Veilig wonen in aardbevingsbestendig Groningen is een utopie

Zoals u weet  is ons, Grunnegers, vorige week het Meerjarenplan Aardbevingsbestendig en Kansrijk Groningen gepresenteerd. Een ware happening, te vergelijken met Prinsjesdag. Maar dan in het verre Groningen.

Lichtjaren verwijderd van Den Haag, waar het plan door Minister Kamp, Nationaal Coördinator Groningen H. Alders en de NAM bekokstoofd is. Een plan om ons, de bewoners van het bevingsgebied het gevoel te geven dat we straks veilig kunnen wonen. Een plan opgetuigt als de mooiste kerstboom die je je maar dromen kunt. Met toeters, bellen en led-kaarsjes. En een zonnepaneeltje als piek. Mooier en veiliger bestaat niet. Denkt u.

Want weet u wat veilig wonen betekent volgens Kamp en consorten? Het betekent niet meer dan dat we bij een zware beving ons huis levend kunnen verlaten. Waarvoor we ongeveer 1 minuut de tijd hebben, want daarna stort het huis in. Dat is wat Den Haag onder aardbevingsbestendig wonen verstaat.

Zou u zich hier veilig door gaan voelen?

Wat moet ik met de sleutel van NCG Alders?

Het Meerjarenplan om Groningen te redden van de Ondergang is gepresenteerd. Nationaal Coördinator Groningen Hans Alders geeft een wervelende show en maakt gevatte, maar ongepaste grapjes (“u bent nog jong genoeg om het mee te gaan maken dat uw huis versterkt is” tegen een vrouw die zich op dit moment ernstige zorgen maakt over de veiligheid van haar woning). De belangrijkste boodschap van het plan is: de bewoner heeft de sleutel in handen, u staat centraal.

key-3348307_1920Wacht effe, ik heb een huis, daar woon ik in. Om in mijn huis te komen heb ik een sleutel. Twee zelfs, een als reserve. Krijg ik nu nóg een sleutel, een sleutel waarmee ik centraal kom te staan? Raar, in mijn eigen huis sta ik al vrij centraal. Dus wat moet ik dan met die sleutel, waar is die voor, waar past die op? Kijk, dat heeft meneer Alders er nou niet bij verteld.

Of: is het misschien de sleutel van mijn versterkte huis? Mijn huis dat ooit, in de toekomst, aardbevingsbestendig zal zijn. Als het niet afgebroken wordt, omdat het van vóór 1920 is en niet beeldbepalend. Of voor die tijd ingestort.
Het huis dat na eindeloze keukentafelgesprekken, witte richtlijnen, bevingsanalyses, een no regret aanpak, met versterken op bestelling en geschillencommissies onherkenbaar verbouwd is. Mijn thuis niet meer is. Maar waar ik gelukkig wel nu al de sleutel van heb.
Met dank aan meneer Alders.

Meer weten: lees het Meerjarenplan Aardbevingsbestendig en kansrijk Groningen (What’s in a name)

Eigen schuld, dikke bult. Geen rechtsbijstandverzekering voor Groningers.

RTV Noord heeft onderzoek gedaan naar de mogelijkheden om in Groningen een rechtsbijstandverzekering af te sluiten. Als fictieve inwoner van zowel Loppersum als de stad Groningen is bij grote spelers op dit gebied (DAS, ARAG, Univé, Rabobank) een rechtsbijstandverzekering aangevraagd. In alle gevallen luidt de boodschap van de verzekeraar: u woont in een aardbevingsgebied en kunt dus geen rechtsbijstandverzekering bij ons afsluiten.

Het antwoord op de vraag maar waarom dan niet, luidt: “omdat je een brandend huis ook niet kunt verzekeren”. Je kunt een huis alleen verzekeren vóórdat het in brand staat. Daar zit wat in, eerlijk is eerlijk.

Maar nu komt het.

Groningers in het aardbevingsgebied hadden dus een rechtsbijstandverzekering moeten afsluiten vóórdat Groningen in brand kwam te staan. Voordat er sprake was van aardbevingen. Volgens de verzekeraars is dat vóór het jaar 2006, toen er een aardbeving van 3.5 plaatsvond in Westeremden. Vanaf die datum was voor Groningers ‘niet geheel onvoorzienbaar’ dat er een geschil kon ontstaan als gevolg van de bevingen.

In 2006 ontkende de NAM nog dat aardbevingen ook maar iets te maken hadden met de gaswinning. Die bevingen, die waren niet hun schuld.
De rechtsbijstandverzekeraars zeggen nu eigenlijk: Groningers hadden in 2006 moeten voorzien dat de NAM loog. Eigen schuld, dikke bult.

Ik denk dat ik al mijn verzekeringen maar opzeg.

Banenstapelaar Hans Alders is Groningen alweer zat

Hoeveel banen kan een mens hebben? Ikzelf heb aan één baan mijn handen al vol. Maar er zijn mensen die aan geen tien banen genoeg hebben. Banenstapelaars worden ze wel genoemd.

Schermafdruk 2018-03-01 12.41.41Hans “bijbaan” Alders is er zo een. Sinds mei 2015 is hij Nationaal Coördinator Groningen Aardbevingen. Op het moment dat hij in dienst trad had hij al een hele rits banen en baantjes: adviseur, bestuurslid, president, commissaris, zzp-er, lobbyist. You name it, he did it.

Hij is nu 5 maanden aan het werk in Groningen en kennelijk verveelt hij zich nu al. Want hij heeft er een nieuwe baan bij: voorzitter Omgevingsraad Schiphol. Hij richt zijn vizier nu alweer op iets anders.

Wij kunnen dat niet doen, ons vizier op iets anders richten. Wij leven ín ons vizier: de aardbevingen en alle ellende van dien. Wij kunnen hier niet weg, banenstapelaar Alders wel. Hij is hier niet voor ons, hij is hier voor zichzelf. Om zijn CV te verrijken en zijn netwerk uit te breiden.

 

In Groningen komen alleen redelijke aardbevingen voor

De bevingen in Groningen worden ‘redelijkerwijs niet zwaarder dan 4.0 op de schaal van Richter”. Aldus Jacques Hagoort, voormalig hoogleraar reservoirtechniek aan de TU Delft.

Wat ik me nu afvraag is: zijn aardbevingen voor rede vatbaar? Kunnen aardbevingen nadenken, wikken en wegen. Kunnen ze zich afvragen of het redelijk of onredelijk is om eens lekker zwaar te gaan beven. Het antwoord van deze voormalig hoogleraar is een volmondig JA. Volgens hem beven redelijke aardbevingen tot kracht  4.0 en niet hoger. Want dat zou immers onredelijk zijn en dat zijn aardbevingen dus niet. Volgens voormalig hoogleraar reservoirtechniek Jacques Hagoort van de TU Delft.

Ook ik ben een redelijk mens en daarom stelt zijn conclusie me erg gerust. Ik hoop u ook. Want: we hebben hier in Groningen alleen te maken met redelijke aardbevingen.

En nu maar knus naar jullie veilige bedjes en denk erom: oogjes toe en snaveltjes dicht.