Het einde van de Dialoogtafel?

Ik vond de Dialoogtafel tot nu toe best goed bezig. Ze doen hun best en dat is best lastig voor een overlegorgaan met een “ronduit schimmige” juridische status (citaat hoogleraar Bröring in ukrant.nl/aardbeving-2/exit-nam-cultuur ).

Maar nu vliegen ze toch echt uit de bocht. Want wat lees ik:

“De Dialoogtafel Groningen laat in samenwerking met 9 gemeenten een onderzoek uitvoeren onder 19.000 inwoners van het aardbevingsgebied. De resultaten moeten helpen om beter in te spelen op de schade die gaswinning veroorzaakt en op de gevolgen voor het woon- en leefklimaat .”

Hè? Lees ik dit goed? Ze gaan onderzoek doen naar de gevolgen? Weten ze dat dan nog niet? Het is toch allang duidelijk wat de gevolgen van de aardgaswinning zijn (bevingen en trillingen) en dat dit schade veroorzaakt aan ons huis en haard, aan ons hart, ons cultureel erfgoed, onze veiligheid. Dat is toch dé reden dat de Dialoogtafel is opgericht?

De Dialoogtafel heeft zichzelf hiermee buitenspel gezet, dus helaas, bedankt voor de bewezen diensten. Gedag.

Nu is die andere tafel aan zet. De “Bevingskamer”-tafel van de Rechtbank Noord-Nederland.
Die heeft juridische status, daar kunnen we ons recht halen.
Laten we in plaats van 19.000 zinloze enquêtes in te vullen, 19.000 zinvolle rechtszaken aanspannen tegen de NAM en tegen Kamp.

En nu nog een Juridisch Bevingsloket

Binnenkort komt er een speciale ‘Bevingskamer’ bij de Rechtbank Noord-Nederland. De kamer gaat zich bezighouden met geschillen over de schadeafhandeling en andere juridische zaken die met de aardbevingen te maken hebben.

Het wordt steeds duidelijker dat de NAM zich niets van juridische regels aantrekt. Ze hebben gewoon hun eigen ‘wetboekje’ gemaakt. Vol met regeltjes en procedures, waarmee ze ons voor het blok zetten. Nee Meneertje , achterstallig onderhoud vergoeden wij niet, schade aan de fundering ook niet en verzakking is al helemaal niet onze schuld. Nee Mevrouwtje, die scheur zat er al vóór we hier begonnen te pompen.

De NAM wekt de indruk dat het allemaal volgens de regels van de Mijnbouwwet gaat, maar dat is niet zo. Dat begint tot steeds meer mensen door te dringen. Er worden daarom de komende jaren meer rechtszaken tegen de NAM verwacht. Vandaar nu deze gespecialiseerde kamer. De stap naar de rechter wordt makkelijker, als je weet dat er rechters met verstand van zaken zitten. Goed nieuws dus!

Maar, er moet nog iets gebeuren. Er moet ook een “Juridisch Bevingsloket” komen. Waar je met al je vragen terecht kan. Waar je met je schaderapport in de hand naar toe kunt om dit te bespreken met een “bevingsadvocaat”. Waar je een rechtzaak tegen de NAM kunt beginnen. Waar proefprocedures gestart kunnen worden. Waar…….

Waar we de NAM kunnen dwingen zich aan de Mijnbouwwet te houden. Zoals dat hoort in een rechtsstaat.

Geen namaakschoorsteen op mijn dak!

20170314_103654_resizedDe NAM zegt dat mijn schoorsteen gevaarlijk is en weggehaald moet worden.
De NAM zegt dat er dan een lichtgewicht namaakschoorsteen voor in de plaats komt.
De NAM zegt dat het voor mijn eigen veiligheid is.
De NAM zegt dat ik hier niets tegen kan doen.

Kan dat zomaar, het is toch mijn huis, mijn schoorsteen? Hoe zit dat eigenlijk?

Ik kreeg het antwoord deze week op het symposium “Gaswinning tegen wil en dank”. Drie Groningse hoogleraren in het Recht gaven antwoord op juridisch prangende vragen rond de gaswinning en de schadeprocedures.

Hun antwoord op de vraag of dat zomaar kan, is NEE.

