Veilig wonen in aardbevingsbestendig Groningen is een utopie

Zoals u weet  is ons, Grunnegers, vorige week het Meerjarenplan Aardbevingsbestendig en Kansrijk Groningen gepresenteerd. Een ware happening, te vergelijken met Prinsjesdag. Maar dan in het verre Groningen.

Lichtjaren verwijderd van Den Haag, waar het plan door Minister Kamp, Nationaal Coördinator Groningen H. Alders en de NAM bekokstoofd is. Een plan om ons, de bewoners van het bevingsgebied het gevoel te geven dat we straks veilig kunnen wonen. Een plan opgetuigt als de mooiste kerstboom die je je maar dromen kunt. Met toeters, bellen en led-kaarsjes. En een zonnepaneeltje als piek. Mooier en veiliger bestaat niet. Denkt u.

Want weet u wat veilig wonen betekent volgens Kamp en consorten? Het betekent niet meer dan dat we bij een zware beving ons huis levend kunnen verlaten. Waarvoor we ongeveer 1 minuut de tijd hebben, want daarna stort het huis in. Dat is wat Den Haag onder aardbevingsbestendig wonen verstaat.

Zou u zich hier veilig door gaan voelen?

De nonchalance van de NAM maakt ziek

Waar ik vannacht van wakker heb gelegen, behalve van de griep, is de nonchalance van de NAM. Uit de woorden van Gerald Schotman, directeur NAM, spreekt weinig besef van de negatieve impact van de gaswinning op het leven van ons Groningers.

Ter illustratie wat citaten uit het interview met Schotman waar ik gisteren over blogde.

  • “Wij zijn speler, geen regisseur. Dat is wat het is.
  • In principe is de NAM aansprakelijk voor wat betreft de aardbevingsschade. Per definitie kun je dus niet op voorhand aangeven wat de kosten zullen zijn. Maar ik denk wel dat het in de praktijk redelijk moet blijven qua versterking en verduurzaming.
  • Als je de productie verlaagt, heb je minder aardbevingen in frequentie. Maar daarmee is de kans op een zwaardere aardbeving niet minder.
  • Van alle fossiele brandstoffen is aardgas de schoonste.
  • Ik denk dat er heel veel toekomst is voor de NAM”.

Ik denk dat ik voorlopig maar in bed blijf.

Meneer Schotman, directeur NAM, de pijn voor u komt nu

Gerald Schotman, directeur van de NAM, geeft vandaag een interview aan het Financieele Dagblad. De kop luidt: ‘we nemen de pijn wanneer die komt’.

Volgens mij is er al sprake van pijn in Groningen, maar dat bedoelt hij kennelijk niet, want hij heeft het over pijn die nog komen moet. Even lezen dus maar. Ah, daar staat het:
“‘De NAM heeft (……) te maken met een minister die verantwoordelijk 
is als vergunningverlener die zegt tussen welke grenzen iets moet gebeuren. Daar zit natuurlijk een spanningsveld tussen. Er zal ongetwijfeld een discussie komen op het moment dat die pijn erg wordt. Maar laten we die nemen als hij komt”.

Oftewel: als minister Kamp de gaskraan dichter draait, doet hij de NAM pijn, erge pijn. Financiële pijn wel te verstaan. Pijn in de portemonnee van Gerald Schotman, pijn in de portemonnee van de aandeelhouders van Shell en ExxonMobil.

Op dit moment, met het huidige niveau van gaswinning, voelt de NAM dus geen centje pijn. Alle pijn wordt gedragen door de Groningers. Het is de hoogste tijd dat dit veranderd. Om de pijn eerlijker te verdelen, moet de gaswinning per direct verminderd worden.

Meneer Schotman, directeur NAM, de pijn voor u komt nu.

Lees hier het hele interview in het Financieele Dagblad 19-10-2015
Interview met Gerald Schotman, directeur NAM: we nemen de pijn wanneer die komt

Zinloos gesprek over leefbaarheid in onveilig Groningen

Maandagavond was er een bijeenkomst. Locatie: Waardevol Leven in Loppersum.
Praat mee over ‘Wonen en leven met aardbevingen’ was het thema. Op de uitnodiging staat: we gaan met u in gesprek. Over wat er volgens u nodig is om uw woonomgeving leefbaar en veilig te houden.

Op de vraag wat er nodig is om mijn woongeving leefbaar en veilig te houden is maar één antwoord mogelijk. De gaswinning verminderen tot een veiliger niveau van 21 miljard m3 per jaar. Lager mag ook.

Maar ja, over de gaswinning zou de bijeenkomst niet gaan. Het ging over zonnepanelen, speeltuintjes, snel Internet, LED-verlichting. Alle hebbedingetjes die hier als paarlen voor de zwijnen gegooid worden. Alles op kosten van de NAM, als doekjes voor het bloeden, als aaien over de bolletjes van die makke Groningers.

Terwijl de gaswinning onverdroten doorgaat, zijn er dit jaar al zo’n 100 aardbevingen geweest. Ondertussen gaan de bijeenkomsten waarin gedupeerden mogen meepraten over leefbaarheid ook onverdroten door. Er staan er zo’n 100 gepland.

Ik ga niet.

Eigen schuld, dikke bult. Geen rechtsbijstandverzekering voor Groningers.

RTV Noord heeft onderzoek gedaan naar de mogelijkheden om in Groningen een rechtsbijstandverzekering af te sluiten. Als fictieve inwoner van zowel Loppersum als de stad Groningen is bij grote spelers op dit gebied (DAS, ARAG, Univé, Rabobank) een rechtsbijstandverzekering aangevraagd. In alle gevallen luidt de boodschap van de verzekeraar: u woont in een aardbevingsgebied en kunt dus geen rechtsbijstandverzekering bij ons afsluiten.

Het antwoord op de vraag maar waarom dan niet, luidt: “omdat je een brandend huis ook niet kunt verzekeren”. Je kunt een huis alleen verzekeren vóórdat het in brand staat. Daar zit wat in, eerlijk is eerlijk.

Maar nu komt het.

Groningers in het aardbevingsgebied hadden dus een rechtsbijstandverzekering moeten afsluiten vóórdat Groningen in brand kwam te staan. Voordat er sprake was van aardbevingen. Volgens de verzekeraars is dat vóór het jaar 2006, toen er een aardbeving van 3.5 plaatsvond in Westeremden. Vanaf die datum was voor Groningers ‘niet geheel onvoorzienbaar’ dat er een geschil kon ontstaan als gevolg van de bevingen.

In 2006 ontkende de NAM nog dat aardbevingen ook maar iets te maken hadden met de gaswinning. Die bevingen, die waren niet hun schuld.
De rechtsbijstandverzekeraars zeggen nu eigenlijk: Groningers hadden in 2006 moeten voorzien dat de NAM loog. Eigen schuld, dikke bult.

Ik denk dat ik al mijn verzekeringen maar opzeg.