Hoe lang nog?

Soms, eigenlijk best vaak, vraag ik me af: hoe lang hou ik dit nog vol? Na drie jaar bloggen heb ik alles wat ik wou zeggen onderhand wel gezegd, ik begin in herhaling te vervallen. Dat geldt niet alleen voor mij, maar ook voor de ramp die zich in Groningen voltrekt. We zitten vast in een vicieuze cirkel van onderzoeken, (nep)rapporten, aardbevingen, zinloze gasdebatten, spiegeltjes en kraaltjes voor de bewoners, verbroken beloftes, gesloopte huizen, opgebrande bewoners, vernielde dorpsgemeenschappen, verdwenen toekomstperspectieven.

Als ik vanaf nu alleen nog mijn oude blogs zou herbloggen, zou niemand daar iets van merken. Niets is veranderd, het is er alleen maar slechter op geworden.

images_LI (2)

Ik heb al mijn woorden om duidelijk te maken hoe erg het is wat hier gebeurt, al opgebruikt. De dreiging komt van alle kanten, de gaswinning haalt de grond onder onze voeten weg, terwijl bovengronds de bestuurlijke elite naar de pijpen van de NAM (en het grote geld) blijft dansen. In plaats van naar ons Groningers te luisteren en te horen wat wij zeggen: wij willen de zeggenschap over onze levens terug, we willen ons veilig weten en weer een toekomst voor ons zien.

Nog even en er staat niets meer boven Groningen. Geen huis, geen mens, geen ziel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s