Wat moet ik vragen?

Gisteravond liep ik even binnen bij de inloopbijeenkomst van het SodM (Staatstoezicht op de Mijnen) in Loppersum. Eerst passeerde ik het standje van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat, dat heb ik links laten liggen. Twee medewerkers van het SodM stonden voor mij klaar, we begonnen met een lekker kopje thee. Als opwarmertje vroeg ik: “Dit is de vierde bijeenkomst die jullie organiseren, wat is tot nu toe de meest gestelde vraag”?

question-mark-2405202_1280‘Wat moet ik vragen?’, was het antwoord. Ik viel even stil, want hier had ik zelf ook mee geworsteld. In de brei van cijfers, jaartallen, risicoberekeningen, aantallen te versterken huizen en mogelijke doden na een zware aardbeving, raak je het spoor volkomen bijster. En dan roept bovendien de Mijnraad weer wat anders dan het SodM en neemt Wiebes vervolgens een concept-gasbesluit waaruit blijkt dat hij naar niemand luistert. Er zijn om mindere redenen mensen uit hun dak gegaan.

Daar had ik effe niet zo’n zin in, want mijn dak is al niet meer zo stevig. Daarom had ik toch een vraag bedacht, niet over cijfers en prognoses maar over onze veiligheid. “Zijn we in Groningen eigenlijk wel veilig nu Wiebes niet luistert naar het advies van het SodM?” Het antwoord laat zich raden. Misschien had ik toch beter geen vraag kunnen stellen.

 

 

 

 

Een welkome aardbeving?

Ik moet bekennen dat ik de afgelopen weken wel eens dacht: we hebben een aardbeving nodig. Niet te zwaar en niet te licht, maar wel met landelijke uitstraling. Een rare gedachte misschien, want ik heb mijn buik vol van aardbevingen. Maar waar ik een nog grotere hekel aan heb, is als er mooi weer wordt gespeeld over onze hoofden heen. Wiebes die zegt dat het hier veiliger wordt, doordat er een ‘plan voor afbouw’ van de gaswinning ligt. Aan een plan heb je pas iets als het uitgevoerd wordt.

Schermafdruk 2018-04-14 14.59.00“Het is helaas niet uit te sluiten dat de seismiciteit in Groningen escaleert ………” schrijft het SodM gisteren nog in een brief aan de regering. De Groninger bodem onderstreept dit, daar was ie dan, een aardbeving die het grote nieuws haalt, o.a. bij de NOS,  de NRC, de Telegraaf, op Nu.nl.

Voor de duidelijkheid, een aardbeving meemaken is niet leuk. Maar wat moet dat moet. Hier was een statement nodig, een statement van de Groningse aarde. De grond is na vijftig jaar gaswinning zo instabiel als een drilpudding en zo gevaarlijk als drijfzand.

Tot nu toe komt Wiebes niet verder dan ‘plannen’ maken, terwijl onze huizen en onze levens krakend en kreunend instorten. Daarom was wat mij betreft deze aardbeving welkom. Schudt Wiebes maar wakker, want hij woont hier ook, mentaal gezien dan.

 

 

 

In Groningen wonen geen ezels

Met veel bombarie is Nederland onlangs verteld dat de gaswinning in Groningen afgebouwd gaat worden. ‘Hoera’, riep gans het land, dat probleem is opgelost. ‘Eerst zien, dan geloven’ riepen de Groningers in koor. En dat roepen we niet voor niets, want er zijn ons al zoveel wortels voorgehouden, dat we ezels zouden zijn als we dit zomaar zouden geloven.

Het jaar 2030 is nog heel ver weg, als je al sinds 2012 zit te wachten op een veiliger huis. Als je al tien inspecteurs, vijf constructeurs, twintig rapporten, vier woonbegeleiders, en drieduizend NAM-smoezen verder bent en je kinderen niet meer in hun eigen bed durven te slapen, want er zitten zulke grote scheuren in het plafond. Of als je al drie jaar in een container woont ter grootte van een kippenhok, en de NAM zijn handen van je afgetrokken heeft, en ook de gemeente de andere kant op kijkt.

donkey-2996965_1920En dat dan vervolgens Wiebes zegt dat je huis misschien, waarschijnlijk, vrijwel zeker toch niet veiliger gemaakt gaat worden. Want de gaswinning gaat naar beneden (wanneer?) en daardoor wordt je huis vanzelf veiliger (herstellen scheuren zichzelf?).
Wiebes: “Ik zou verbaasd zijn als er ook maar één Groninger is die het goed vindt dat zijn huis wordt platgegooid of versterkt als dat niet nodig is”.

