Auteur: Ingrid Verbeek

Er gaat niets boven wonen in het prachtige Groningen. Ik zou nergens anders willen wonen, dit is mijn land. In dit blog schrijf ik over wat mij zoal bezighoudt, opvalt of verrast. En over mijn leven met maculadegeneratie. Tussen 2014 en 2023 heb ik ook geblogd over de bewegende grond onder mijn voeten, de onzekerheid over de toekomst en het dagelijks leven met aardbevingen op www.aardbevingeningroningen.nl

Het stille leed van Groningen

On door Ingrid Verbeek1 reactie

“Ik keek naar de Groningse vlaggen, wapperend boven de hoofden, naar spandoeken en protestborden – ‘860 dagen onrust’, ‘78.000 huizen kapot, regering schaam je rot’ , ‘woest, woester, verwoest’, en zag de stille gezichten eronder. Dit was geen luid volk, geen volk van geoefende actievoerders, dit waren mensen die zich bijna geneerden hier te moeten staan. Maar er was niets anders meer. (…..) Er zijn in dit stille, gesloten land vele tranen gevloeid, de bevingen zijn doorgetrild niet alleen in de muren van huizen, boerderijen en kerken, maar tot in het hart van de bewoners.”

Dit schreef Wim Boevink vorige week in Trouw, de dag na de Fakkeltocht. Woorden die ik sindsdien met me meedraag. Het geeft zo treffend weer waarom we daar stonden, met zijn 5.000-en. De kou trotserend, omdat de warmte uit ons leven verdwenen is.

open-the-futureStil leed blijft onopgemerkt, totdat iemand de stilte verbreekt. Verborgen leed blijft onzichtbaar, tot iemand de deur op een kier zet. We hebben samen de stilte verbroken, en het leed dat achter de voordeur leeft getoond. Niet achter één enkele voordeur, maar achter duizenden voordeuren. Want ook als je huis (nog) niet kapot is, leef je met angst voor de toekomst.

Nu we de eerste stap gezet hebben, zijn we niet meer te stoppen. We verbergen ons leed niet meer, we zijn niet meer stil. We laten van ons horen, net zolang tot we in veiligheid zijn. Veilig voor de NAM die ons land en leven vernielt, veilig voor de Staat die ons niet beschermt.

We komen, we stemmen, we overwinnen.

U kunt hier nu stemmen op de petitie Laat Groningen Niet Zakken
Op 15 maart kunt u stemmen bij de Tweede Kamerverkiezingen

Op TV terugkijken:
Documentaire De Stille Beving  via Uitzending Gemist op  de website van RTV Noord  en op 4 maart om 20.20 uur op NPO 2
Kruispunt: De STEM van Groningen op Uitzending Gemist op NPO 2.

Rutte, de zogenaamde baas van Nederland

On door Ingrid Verbeek2 reacties

Vroeger thuis, luisterde mijn vader naar Mr. G.B.J. Hiltermann. Elke zondagmiddag hield hij met gedragen stem een preek over de “Toestand in de Wereld”. Mijn vader liep door het huis met zijn transistorradiootje, zodat iedereen wel mee moest luisteren. Ik dacht dat Mr. G.B.J. Hiltermann de baas van Nederland was. Ik wist niet beter.

Inmiddels volwassen, luister ik wel eens naar premier M. Rutte. Helaas kan hij lang niet zo mooi voordragen als G.B.J. Maar ja, we moeten het er mee doen, tot 15 maart dan.
M. Rutte legt afgelopen week aan Nederland uit wat de Toestand in Groningen is. Citaat: “Er gaat echt heel veel geld naar het herstel van de huizen, volgens mij doen we dat netjes. Er zit nu een meneer met een clubje om zich heen die dat fulltime doet”.

Weer dacht ik dat hier de baas van Nederland sprak. Maar weer vergis ik me. Hier spreekt de ‘zogenaamde’ baas van het land. Degenen die de Toestand in Groningen wel begrijpen, zijn de 5.000 mensen die meeliepen in de fakkeltocht èn de al meer dan 90.000 mensen die de Petitie ‘Laat Groningen niet zakken’ hebben ondertekend. Dat zijn voor mij de echte bazen van Nederland.

Lees verder “Rutte, de zogenaamde baas van Nederland” →

Mijn ontgoocheling na de fakkeltocht

On door Ingrid Verbeek9 reacties

Nog maar net bekomen van de euforie van de fakkeltocht, was ik woensdagochtend bij de gemeente Loppersum. Als bewoner praatte ik mee over de bescherming van ons cultureel erfgoed. We hadden het over karakteristieke panden die gevaar lopen het loodje te leggen. En hoe dat voorkomen kan worden.

