Aardbevingsbestendige faunatoren

Schermafdruk 2019-10-26 12.31.26
Faunatoren (Bron: EenVandaag)

Overschild, een van de meest geteisterde bevingsdorpen, is een faunatoren rijker. EenVandaag wijdt er een uitzending aan. Een faunatoren biedt vervangend onderdak aan vleermuizen, mussen en zwaluwen. Huizen mogen niet gesloopt worden als er bijvoorbeeld vleermuizen onder de dakpannen nestelen. Daarom is er een aparte toren voor ze gebouwd.

Je zou denken dat, als logische volgende stap, nu alle woningen aangepakt gaan worden. Maar zo werkt het niet, in Overschild. Minister Wiebes heeft besloten dat maar een deel van het dorp versterkt wordt. Zou het echt zo zijn dat een aardbeving onderscheid kan maken tussen huisnummer 2 en huisnummer 43? Tussen binnen of buiten de bebouwde kom? Die kans lijkt me net zo groot als de kans dat een faunatoren een dwergvleermuis van een grootoorvleermuis kan onderscheiden.

In Overschild heb je het als vleermuis beter dan als bewoner. De wereld op z’n kop.

 

 

Beter ten halve gekeerd…

Nog zes informatiebijeenkomsten over het nieuwe versterkingsplan te gaan, ze zijn over de helft. Pier Prins, wethouder en Manno Bannink, gebiedsmanager van de Nationaal Coördinator Groningen (NCG) hebben het zwaar. Ze moeten het Groninger volk de zoveelste fopspeen voorhouden, in opdracht van Wiebes.

Gelukkig worden Pier en Manno door de aanhoudende stroom van kritische vragen en protesten van de bewoners, steeds eerlijker. Als Pier in Garrelsweer gevraagd wordt om te kappen met dit verfoeide plan, antwoordt hij: ‘Als we dat doen krijgen we geen geld uit Den Haag. De gemeente kan inspectie en versterking niet zelf betalen’. Wiebes heeft de wind er goed onder, de gemeente is bang en de bewoners voor de zoveelste keer de dupe.

gandhiDit kan anders. De bewoners spreken klare taal: ‘Dit pikken we niet meer’. Als de gemeenten het lef hebben tegen Wiebes in te gaan, is het varkentje zo gewassen. Zeker nu ook NCG-medewerkers openlijk afstand nemen van het beleid van hun baas, minister Wiebes. Duizenden bewoners, elf gemeenten en (een deel van) de NCG, als dat niet voldoende stootkracht heeft…

Nog zes actiebijeenkomsten te gaan. Dit is hèt moment om de strijd te winnen.

Lees ook: Als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan 

 

Slijp de messen*

Terwijl minister Wiebes het land ervan probeert te overtuigen dat ‘alles in Groningen goed geregeld is’, is de dagdagelijkse werkelijkheid een andere. Er wordt gesold met het laatste restje vertrouwen dat nog ergens onder een plint lag te verstoffen, er wordt gesold met gedane beloftes die als rotte meloenen in onze gezichten uit elkaar spatten, er wordt gesold met afspraken die in onze handen afbrokkelen als de muren van onze huizen.

IMG_20181208_125218We krijgen hier in Groningen regelmatig de vraag: “Wanneer worden jullie nou eindelijk eens kwaad?”
U moet weten, wij Groningers zijn aardige, rustige, gezagsgetrouwe, redelijke mensen, we grijpen niet snel naar de botte bijl. We hebben geduld en we hebben vertrouwen in de overheid.

Nou, dat hebben we geweten. Spookhuizen, spookdorpen, spookmensen, dat is wat er geworden is van ons ooit zo mooie Groningen. Uitgewoond zijn we, tot op de graat. En nu hebben ze weer iets nieuws bedacht. Een leuk gezelschapsspelletje: steek uw hand in de grabbelton en u weet of uw huis wel of niet versterkt wordt. Gezellig toch, voor onder de kerstboom.

De vraag is nu: blijven we geduldig en gezagsgetrouw of laten we niet langer met ons sollen?

*natuurlijk figuurlijk 🙂

 

 

Scheurenkijkers

Of ik een radio-interview wou geven. Ze zochten een gedupeerde, liefst uit batch 1588. Dat zijn de 1588 woningen die al geëngineerd zijn, onveilig zijn bevonden en waarvan de versterking on hold is gezet. Nu behoor ik niet tot deze batch, maar ik ben wel gedupeerde, dus zei ik ja.

20170402_140708_resizedTer voorbereiding belt de redactie van BNR me op. “We komen morgenochtend bij u langs”. Ik vraag waarom, het gaat toch om radio en niet om televisie? “Dan kunt u ons de scheuren in uw huis laten zien”. Ik protesteer en stel voor op neutraal terrein af te spreken. Niet bespreekbaar, het moet bij mij of anders niet. Dan maar niet.

Pas als ik opgehangen heb, word ik kwaad. Wie denken ze wel niet dat ze zijn. Mijn huis is de afgelopen jaren door tientallen inspecteurs, aannemers, woonbegeleiders, contactpersonen en huttemetutjes betreden. Allemaal wilden ze de scheuren zien, allemaal lusten ze wel een bakkie koffie, altijd bleef ik met lege handen achter. En dan stelt nu een radio-programma de toegang tot mijn huis als voorwaarde voor een interview. De wereld op zijn kop.

Beste redactie, zo ziet een scheur eruit. Tevreden? Dan kunnen jullie me nu bellen voor een pittig interview.

 

 

In het belang van de veiligheid

Minister Wiebes weet het zeker. Het is veiliger in Groningen, sinds hij besloten heeft de gaswinning te gaan afbouwen. Wanneer die afbouw begint weet niemand, er is nog geen kuub minder gas gewonnen sinds zijn besluit. En toch zijn we veiliger, zegt hij en daarom hoeven onze huizen minder of zelfs helemaal niet meer versterkt te worden. Voor de show laat hij nog wel wat onderzoekjes doen, maar de uitslag staat voor hem al vast.

Foto-Mario-Miskovic-RTV-Noord
foto Mario Miskovic/RTV Noord

Wiebes doet aan wensdenken, hij ziet wat hij wil zien en niet wat er in de realiteit aan de hand is. Er is niets wat erop wijst dat de veiligheid in Groningen is toegenomen, de aardbevingen gaan gewoon door, en onveilig verklaarde woningen zijn nog net zo onveilig als ze al waren. Er is niets veranderd. Behalve in het hoofd van Wiebes, die aan zijn portemonnee en die van de NAM denkt.

Gelukkig zijn daar CdK René Paas, het Groninger Gasberaad en de Groninger Bodem Beweging die zeggen: “Hier doen we niet aan mee. Dream on, minister Wiebes, in het belang van de veiligheid sturen we u terug naar Den Haag. Het is beter voor ons als u zich er niet meer mee bemoeit. Daar is verder geen onderzoek voor nodig.”

Ik voel me gelijk … ietsje … veiliger.