Niet nodig, meneer Wiebes? De aardbevingen gaan gewoon door hoor, gisteren was alweer de 31e beving van dit jaar en het einde is nog lang niet in zicht, ook na 2030 niet.

Dus de vraag is: wie is hier de ezel?

Het addertje onder het gas

FB_IMG_1522480499769
Tekenaar: Pluis

Er klopt iets niet in het ‘gaswinning naar nul’ verhaal van Wiebes. Het is te mooi om waar te zijn en de ommekeer is te plotseling om geloofwaardig te zijn. Waarom kan het nu wel en eerder niet? Mijn argwaan is vooral gewekt doordat de afbouw van de gaswinning gekoppeld wordt aan het versterken van onze huizen. “Groningen wordt veiliger en dat heeft ook een positief effect op de versterkingsoperatie”, oreert Wiebes.

Ik geloof er helemaal niets van. Tussen vandaag en 2030 zitten nog veel jaren en wordt er nog veel gas gewonnen. De aardbevingen gaan gewoon door, ook na 2030. Daar zijn de deskundigen het over eens. Hoe vaak en hoe hard die bevingen zullen zijn, weet niemand. Wat het effect van de afbouw op de veiligheid is, weet ook (nog) niemand.

ostriches-373339_1920Wiebes roept dus maar wat en hij doet dat niet voor niets. Hij probeert ons in slaap te sussen: “Jullie veiligheid staat voor ons voorop en daarom gaat de gaswinning naar nul”, en hoopt dat we dat voor zoete koek slikken. Hij vergeet voor het gemak dat er nog duizenden onafgehandelde schades zijn en evenzovele wanhopige Groningers. En hij vergeet dat we al jarenlang ervaring hebben met mooie praatjes, smoezen, gladstrijkers, kraaltjes, spiegeltjes en wipkippen. De Rijksoverheid mag zijn kop dan in het zand steken, wij hier in het hoge Noorden doen dat niet.

Veilig onder dak met het CVW

Eindelijk weer eens post van het Centrum Veilig Wonen (CVW), de organisatie die ervoor zorgt dat ik, de naam zegt het al, veilig in Groningen kan wonen. Welke andere provincie in Nederland kan zeggen dat ze zo’n centrum hebben? Juist, geeneen. Bofkonten zijn we. Groningen mag dan ver weg zijn, we zijn hier wel het veiligst van het hele land.

family-2057301_1920
veilig onder dak

Ik ben altijd blij als ik een brief van het CVW krijg. Wat hebben ze nu weer voor veiligs voor me bedacht? Ah, ze gaan mij overdragen aan de TCMG. Zou dat het nieuwe ziekenhuis in Scheemda zijn? Dat is vast de allerveiligste plek van Groningen, net nieuw gebouwd en zo aardbevingsbestendig als maar kan.
Oh nee, ze dragen mij over aan Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (zonder lidwoord volgens de brief), de allernieuwste loot aan de wijdvertakte boom van loketten die in innige samenwerking mijn veiligheid waarborgen. Fantastisch toch?

Ze gaan zelfs een schade-opnameafspraak met het TCMG voor me maken.
“Als mijn opnameafspraak al is gepland op 16 maart gaat hij gewoon door, maar niet als hij na 16 maart gepland staat, dan niet. Ze nemen na 19 maart contact met mij op over mijn afspraak, ook als er geen opnameafspraak is gepland.”
Te gekke jongens hoor, daar bij het CVW. Wat een schatten, ze denken echt aan alles. Dat ik niet zo goed begrijp wat ze hier nou eigenlijk zeggen en wanneer de afspraak is, ligt natuurlijk geheel aan mij, niet aan hen.

Gelukkig is de nieuwe commissie tijdelijk, zodat ik me kan verheugen op de dag dat ik terugovergedragen wordt aan het CVW. Ik verwacht ergens tussen 16 en 19 maart.