Tag: gaswinning

Een welkome aardbeving?

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Ik moet bekennen dat ik de afgelopen weken wel eens dacht: we hebben een aardbeving nodig. Niet te zwaar en niet te licht, maar wel met landelijke uitstraling. Een rare gedachte misschien, want ik heb mijn buik vol van aardbevingen. Maar waar ik een nog grotere hekel aan heb, is als er mooi weer wordt gespeeld over onze hoofden heen. Wiebes die zegt dat het hier veiliger wordt, doordat er een ‘plan voor afbouw’ van de gaswinning ligt. Aan een plan heb je pas iets als het uitgevoerd wordt.

Schermafdruk 2018-04-14 14.59.00“Het is helaas niet uit te sluiten dat de seismiciteit in Groningen escaleert ………” schrijft het SodM gisteren nog in een brief aan de regering. De Groninger bodem onderstreept dit, daar was ie dan, een aardbeving die het grote nieuws haalt, o.a. bij de NOS,  de NRC, de Telegraaf, op Nu.nl.

Voor de duidelijkheid, een aardbeving meemaken is niet leuk. Maar wat moet dat moet. Hier was een statement nodig, een statement van de Groningse aarde. De grond is na vijftig jaar gaswinning zo instabiel als een drilpudding en zo gevaarlijk als drijfzand.

Tot nu toe komt Wiebes niet verder dan ‘plannen’ maken, terwijl onze huizen en onze levens krakend en kreunend instorten. Daarom was wat mij betreft deze aardbeving welkom. Schudt Wiebes maar wakker, want hij woont hier ook, mentaal gezien dan.

 

 

 

In Groningen wonen geen ezels

On door Ingrid Verbeek4 reacties

Met veel bombarie is Nederland onlangs verteld dat de gaswinning in Groningen afgebouwd gaat worden. ‘Hoera’, riep gans het land, dat probleem is opgelost. ‘Eerst zien, dan geloven’ riepen de Groningers in koor. En dat roepen we niet voor niets, want er zijn ons al zoveel wortels voorgehouden, dat we ezels zouden zijn als we dit zomaar zouden geloven.

Het jaar 2030 is nog heel ver weg, als je al sinds 2012 zit te wachten op een veiliger huis. Als je al tien inspecteurs, vijf constructeurs, twintig rapporten, vier woonbegeleiders, en drieduizend NAM-smoezen verder bent en je kinderen niet meer in hun eigen bed durven te slapen, want er zitten zulke grote scheuren in het plafond. Of als je al drie jaar in een container woont ter grootte van een kippenhok, en de NAM zijn handen van je afgetrokken heeft, en ook de gemeente de andere kant op kijkt.

donkey-2996965_1920En dat dan vervolgens Wiebes zegt dat je huis misschien, waarschijnlijk, vrijwel zeker toch niet veiliger gemaakt gaat worden. Want de gaswinning gaat naar beneden (wanneer?) en daardoor wordt je huis vanzelf veiliger (herstellen scheuren zichzelf?).
Wiebes: “Ik zou verbaasd zijn als er ook maar één Groninger is die het goed vindt dat zijn huis wordt platgegooid of versterkt als dat niet nodig is”.

Niet nodig, meneer Wiebes? De aardbevingen gaan gewoon door hoor, gisteren was alweer de 31e beving van dit jaar en het einde is nog lang niet in zicht, ook na 2030 niet.

Dus de vraag is: wie is hier de ezel?

Het addertje onder het gas

On door Ingrid Verbeek4 reacties
FB_IMG_1522480499769
Tekenaar: Pluis

Er klopt iets niet in het ‘gaswinning naar nul’ verhaal van Wiebes. Het is te mooi om waar te zijn en de ommekeer is te plotseling om geloofwaardig te zijn. Waarom kan het nu wel en eerder niet? Mijn argwaan is vooral gewekt doordat de afbouw van de gaswinning gekoppeld wordt aan het versterken van onze huizen. “Groningen wordt veiliger en dat heeft ook een positief effect op de versterkingsoperatie”, oreert Wiebes.

