Het einde van het schadestuwmeer

reservoir-3514788_1920Bij een vereenvoudigde schadeafhandeling hoort natuurlijk een vereenvoudigde vragenlijst. De Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (TCMG)  is zo vriendelijk geweest mij, onder embargo, de lijst te doen toekomen. Ik deel hem graag met jullie.

Vragenlijst vereenvoudigde schadeafhandeling 

Woont u binnen of buiten de contourlijn van 2013, 2014, 2015, 2016 of 2017?
Woont u binnen of buiten de in 2018 afgeschafte contourlijn?
Woont u binnen of buiten de in 2019 opnieuw ingevoerde contourlijn?
Woont u wel of niet in het tot 2018 niet-bestaande buitengebied?
Woont u wel of niet in het in 2018 erkende buitengebied?
Woont u wel of niet in het in 2019 opnieuw afgeschafte buitengebied?
Woont u meer of minder dan zes kilometer buiten het Groningerveld?
Heeft uw pand meer of minder dan 2 mm/s getrild?
Woont u binnen of  buiten een cirkel van 35,8 kilometer rondom Huizinge?
Wilt u uw schade gerepareerd hebben in: 2025, 2030 of 2050?

Dank u wel voor de moeite, u hoort zo langzaam mogelijk van ons.

Het panel van TCMG-deskundigen:
Prof. mr. A.I.M. van Mierlo (voorzitter)
Prof. mr. P.J.J. van Buuren
Ir. W.A.B. Meiborg
Ir. P.C. van Staalduinen
Ing. J. Nagtegaal NIVRE-re

 

 

 

Advertenties

De Groningse surplace

In de wereld van het baanwielrennen is de surplace een bekende term. Op de plaats rust, maar dan op de fiets. Bedoeld om je tegenstander zijn/haar geduld te doen verliezen en als eerste te laten vertrekken. Waarna jij in de slipstream naar de overwinning sjeest.

399px-Sur_place_-_Yondi_Schmidt_-_Grégory_Baugé
surplace

In Groningen kennen we ook de surplace. Op de plaats rust, maar dan voor de afhandeling van bevingsschade. Sinds afgelopen maart wordt er geen enkele schade meer afgehandeld, want de NAM en de Overheid blijven met de billen samengeknepen op het zadel zitten en verroeren geen spier. Hopend dat we ons geduld verliezen en toegeven aan een ridicuul schadeprotocol.

De langste surplace in de wielersport heeft 24 uur en 6 minuten geduurd. De Groningse surplace duurt al 7 maanden. Ondertussen gaan de aardbevingen gewoon door en stapelen de schades zich op. Ook de aardgaspomp van de NAM staat niet stil.

Komt het ooit nog goed met Groningen? Ik betwijfel het. Mijn vertrouwen in de toekomst neemt in ieder geval per dag en per aardbeving af en mijn geduld raakt ook op. Zeker nu er in Den Haag een project-directeur-generaal Bovengronds Groningen is aangesteld, wat met zo’n onheilspellende titel het ergste doet vrezen.

Daarom doe ik vanaf vandaag mijn eigen surplace en las een blogpauze in. Ik denk dat ik maar veel ga fietsen.

Tot later.

 

Bronvermelding foto

 

 

 

Bliede met Nederlands Juristenblad

De laatste tijd is er weinig goeds te melden over Groningen. De schadeafhandeling ligt al maanden stil en in september hebben we alweer 4 aardbevingen gehad. Daarom ben ik zo ontzettend blij met het Nederlands Juristenblad. Daarin staat een puik artikel: ‘Publieke regie’ in Groningen: Publiekrechtelijke schadeafhandeling en het vertrouwen in de overheid’. Mijn hart maakte een sprongetje tijdens het lezen. Is er dan toch een weg uit de duisternis?

Schermafdruk 2017-09-05 13.18.03
m.i. Nederlands Juristenblad − 1-9-2017 − Afl. 29, p. 2060

Dit plaatje komt u vast bekend voor. Zo ziet de huidige schadeafhandeling eruit, een sprekend voorbeeld van ‘door de bomen het bos niet meer zien’. Ook wel ‘bestuurlijke spaghetti’ geheten. Zoekt u de burgers van Groningen, dan vindt u die linksonderin. Bovenin is het het drukst. Zo is duidelijk te zien wie het voor zeggen hebben in Groningen, namelijk de NAM en het Ministerie van Economische Zaken. Niet de lokale overheden en zeker niet de bewoners.

De schrijvers van het artikel (Georgina Kuipers & Michiel Tjepkema) zien dit ook en zijn er eens goed voor gaan zitten. “Dit moet anders”, zeggen ze en wij Groningers zeggen het met hen. Ik waag me niet aan een samenvatting van het artikel, dat kunnen ze zelf het best.

slot pubieke regie
Nederland Juristenblad − 1-9-2017 − Afl. 29 p. 2067

Weg met de bestuurlijke spaghetti, weg met de Nationaal Coördinator Groningen, weg met het traineren en ontkennen door de NAM, weg met jarenlang ‘van het kastje naar de muur’ tot je schoenzolen versleten zijn, weg met rechteloosheid en ongelijke behandeling, weg met tranen van frustratie, weg met het CVW, weg met Witteveen en Bos, weg met  …….

Wat overblijft is blijdschap. Zie ik daar een sprankje licht aan het einde van de tunnel?

Zo glad als een aal

Voor de mensen die denken dat het in Groningen nu allemaal goed geregeld is, volgt hier teleurstellend nieuws. Ondanks de zonnige zomer, hangen er nog steeds gitzwarte wolken boven onze huizen en levens.

De afgelopen jaren is er een heel bouwwerk opgetuigd rond de afhandeling van gaswinningsschade. Ingewikkelde NAM-schadeprotocollen waarmee elke individuele schade van elke individuele gedupeerde beoordeeld wordt. Gek word je ervan als bewoner, van de langdurigheid en de stroperigheid van de schadeafhandeling.

eel-976096_1280

Af en toe is er goed nieuws, als de Arbiter Bodembeweging (de informele rechtspraak ter bescherming van gedupeerden) de NAM een tik op zijn vingers geeft. Een moment van hoop, dat er toch nog zoiets als gerechtigheid bestaat in Groningen. Die opflikkering van hoop duurt altijd maar kort, want tegen de gladde juristen van de NAM kan niemand op, ook de arbiters niet. Ook daar word je gek van en doodmoe.

Het laatste woord is nog altijd aan de NAM, die als een aal zo glad elk ontsnappingsgaatje weet te vinden waarmee ze onder hun verantwoordelijkheid uit kunnen komen. Voor de goede orde: NAM = Nederlandse Staat + Shell + ExxonMobil. Dat u het maar even weet.

P.S. Sinds april 2017 ligt de schadeafhandeling stil, in afwachting van een nieuw schadeprotocol. Niemand merkt het verschil.

 

 

 

 

 

Foutje, bedankt NAM!

In december 2015 was ik het zat en schreef ik het Grote Nam Smoezenboek. De NAM verzon van alles om onder het vergoeden van schade uit te komen. Een slappe bodem, te zware zonnepanelen of boomwortels, C-schades waren het en niets anders.

In oktober 2016 zei de Rechtbank Assen: “De NAM moet álle schade als gevolg van de gaswinning vergoeden, behalve als de NAM kan bewijzen dat dit niet zo is.”
Verhip, dacht de NAM, dit gaat niet goed. Ze bedachten een list. “Weet je wat, we gaan Lees verder “Foutje, bedankt NAM!”