Als de NAM adviseert een schoorsteen af te breken, dan is daar vervolgens een besluit van het College van B en W voor nodig. De gemeente gaat namelijk over de veiligheid van haar burgers. De NAM is gewoon een bedrijf, net zoals een hoveniersbedrijf dat is.

Alleen de NAM is iets groter en een stuk gevaarlijker. Mijn hovenier mag zonder mijn toestemming geen boom kappen in mijn tuin. De NAM mag zonder mijn toestemming mijn schoorsteen niet vervangen door een nepding.

Dus kun je dan gewoon NEE zeggen? Ja, dat kan. Want zonder besluit van het college van B en W heeft de NAM niets te willen. Zorg eerst dat je dat besluit in handen krijgt. En teken dan binnen 6 weken beroep aan en geef zoveel mogelijk argumenten (lelijk, waardevermindering van je huis, schijnveiligheid want het pompen gaat door, om maar wat te noemen) waarom op jouw huis geen namaakschoorsteen komt te staan.

De NAM zegt zoveel, maar het Recht zegt wat anders.

Oh ja, en van die zwijgplicht klopt juridisch ook helemaal niets.

Verkeerd NAM-kantoor beklad

RTV Noord: “Het NAM-kantoor in Loppersum is beklad. Op een van de muren van het pand staat de leus ‘Gasgeld=Bloedgeld’ te lezen. Het pand is bedoeld als ontmoetingsplek voor NAM-medewerkers en bewoners.”

Een paar maanden geleden.
Ik weet dat de NAM in het oude Rabobank-gebouw in Loppersum zijn intrek heeft genomen. Dat doen ze intussen in steeds meer woningen in het gasbevingsgebied, maar dit is de eerste keer. Ik ga ze bezoeken. Aan de buitenkant van het gebouw staat niets aangegeven. Naar binnen dus maar. Ik loop rechtstreeks een vergadering binnen. Zijn jullie de NAM? Nee, dat zijn wij niet. Die zitten aan de achterkant, u loopt door die bosjes, slaat rechtsaf en gaat de brandtrap op.

Ik begin te twijfelen. Verschuilt de NAM zich aan de achterkant op de eerste verdieping? Waarom doen ze dat? Zitten ze daar veiliger dan aan de voorkant of zijn ze bang voor leuzen op de muren? De trap op dan maar. Ik tref twee mensen achter een buro. Zijn jullie de NAM? Nee, wij zijn de beheerders van het pand. De NAM zit hier niet.
Hè? Maar dit is toch de ontmoetingsplek voor NAM en de bewoners. Zo’n plek waar de koffie klaar staat, je de krant kunt lezen en een praatje kunt maken. Ja, zeggen ze, dat klopt. Alleen de NAM drinkt liever koffie in Assen dan in Loppersum.

Ik ben bang dat de graffiteurs opnieuw aan de slag moeten, maar nu bij het NAM-kantoor in Assen.
Sorry, jongens.

De handen van Kamp

De woorden van Kamp boeien me niet zo, maar zijn handen fascineren me.

Soms doe ik het geluid van de tv uit en kijk ik alleen maar. Naar een man die met onbewogen gelaat praat en praat en praat. Ik hoor niet wat hij zegt, maar ik zie zijn handen bewegen. Soms zitten ze in zijn zakken, vaak krapt hij ermee op zijn hoofd.

Henk_Kamp_2011_(1) (1)
bron: Wikipedia

Maar vaker nog gebaart hij ermee. Zijn linkerhand komt naar voren, zijn rechter voegt zich daarbij. Wat probeert hij duidelijk te maken? Aan de ene kant, aan de andere kant? Of misschien de ene hand geeft en de andere neemt? Of: aan alles zitten twee kanten en ik weet het ook niet meer?

Zijn handen bewegen naar elkaar toe en raken elkaar. Zoeken contact met elkaar. Proberen ze samen de touwtjes in handen te houden? Touwtjes die steeds verder uit zijn handen dreigen te glippen. Waar hij voor moet praten als Brugman met de blaren op de tong en de handen uit de broekzakken?

Ik weet het niet. Ik zie een man die krampachtig praat en beweegt, die koste wat het kost zijn gelijk wil halen. Ik zie een man die niet weet wat buigen is, ik zie een man die op barsten staat.