Minister Wiebes weet het zeker. Het is veiliger in Groningen, sinds hij besloten heeft de gaswinning te gaan afbouwen. Wanneer die afbouw begint weet niemand, er is nog geen kuub minder gas gewonnen sinds zijn besluit. En toch zijn we veiliger, zegt hij en daarom hoeven onze huizen minder of zelfs helemaal niet meer versterkt te worden. Voor de show laat hij nog wel wat onderzoekjes doen, maar de uitslag staat voor hem al vast.
Wiebes doet aan wensdenken, hij ziet wat hij wil zien en niet wat er in de realiteit aan de hand is. Er is niets wat erop wijst dat de veiligheid in Groningen is toegenomen, de aardbevingen gaan gewoon door, en onveilig verklaarde woningen zijn nog net zo onveilig als ze al waren. Er is niets veranderd. Behalve in het hoofd van Wiebes, die aan zijn portemonnee en die van de NAM denkt.
Gelukkig zijn daar CdK René Paas, het Groninger Gasberaad en de Groninger Bodem Beweging die zeggen: “Hier doen we niet aan mee. Dream on, minister Wiebes, in het belang van de veiligheid sturen we u terug naar Den Haag. Het is beter voor ons als u zich er niet meer mee bemoeit. Daar is verder geen onderzoek voor nodig.”
Ik voel me gelijk … ietsje … veiliger.
In de nieuwe Mijnbouwwet staat dus precies hetzelfde als in de oude, op één woordje na. In beide gevallen is het de Minister die het niveau van de gaswinning bepaalt, niet de NAM. Het is in al die jaren dat er gas opgepompt wordt, nooit anders geweest. In 2015 bevestigde Schotman, directeur van de NAM, dit nog. 
Hoe zit dat eigenlijk met oesters? Ik ken het spreekwoord ‘zo gesloten als een oester’ en ik weet dat er heel soms een parel in gevonden wordt. Pas als de oester open staat, kun je zien of er een parel in zit, eerder niet.
Aardbevingen in Groningen 