15 maanden wachttijd!

Stel, je hebt op 31 maart 2017 een schademelding gedaan bij het CVW. Je krijgt op 11 mei 2018 een brief van het CVW 2.0, de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (TCMG): “u krijgt uw schade binnen 15 maanden vergoed, maar deze termijn kan verlengd worden”.


Stel, je hebt op 31 maart 2017 kiespijn en je belt je tandarts. De eerst mogelijke afspraak is op 11 mei 2018. Op 10 mei wordt de afspraak afgebeld: “u komt binnen 15 maanden aan de beurt, maar het kan ook langer duren”. Wat doe je dan? Na een stevig rondje vloeken, dien je een klacht in tegen de tandarts en je zoekt subiet een andere.

Wat doe je met het bericht van de TCMG? Eerst een rondje vloeken maar daarna…? Kan ik een klacht indienen en bij wie dan? Kan ik overstappen naar een ander loket dat mij wel voortvarend helpt met mijn schade? Ik weet het niet, want dat vermeldt de brief niet.

Ik wil niet meer wachten, ik wil mijn leven terug (zie mijn eerdere blog). Daarom stuur ik gewoon mijn eigen schadedossier naar de TCMG, zien ze gelijk dat het om ‘eenvoudige’ mijnbouwschade gaat, nader onderzoek is niet nodig. Ik verwacht binnen 8 weken de schadevergoeding op mijn rekening. Leuker kan ik het niet maken, wel sneller.

Mijn brief aan de TCMG is hier te lezen. Maak er gebruik van als je wil.

Advertenties

Groningen wacht zich een ons

Ik kom regelmatig mensen tegen die zeggen: ‘wat fijn dat het nu goed geregeld is in Groningen, want de NAM is op afstand gezet’. Oh, was het maar waar en was het maar zo simpel. De werkelijkheid is helaas heel anders. Er zijn hoopgevende beloftes gedaan, maar er is nog niets goed geregeld. We wachten daar al op sinds 2012 (zware aardbeving bij Huizinge) en we wachten na 8 januari jl. (zware aardbeving bij Zeerijp) nog steeds.

dog-2785074_1920

We wachten op de plannen van Wiebes om de  gaswinning te verminderen (graag snel).

We wachten op het hervatten van de schadeafhandeling (en nu maar hopen dat het nieuwe protocol beter is dan het oude).

We wachten op een oplossing voor de meer dan 6.000 langlopende schadegevallen die nog wél door de NAM moeten worden ‘afgehandeld’ (en vrezen het ergste).

We wachten op een versterkingoperatie die van Groningen de grootste bouwput van Nederland gaat maken (grom).

Bent u er nog, beste lezer? Ik kan me voorstellen dat u afgetaaid bent en dat neem ik u niet kwalijk. Ik wil zelf ook het liefst aftaaien, maar ik woon hier, ik leef hier en ik wil nergens anders naar toe. Dus ik wacht en schrijf en probeer mijn geduld te bewaren.
Maar het liefst zou ik opspringen en Wiebes in zijn kuiten bijten:

“Eric, kom in actie, we kunnen niet langer wachten. Regel het nu, zodat we verder kunnen met onze levens. Stop deze ramp van on-Nederlandse proporties en ik zal voor altijd aan je voeten liggen. Woef”.