Dierbaar kerkje

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

’s Winters staat ons kerkje in het licht. Dat verdient het ook, want het is één van de mooiste middeleeuwse kerkjes van Groningen. Het staat bovenop de wierde, met aan zijn voeten de ijsbaan. Het licht weerspiegelt de kerk en de kerstboom in het bevroren water. Links is nog net de contour van de schuilhut te zien, waar verkleumde schaatsers zich op kunnen warmen. Zelfs aan een wc-tje is gedacht.

eigen foto

Er wordt goed voor het kerkje gezorgd. Zowel door de dorpsbewoners als door de Stichting Groninger Kerken. Maar het kerkje is ook kwetsbaar en lijdt onder de honderden aardbevingen die het al meegemaakt heeft. Ook al wordt de schade elke keer hersteld, toch hou ik elke keer mijn hart vast als er weer een zware beving door het dorp trekt. Zal de kerk het houden? Zijn er geen mensen binnen? Scheurt de toren niet los van het schip?

Tot nu toe gaat het goed. Maar ik vrees de dag dat ik alleen nog deze foto heb als herinnering aan één van de mooiste middeleeuwse kerkjes van Groningen.

Heel bevend Groningen van het aardgas af?

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Staatssecretaris Vijlbrief laat een proefballonnetje op. “Als we nu eens alle huizen in het bevingsgebied van het gas afhalen. Gratis en voor niets. Dan hebben we in één klap alle ellende die we de Groningers hebben aangedaan gecompenseerd”.

Ik moet bekennen, mijn hart maakte een huppeltje toen ik dit las. Ik ben wel gevoelig voor een positief gebaar na alle jaren van stress en onveiligheid die ik hier al heb meegemaakt. ‘Gas weg’ in plaats van ‘gas terug’ als nieuwe slogan van Groningen, dat lijkt me wel wat.

Maar hoe groot is de kans dat het ook echt gaat gebeuren. Proefballonnetjes hebben de neiging om na het oplaten meteen aan de eerste de beste boom te blijven haken. En daar een stille dood te sterven.

Ik voorzie heel wat obstakels. Het lukt nu al niet om alle onveilige woningen in 2028 versterkt te hebben, laat staan dat ze binnen die tijd ook nog aardgasvrij gemaakt kunnen worden. En hoe moet het met de monumentale boerderijen en woonhuizen waar Groningen vol mee staat. Die kunnen zonder ingrijpende maatregelen niet zomaar van het gas af. Wat blijft er dan over van ons cultureel erfgoed?

Ik ben bang dat dit proefballonnetje al geknapt is voor het de boom bereikt heeft. Hoe sympathiek het idee ook, het zal onze problemen eerder vergroten dan verkleinen. Tien jaar geleden was het misschien uitvoerbaar geweest, maar nu is het dat niet meer.

Schoenmaker blijf bij je leest

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Regina Bouius is directeur van de Nationaal Coördinator Groningen (NCG). Ze laat op twitter weten dat ze een mooi gesprek heeft gevoerd over de impact van gasbevingen op inwoners. Ik blijf haken aan het woord ‘mooi’. Want hoe kun je in vredesnaam een mooi gesprek voeren over de vernieling van Groningen.

Waar ik me ook over verbaas is het feit dat ze hier tijd voor heeft. Als directeur van de organisatie die verantwoordelijk is voor de versterking van onze huizen heeft ze toch andere prioriteiten lijkt me. Ze moet aan de bak en zorgen dat alle mensen die nog in onveilige huizen wonen geholpen worden. Daar ligt de taak van de NCG.

Kennelijk maakt ze zich zorgen over hoe het geschade vertrouwen van de inwoners hersteld kan worden. Dat siert haar, maar daar gaat zij niet over. Laat dat maar aan de mensen die daarvoor geleerd hebben (Tom Postmes en Nienke Busscher bijvoorbeeld). Zij moet zich beperken tot waar ze voor aangesteld is: vaart maken, de protocollen aan de kant gooien en de versterking zonder bureaucratisch ge-eikel uitvoeren. Dat is het enige steentje dat zij kan bijdragen aan het herstel van vertrouwen.

Aasgieren cirkelen boven Groningen

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Bij helder weer kun je zien vliegen. Aasgieren op zoek naar uitgeputte gedupeerden van de gaswinning. Te herkennen aan hun moedeloze tred en grauwe gelaatsuitdrukking. Spotten ze er eentje dan vliegen ze achter hem aan tot hij zijn huis in gaat. Ze wachten even en bellen dan aan.

Goedemiddag, ik ben Robert Aasgier van Loket Bevingsschade en ik kom gratis en voor niks uw aardbevingsschade opnemen. Daarna zal ik het gratis melden bij het Instituut Mijnbouwschade Groningen en samen met u hun schaderapport doornemen. Als alles correct is opgenomen, ontvangt u binnen 26 weken uitsluitsel over uw schadevergoeding. Makkelijk toch?

Wat fijn, denk je als gedupeerde. Dan hoef ik er zelf niet achteraan. Maar… er schuilt een addertje onder het gras. De schadecheck is gratis, maar over de schadevergoeding wordt 15% commissie berekend. Dat klinkt misschien logisch (no cure no pay), maar dat is het niet. Er bestaat namelijk al een prima organisatie voor hulp bij mijnbouwschade: Steunpunt Stut en Steun, waar gratis echt gratis is.

Maar dat vertelt Robert Aasgier je niet.

De bewonersadviesraad die niemand mag kennen

On door Ingrid Verbeek1 reactie

In Groningen is een nieuwe vorm van democratie uitgevonden, de kelderdemocratie. Een niet door de bewoners gekozen adviesraad, waarvan de leden het er nog niet over eens zijn of ze in de openbaarheid willen treden. Ik zie het voor me. In de donkere, vochtige kelder van het kantoor van de Nationaal Coördinator Groningen (NCG) komen de leden van de raad in het geheim bij elkaar. Er wordt geen namenrondje gehouden, dit om te voorkomen dat er onverhoeds een naam uitlekt. Notulen worden niet gemaakt, want die kunnen in verkeerde handen terecht komen.

Alleen één naam is wel bekend: Derwin Schorren, voormalig vice-voorzitter van de Groninger Bodem Beweging. Hij is met het idee gekomen van een bewonersadviesraad, hij heeft de raad samengesteld en hij is de voorzitter. Wat ook bekend is, is dat de raad gevraagd en ongevraagd advies gaat uitbrengen aan de NCG, de club die de versterking van onze huizen regelt. Waar die adviezen overgaan en wat de status van die adviezen is? Geen idee.

In Groningen is vertrouwen een schaars goed. Daar moet je heel voorzichtig mee omgaan. Wat je niet moet doen is een willekeurig gezelschap bewoners, waarvan we de namen niet weten en die wij niet gekozen hebben, voor ons het woord laten doen. Zo’n adviesraad heeft geen recht van spreken namens alle bewoners. Een geheime bewonersadviesraad, zijn ze nou helemaal gek geworden.