken. We zijn dan aanbeland in 2021.

De geruchten gaan dat in 2020 het Groningengasveld leeg is. De NAM kan dan zijn boeltje pakken, het hoofdkantoor in Assen sluiten en stilletjes wegsluipen. Zich in de handen wrijvend over de gemaakte winst en het luttele bedrag dat ze aan versterkingsmaatregelen hebben uitgegeven. De aandeelhouders leven nog lang en gelukkig en Henk Kamp gaat genieten van zijn pensioen.

dead-end-95476__180In een sprookje zou het zo kunnen gaan. Maar dit is geen sprookje, dit is de harde werkelijkheid in Groningen. Waar gedane beloftes niet nagekomen worden. Waar, na meer dan 70.000 schademeldingen, de schadeveroorzaker de touwtjes nog steeds stevig in handen heeft. Waar versterken geen garantie voor veiligheid is.

Waar, als het zo door gaat, onze levens doodlopen. Niet alleen die van ons, maar ook van onze kinderen en kleinkinderen. Waar sprookjes niet meer bestaan.

 

 

 

Het leed dat Groningen heet

​Als 70.000 woningen bevingsschade hebben is het een kleine stap  om te bedenken dat de mensen die in deze woningen wonen ook schade hebben. Geen fysieke schade – gelukkig nog niet- maar wel emotionele schade. Angst, stress, machteloosheid, iedereen kan er wel wat bij bedenken uit haar/zijn eigen leven. 

Bang om de trein te missen is kleine stress, in een trein zitten die uit het spoor loopt door een aanrijding met een vrachtauto is grote stress. Ergens daartussenin zit de stress van Groningen.

Er zijn ook mensen die zich hier niets bij voor kunnen stellen. Dat zijn de advocaten van de NAM en de Staat. Samen zijn zij verantwoordelijk en aansprakelijk voor de stress die de gaswinning veroorzaakt. Maar, zeggen zij afgelopen dinsdag in de rechtzaal, dat beetje ongemak dat wij jullie bezorgen dat mag geen naam hebben. Pas als de psychiater zegt dat jullie een bevingsstoornis hebben, nemen we jullie serieus.

De psychiaters in Groningen hebben inmiddels een wachtrij van 70.000 Groningers.

De ergste beving van het weekend

Drie kleinere bevingen* na elkaar zijn al erg genoeg, maar de vierde en ergste beving was het wegsturen van Liesbeth van Tongeren door haar eigen partij GroenLinks.

Liesbeth van Tongeren vertegenwoordigt voor mij het menselijke gezicht van de politiek. Zij vertegenwoordigt de burgers, zoals bijna geen ander dat doet. Of het nu om de problemen in Groningen of elders gaat, ze staat er! Vaak letterlijk, altijd figuurlijk.

De afgelopen jaren heeft ze zich een dossiertijger getoond, ze weet ALLES over de gaswinning en de ellende die het veroorzaakt.  Ze praat met ons en ze luistert als de beste. En ze dóet iets met wat ze hoort, ze stelt Kamervragen, gaat het debat aan en geeft niet op. Ze vecht voor Groningen, ze is een echte volksvertegenwoordiger.

Als je een parlementslid met zoveel kwaliteiten wegstuurt, verlies je als partij je geloofwaardigheid. En wat zegt dit over de achterblijvende leden van GroenLinks? Ik vrees het ergste.

Mijn vertrouwen in de politiek was al wankel, maar door deze klap is het met de grond gelijk gemaakt. Stutten helpt niet meer.

* drie bevingen op 20 november:
– 15.20 uur: 1.0 in Ten Post

– 17.58 uur: 1.2 in Garrelsweer
– 18.57 uur: 1.6 in Oosterwijtwerd