De schone lei van de NAM

20170424_175252_resizedDe NAM wil graag met een schone lei verder. Ik vind dat een goed idee. Daarom heb ik vandaag een vuurtje gestookt. Alle schaderapporten die ik sinds augustus 2012 heb ontvangen, heb ik verbrand. Ik ben een aardig tijdje bezig geweest. De planken in mijn kast, gereserveerd voor de NAM, zijn leeg. Ik heb ze gelijk maar even versterkt, want ze waren erg doorgezakt. Wokkels heb ik ervoor gebruikt, dus ze zijn nu weer veilig.

Mijn lei is schoon, wat nu? Lees verder “De schone lei van de NAM”

Een beetje leugensmoe

Ik ben een beetje moe, ik ben een beetje heel erg moe. Moe van alle leugens die ik de laatste tijd gehoord heb. Leugens over:

leugens

hoe de veiligheid van Groningen voorop staat
(volgens Kamp)

hoe goed Hans Alders zijn werk doet
(volgens Kamp)

hoe Kamp zijn stinkende best doet
(volgens Kamp)

hoe Groningse burgemeesters opkomen voor hun burgers
(Beukema van Delfzijl en Wiersma van De Marne)

hoe weinig aardbevingsschade er in de buitengebieden is
(volgens Witteveen&Bos, Kamp&Alders)

hoe een voucher van € 1.500 alle C-schade dekt
(volgens Kamp&Alders)

hoe de NAM op afstand staat
(volgens Kamp&Alders)

hoe het nieuwe schadeprotocol in goed overleg wordt opgesteld
(volgens Kamp&Alders)

hoe Groningers veel te hard met hun deuren slaan
(Witteveen&Bos, CVW)

hoe Groningen bestaat uit een binnen- en een buitengebied
(volgens Witteveen&Bos, Kamp&Alders)

hoe vlot de versterkingsoperatie loopt
(volgens Kamp&Alders)

hoe de NAM het beste met Groningen voor heeft
(volgens NAM directeur Schotman)

hoe mollen de Groningse huizen onherstelbaar beschadigen
(volgens NAM, Witteveen&Bos)

hoe……………

 

Ik ben een beetje moe, ik ga naar bedje toe.

Het laatste rondje van Henk Kamp

Beste Henk,

Dit is al de derde afscheidsbrief die u van mij ontvangt. U gaat maar niet weg, dus ik blíjf u maar schrijven. In december vorig jaar bracht u uw laatste bezoek aan Groningen als minister. U had net aangekondigd met pensioen te gaan. Ik was daar blij om, want ik was niet blij met u.

Inmiddels is het april en bent u bezig aan uw laatste rondje. En het duurt maar en het duurt maar. Is het zo moeilijk voor u om het stuur los te laten? Bent u misschien bang dat Groningen niet zonder u kan? Wees gerust, we redden ons prima zonder u. We hebben uw trouwe lakei Hans Alders toch, de man die volgens u zijn werk heel goed doet. Wel een beetje gek trouwens, dat u de enige bent die wegloopt met Hans. Als u zo dol op hem bent, mag u hem wel hebben hoor. Wij kunnen hem wel missen.

IMG_20170419_202359
Annemarie Heite

Maar Henk, hier schrijf ik u eigenlijk niet voor. Lees verder “Het laatste rondje van Henk Kamp”

NAM schaft aardbevingsschade af

Het rapport van Witteveen&Bos was al een voorbode: 1600 schademeldingen, 1600 afwijzingen. ‘Geen aardbevingsschade’ zeiden de door de NAM ingehuurde experts. ‘U slaat te hard met uw deuren’, krijgt een bewoner te horen. Met droge ogen uitgesproken door een CVW medewerker. Hoe hard moet je wel niet een deur dichtslaan om scheuren in je muur te krijgen. Is dat al wel eens onderzocht?

En nu ligt er dan een brief van Kamp aan de Tweede Kamer. Om het ingestorte vertrouwen van de Groningers te herstellen komt er een nieuw schadeprotocol. De NAM gaat op afstand. Maar niet nadat ze eerst alle aardbevingsschade afgeschaft hebben. Wie zegt eigenlijk dat Lees verder “NAM schaft aardbevingsschade af”

Die ongenood komt, moet onbedankt weggaan

Ik heb een ongenode gast in huis. Al een hele tijd. Sinds augustus 2012 om precies te zijn. Misschien was hij er al langer, maar dat wist ik toen nog niet. Hij zit s’ochtends aan de ontbijttafel en s’avonds bij het warme eten. S’nachts hoor ik hem door het huis spoken, krakende voetstappen in de gang. Soms een klap, alsof hij ergens tegenaan stoot.

Ik heb geprobeerd hem weg te sturen, eerst vriendelijk, toen bozig. Ik heb hem gepaaid, getreiterd en vervloekt. Hij blijft en plakt als kauwgom aan mij vast. Overal waar ik ga, gaat hij ook. Hij laat me geen moment alleen. Hij is mijn cipier geworden en ik zijn gevangene. En hij, hij heeft niets in de gaten.

images (1)

Maar nu heb ik een plan bedacht. Ik haal zijn stoel weg bij de tafel en gooi zijn kleren in de vuilnisbak. Daarna zet ik hem, in zijn nakie, op het vliegtuig en stuur hem weg naar verweggistan.
Zonder geld, zonder applaus.

Mijn huis is weer van mij, genode gasten zijn altijd welkom.

Titelbron