Ongewenste gast

Terwijl de dag nog vroeg is, zit ik nietsvermoedend aan de thee, met de krant op schoot en de poes spinnend naast me. Loopt er opeens een vent mijn tuin in. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Hij ziet eruit als een muntenzoeker, want hij heeft een soort metaaldetector bij zich.

metal-detector-575086_1920Nou heb ik hier de afgelopen jaren al heel wat mannen (en een enkele vrouw) om mijn huis gehad. Niet omdat ik zo gastvrij ben, maar omdat er altijd wel een inspecteur, schade-expert of CVW-er is die iets van mijn huis wil, zodat ze weer een rapportje kunnen schrijven, waar vervolgens weer niets mee gebeurt.

Maar deze vent gaat toch echt te ver. Onaangekondigd mijn erf oplopen alsof hij daar alle recht toe heeft. In één keer komt al mijn boosheid over al die keren dat ik al onbekenden op mijn grond heb moeten toelaten, naar boven. Ik storm naar buiten en scheld hem verrot. Blijkt het iemand van Enexis te zijn die een standaard controle uitvoert.

Dit is wat het jarenlang moeten tolereren van ongewenste gasten met je doet.

 

 

Hitteplan voor Groningen

ruin-540830_1920
Zet alle ramen open, ook als ze scheefgebeefd in de kozijnen hangen

Maak de scheuren in je muren met een sloophamer groter

Ga op zolder zitten, daar waar je dak al ingestort is

Drink het laatste restje water dat uit je gebarsten waterleiding komt

En wacht op de zware beving die je hele huis airconditioned maakt

Was getekend,
Eric Wiebes
Minister van Groningse Veiligheid

Wegwerpgroninger

white-male-1847724_1920Mijn huis mag dagelijks beven
wat kan ik eraan doen
ik moet er maar mee leven
ik geef het u te doen

De muren mogen scheuren
mijn toekomst mag kapot
Wiebes is gebakken lucht
mijn hond is al gevlucht

Ik ben een wegwerpgroninger
mijn leven heeft geen waarde
het gaat ze om het gas
het gaat ze om de poen

Leven in Groningen
ik geef het u te doen

 

 

Groningen de dupe

Voor wie zich, tijdens het lezen van mijn blogs, weleens afvraagt: is dit allemaal echt waar, gebeurt dit echt? Lees hier het antwoord. Niet mijn antwoord, want ik wist al dat het echt waar is, maar dat van journalist Sam Gerrits van Follow the money. De werkelijkheid is zelfs nog erger dan ik in mijn zwartste momenten kan vermoeden. Een citaat:

“Achter de schermen zetten de olieconcerns alles in het werk om de afhandeling van schadedossiers te traineren en te vertragen. Een jaar vertraging was normaal, twee of zelfs drie jaar kwam voor”.

20180701_123944

Het artikel van Sam Gerrits is hier te lezen. Het is ook als Podcast te beluisteren.

Follow the money doet wat de Tweede Kamer verzuimt te doen: onafhankelijk en kraakhelder feitenonderzoek. Steun ze door lid te worden, daarmee steun je Groningen ook.

Scheurenkijkers

Of ik een radio-interview wou geven. Ze zochten een gedupeerde, liefst uit batch 1588. Dat zijn de 1588 woningen die al geëngineerd zijn, onveilig zijn bevonden en waarvan de versterking on hold is gezet. Nu behoor ik niet tot deze batch, maar ik ben wel gedupeerde, dus zei ik ja.

20170402_140708_resizedTer voorbereiding belt de redactie van BNR me op. “We komen morgenochtend bij u langs”. Ik vraag waarom, het gaat toch om radio en niet om televisie? “Dan kunt u ons de scheuren in uw huis laten zien”. Ik protesteer en stel voor op neutraal terrein af te spreken. Niet bespreekbaar, het moet bij mij of anders niet. Dan maar niet.

Pas als ik opgehangen heb, word ik kwaad. Wie denken ze wel niet dat ze zijn. Mijn huis is de afgelopen jaren door tientallen inspecteurs, aannemers, woonbegeleiders, contactpersonen en huttemetutjes betreden. Allemaal wilden ze de scheuren zien, allemaal lusten ze wel een bakkie koffie, altijd bleef ik met lege handen achter. En dan stelt nu een radio-programma de toegang tot mijn huis als voorwaarde voor een interview. De wereld op zijn kop.

Beste redactie, zo ziet een scheur eruit. Tevreden? Dan kunnen jullie me nu bellen voor een pittig interview.