Bliede met Arbiter Bodembeweging

Eergisteren was ik blij en vandaag alweer. Ik weet niet wat me overkomt. Eergisteren een puik artikel over waarom de centrale overheid de ‘publieke regie’ in Groningen in handen moet nemen. En vandaag een puike notitie waarin de Arbiter Bodembeweging het vuur aanmaakt met het nieuwe concept-schadeprotocol versie 2.0 (of 3.0, dat zal me worst wezen).

Onze onvolprezen razende reporter Goos de Boer schrijft op RTV Noord:
“De NAM houdt ook na de invoering van het nieuwe schadeprotocol voor het aardbevingsgebied een stevige vinger in de pap bij de schade-afhandeling. Ook dreigt de goed functionerende Arbiter Bodembeweging tussen wal en schip te vallen.” Lees het hele commentaar van Goos hier. 

hammer-1502761_1920
Al maanden wordt er onderhandeld over een nieuw schadeprotocol, al bijna net zolang als er in Den Haag over de formatie gesoubat wordt. De NAM houdt alle touwtjes klemvast en blijft de spin in het schadeafhandelingsweb. Samen met beste vriend CVW en consorten. Oftewel: er verandert niets ten goede. ‘Zinloos en verloren tijd’ oordeelt de Arbiter, ‘weg ermee’.

Hier word ik nou weer zo blij van. Heerlijke jongens (en meisjes?), die arbiters. Klare taal, heldere wijn, geen blad voor de mond, zeggen waar het op staat, de vloer aanvegen met, het beestje bij de naam noemen, de spijker op zijn kop slaan. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Wie volgt?

 

 

 

Zo glad als een aal

Voor de mensen die denken dat het in Groningen nu allemaal goed geregeld is, volgt hier teleurstellend nieuws. Ondanks de zonnige zomer, hangen er nog steeds gitzwarte wolken boven onze huizen en levens.

De afgelopen jaren is er een heel bouwwerk opgetuigd rond de afhandeling van gaswinningsschade. Ingewikkelde NAM-schadeprotocollen waarmee elke individuele schade van elke individuele gedupeerde beoordeeld wordt. Gek word je ervan als bewoner, van de langdurigheid en de stroperigheid van de schadeafhandeling.

eel-976096_1280

Af en toe is er goed nieuws, als de Arbiter Bodembeweging (de informele rechtspraak ter bescherming van gedupeerden) de NAM een tik op zijn vingers geeft. Een moment van hoop, dat er toch nog zoiets als gerechtigheid bestaat in Groningen. Die opflikkering van hoop duurt altijd maar kort, want tegen de gladde juristen van de NAM kan niemand op, ook de arbiters niet. Ook daar word je gek van en doodmoe.

Het laatste woord is nog altijd aan de NAM, die als een aal zo glad elk ontsnappingsgaatje weet te vinden waarmee ze onder hun verantwoordelijkheid uit kunnen komen. Voor de goede orde: NAM = Nederlandse Staat + Shell + ExxonMobil. Dat u het maar even weet.

P.S. Sinds april 2017 ligt de schadeafhandeling stil, in afwachting van een nieuw schadeprotocol. Niemand merkt het verschil.