De tranen van de toren

De scheuren in de toren van de kerk van Zeerijp vertellen het echte verhaal van Groningen. Op 8 januari 2018 trilde de grond hevig, een aardbeving van 3.4 op de schaal van Richter deed niet alleen veel huizen, maar ook de kerktoren scheuren. Minister Wiebes kwam aangesneld uit het verre Den Haag en beloofde dat alles goed kwam.

ZeerijpSinds die dag heeft de toren gezien hoe kinderen langs fietsten op weg naar de noodschool in het dorp. Hoe steeds meer mensen hun huis te koop zetten, omdat ze zich niet meer veilig voelden. Hoorde de toren gesprekken van bewoners over eindeloos wachten op een schade-inspectie, op een schaderapport, op een aannemer die de scheuren kwam herstellen.

Wat de toren niet gezien heeft is een aannemersbusje dat bij de kerk stopte. Waar mannen met hoge ladders uitstapten om de toren eens grondig te inspecteren. Waar de telefoon gepakt werd om te regelen dat de scheuren acuut hersteld werden, omdat torens kunnen omvallen net op het moment dat er iemand langs loopt.

Niets van dat alles. De scheuren in de kerk van Zeerijp zijn de stille getuigen van de stilstand waar Groningen sinds 8 januari 2018 in zit. Ze vertellen het echte verhaal. Zoals de scheuren wachten, wachten de mensen ook.

15 maanden wachttijd!

Stel, je hebt op 31 maart 2017 een schademelding gedaan bij het CVW. Je krijgt op 11 mei 2018 een brief van het CVW 2.0, de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (TCMG): “u krijgt uw schade binnen 15 maanden vergoed, maar deze termijn kan verlengd worden”.


Stel, je hebt op 31 maart 2017 kiespijn en je belt je tandarts. De eerst mogelijke afspraak is op 11 mei 2018. Op 10 mei wordt de afspraak afgebeld: “u komt binnen 15 maanden aan de beurt, maar het kan ook langer duren”. Wat doe je dan? Na een stevig rondje vloeken, dien je een klacht in tegen de tandarts en je zoekt subiet een andere.

Wat doe je met het bericht van de TCMG? Eerst een rondje vloeken maar daarna…? Kan ik een klacht indienen en bij wie dan? Kan ik overstappen naar een ander loket dat mij wel voortvarend helpt met mijn schade? Ik weet het niet, want dat vermeldt de brief niet.

Ik wil niet meer wachten, ik wil mijn leven terug (zie mijn eerdere blog). Daarom stuur ik gewoon mijn eigen schadedossier naar de TCMG, zien ze gelijk dat het om ‘eenvoudige’ mijnbouwschade gaat, nader onderzoek is niet nodig. Ik verwacht binnen 8 weken de schadevergoeding op mijn rekening. Leuker kan ik het niet maken, wel sneller.

Mijn brief aan de TCMG is hier te lezen. Maak er gebruik van als je wil.

Groningen wacht zich een ons

Ik kom regelmatig mensen tegen die zeggen: ‘wat fijn dat het nu goed geregeld is in Groningen, want de NAM is op afstand gezet’. Oh, was het maar waar en was het maar zo simpel. De werkelijkheid is helaas heel anders. Er zijn hoopgevende beloftes gedaan, maar er is nog niets goed geregeld. We wachten daar al op sinds 2012 (zware aardbeving bij Huizinge) en we wachten na 8 januari jl. (zware aardbeving bij Zeerijp) nog steeds.

dog-2785074_1920

We wachten op de plannen van Wiebes om de  gaswinning te verminderen (graag snel).

We wachten op het hervatten van de schadeafhandeling (en nu maar hopen dat het nieuwe protocol beter is dan het oude).

We wachten op een oplossing voor de meer dan 6.000 langlopende schadegevallen die nog wél door de NAM moeten worden ‘afgehandeld’ (en vrezen het ergste).

We wachten op een versterkingoperatie die van Groningen de grootste bouwput van Nederland gaat maken (grom).

Bent u er nog, beste lezer? Ik kan me voorstellen dat u afgetaaid bent en dat neem ik u niet kwalijk. Ik wil zelf ook het liefst aftaaien, maar ik woon hier, ik leef hier en ik wil nergens anders naar toe. Dus ik wacht en schrijf en probeer mijn geduld te bewaren.

Maar het liefst zou ik opspringen en Wiebes in zijn kuiten bijten:
“Eric, kom in actie, we kunnen niet langer wachten. Regel het nu, zodat we verder kunnen met onze levens. Stop deze ramp van on-Nederlandse proporties en ik zal voor altijd aan je voeten liggen. Woef”.