Dinsdagavond liepen er veel bestuurders mee o.a. uit Loppersum. Dat gaf me een goed gevoel. Groningen was verenigd, saamhorigheid en strijdlust liepen handinhand. Mooi was het en ontroerend. We waren het met elkaar eens dat de maat vol is, we zijn klaar met de NAM, we gaan er samen tegenaan.

img-20170207-wa0001

De ontgoocheling volgde al snel. Aan tafel bij de gemeente kwamen de eerste scheuren. Er was geen aardbeving voor nodig. Net zoals de NAM niet alle schade vergoedt, wil de gemeente niet alle karakteristieke panden beschermen. Parallel met de NAM met zijn A, B en C-schades, maakt de gemeente er A, B en C-panden van. Alleen A panden worden beschermd.

Was ik dinsdagavond ontroerd, woensdagochtend was ik verbijsterd. Zo loop je de ene dag samen op met je bestuurders, zo loop je de volgende dag weer alleen. Zo snel kan het gaan. Praten hielp niet, de stellingen waren al betrokken. Thuisgekomen zei ik in wanhoop tegen mijn partner: “Ik wil hier weg, we gaan verhuizen, de gemeente gedraagt zich als de NAM, ik kan er niet meer tegen”.

En daarna brak ik. Tranen, maar nu niet van ontroering.

Teken hier de petitie Laat Groningen niet zakken.

De krokodillentranen van Lodewijk Asscher

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Drie mensen zoeken steun bij elkaar. De man links staat alleen, zijn armen over elkaar, strakke mond, ogen dicht. Wat is hier aan de hand? Heeft de man net gezegd dat hij niet kan blijven eten, tot teleurstelling van zijn vrouw en schoonouders? Nee, het moet iets veel ergers zijn, gezien de emoties van de drie.

De fotograaf ligt een tipje van de sluier op. ‘Asscher bezoekt Groningen’ staat bij de foto. Had Asscher misschien gehoopt uitgenodigd te worden voor het eten, na de lange reis vanuit het westen? En willen ze hem niet aan hun keukentafel hebben, kijkt hij daarom zo sneu? Nee, het moet iets veel ergers zijn, gezien de emoties van de drie.

wp-1486225734822.jpg

Wie is Asscher ook al weer? Op Wikipedia lees ik dat Lees verder “De krokodillentranen van Lodewijk Asscher” →

De Stille Beving, ontheemd in eigen land

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Na afloop van de vertoning van de documentaire  ‘de Stille Beving‘, kwam er één woord bij me boven: ontheemd. Als de film één ding duidelijk maakt, is dat hoe ontheemd we in Groningen raken. We raken ons thuis kwijt, ons letterlijke fysieke huis dat ons plekje op aarde is. We worden vluchtelingen in eigen land. We moeten in noodwoningen wonen, omdat onze eigen woningen niet meer veilig zijn.

En net zoals al die duizenden mensen die hun onveilige thuisland moeten ontvluchten, weten we jarenlang niet waar we aan toe zijn. Weten we niet wat ons verder te wachten staat, worden we aan ons lot overgelaten. In dit geval niet door de internationale gemeenschap, maar door de nationale overheid.

170124-de_stille_beving

En dat is een dubbele ontheemding. We raken niet alleen ons veilige thuis kwijt, we worden ook door onze eigen overheid in de steek gelaten. Hoe erg dit is, is met woorden bijna niet uit te leggen. Daarom werken beelden beter, je moet het gezien hebben om het te kunnen begrijpen. Annemarie Heite en haar gezin hebben het kunnen opbrengen om hun ontheemde leven te delen met ons. Om ons te laten zien wat het betekent om in het veilige Nederland als vluchteling in eigen land behandeld te worden.

Op 15 maart vinden de Tweede Kamerverkiezingen plaats. Dat is dé kans om de komende regering te laten weten dat de ontheemding van Groningen gestopt moet worden. Dat het bieden van veiligheid een overheidstaak is. Dat wegkijken niet meer geaccepteerd wordt. Maak van de Stille Beving een Nationale Beving.

Om u te helpen, hierbij een overzicht van de visies van de politieke partijen op de gaswinning. Mogen we op uw stem en solidariteit rekenen?

Kijk en tekentips
De Stille Beving wordt zaterdag 4 maart om 20.20 uur uitgezonden op NPO2.
De petitie Laat Groningen niet zakken kunt u hier tekenen.

Meer weten, kijk dan naar:  Zondag met Lubach over ‘Gronings Gas’, uitgezonden op 29 januari jl.