Ik geloof er helemaal niets van. Tussen vandaag en 2030 zitten nog veel jaren en wordt er nog veel gas gewonnen. De aardbevingen gaan gewoon door, ook na 2030. Daar zijn de deskundigen het over eens. Hoe vaak en hoe hard die bevingen zullen zijn, weet niemand. Wat het effect van de afbouw op de veiligheid is, weet ook (nog) niemand.

ostriches-373339_1920Wiebes roept dus maar wat en hij doet dat niet voor niets. Hij probeert ons in slaap te sussen: “Jullie veiligheid staat voor ons voorop en daarom gaat de gaswinning naar nul”, en hoopt dat we dat voor zoete koek slikken. Hij vergeet voor het gemak dat er nog duizenden onafgehandelde schades zijn en evenzovele wanhopige Groningers. En hij vergeet dat we al jarenlang ervaring hebben met mooie praatjes, smoezen, gladstrijkers, kraaltjes, spiegeltjes en wipkippen. De Rijksoverheid mag zijn kop dan in het zand steken, wij hier in het hoge Noorden doen dat niet.

De vlag kan nog niet uit in Groningen

On door Ingrid Verbeek1 reactie
DZjTcNrWsAA_b1P
Tekenaar: Pluis

Als er jarenlang niet naar je geluisterd is en plotseling wel, sta je even raar te kijken. Je hebt jarenlang gepraat, geroepen, geschreeuwd en niemand hoorde je. En dan opeens, van de ene dag op de andere, worden je gebeden verhoord. De gaswinning gaat naar nul.

Waar komt deze onverwachte draai vandaan? Een VVD-regering die maatschappelijk belang boven economisch belang zet, is even onwaarschijnlijk als mijn poes die opeens begint te praten. Het is al lang bekend dat het aardgas rond 2030 op zal zijn. De regering presenteert dan ook een bestaand feit als een overwinning voor Groningen. Een typische Rutte-truc om te verbloemen dat ze geen zin hebben de rekening van de versterkingsoperatie te betalen.

Ben ik te cynisch? Misschien, maar feit is dat mijn gebeden nog steeds niet verhoord zijn. Ik wil mijn rust terug, me veilig weten in mijn huis. Ik wil met andere dingen bezig dan wachten op de afhandeling van mijn schade of de dreiging van een verminkende versterking van mijn huis en mijn dorp. En ik wil dat niemand hier meer in hongerstaking hoeft te gaan om zijn recht te kunnen krijgen.

Het jaar 2030 is nog ver weg en de aardbevingen gaan ondertussen gewoon door. In Nederland kan de vlag uit, maar in Groningen nog lang niet.

Groningen wacht zich een ons

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Ik kom regelmatig mensen tegen die zeggen: ‘wat fijn dat het nu goed geregeld is in Groningen, want de NAM is op afstand gezet’. Oh, was het maar waar en was het maar zo simpel. De werkelijkheid is helaas heel anders. Er zijn hoopgevende beloftes gedaan, maar er is nog niets goed geregeld. We wachten daar al op sinds 2012 (zware aardbeving bij Huizinge) en we wachten na 8 januari jl. (zware aardbeving bij Zeerijp) nog steeds.

dog-2785074_1920

We wachten op de plannen van Wiebes om de  gaswinning te verminderen (graag snel).

We wachten op het hervatten van de schadeafhandeling (en nu maar hopen dat het nieuwe protocol beter is dan het oude).

We wachten op een oplossing voor de meer dan 6.000 langlopende schadegevallen die nog wél door de NAM moeten worden ‘afgehandeld’ (en vrezen het ergste).

We wachten op een versterkingoperatie die van Groningen de grootste bouwput van Nederland gaat maken (grom).

Bent u er nog, beste lezer? Ik kan me voorstellen dat u afgetaaid bent en dat neem ik u niet kwalijk. Ik wil zelf ook het liefst aftaaien, maar ik woon hier, ik leef hier en ik wil nergens anders naar toe. Dus ik wacht en schrijf en probeer mijn geduld te bewaren.

Maar het liefst zou ik opspringen en Wiebes in zijn kuiten bijten:
“Eric, kom in actie, we kunnen niet langer wachten. Regel het nu, zodat we verder kunnen met onze levens. Stop deze ramp van on-Nederlandse proporties en ik zal voor altijd aan je voeten liggen. Woef”.