Afscheidsbrief aan minister Kamp

Beste Henk Kamp,

Het zoveelste gasdebat, u heeft het er maar druk mee. U moet het wel eens zat zijn, steeds dezelfde vragen, steeds dezelfde kritiek. U heeft geen makkelijke baan.

Maar dat is peanuts vergeleken met de baan die wij Groningers hebben. Uw woorden van vandaag, uw onbegrip voor wat wij meemaken, uw papieren werkelijkheid maken ons het leven zuur. U zegt dat u dag en nacht met ons bezig bent, dat siert u, alleen wij merken er helaas niets van.

In ons dagelijks leven merken wij wel veel negatiefs van de NAM, het CVW, de NCG en nog zo wat afkortingen. U kent ze wel. Wij kenden ze liever niet, want we hebben er een fulltime baan aan. Is dit wat u bedoelt met dag en nacht met ons bezig zijn. Ons van werk voorzien?

Uw werkelijkheid en de onze liggen mijlenver uit elkaar. Veel verder dan de afstand Groningen-Den Haag. Onoverbrugbaar veel verder.
We gaan het hier in Groningen daarom zelf oplossen, zonder uw toch al afwezige hulp. Zonder uw pionnen, uw maatjes, uw geldbronnen. Heeft u uw handen vrij voor uw pensioen-in-zicht cursus.

Wij redden ons zelf wel.

Met groningse groet en tot nooit meer ziens.

Grunneger power laat de gasjongens beven

Boven ons
de JSF’s die hun kennismakingsrondje vliegen, betaalt van Gronings aardgasgeld

Onder ons
de grond die met de dag poreuzer wordt en van ellende in elkaar krimpt

Tegen ons
de gasjongens van Shell, ExxonMobil, NAM, CVW, NCG en de Staat der Nederlanden

In ons
een toenemende mix van onbegrip, cynisme, kwaadheid, ongeloof, ergernis, woede

Tussen ons
een groeiende saamhorigheid, actiebereidheid en verzet

Door ons
een Grunneger power die de grond onder de voeten van de gasjongens laat instorten

Een kogelvrij vest voor karakteristieke panden

Wonen in Groningen is leven als aangeschoten wild. Je leeft nog, maar je weet niet of je het overleeft. Hoe ernstig ben je verwond, hoe levensbedreigend is de schade die je hebt opgelopen, is er een dierenarts in de buurt?

In Groningen mag de NAM, de Nederlandse Aardolie Maatschappij, schieten op alles wat los en vast staat. Alle huizen, alle scholen, alle zwembaden, alle sportkantines, alle verzorgingshuizen, alle bioscopen, alle cafés zijn doelwit van de NAM. Niets en niemand is veilig, je kunt elk moment bij elke aardbeving aangeschoten worden. Ben je verwond, dan kun je terecht bij een arts van de NAM. Die in opdracht van de jager een pleister plakt op je gebroken arm.

En dan, op een zonnige dag, valt er een brief van de gemeente in de brievenbus. Lees verder “Een kogelvrij vest voor karakteristieke panden”

Something is rotten in the state of Groningen

Shakespeare zei het al: het ruikt hier naar rotte vis, dus er is iets mis. Waar overheden weet hebben van zaken die de burgerij schaden en niets doen om dit te veranderen, stinkt het.

In Groningen, gaswinningsgebied van Nederland, is de lucht niet meer te harden.
Rapport na rapport maakt duidelijk dat de levens en de bezittingen van de Groningse burgerij geschaad worden. Breng een bezoek aan het ooit trotse Groningen en je hart breekt. Zonder stutten en steunen zakken de huizen in. Alleen met slaappillen, angstremmers en psychologische begeleiding komen de mensen de dagen door. Zonder perspectief en ziek van ellende op weg naar …… Lees verder “Something is rotten in the state of Groningen”

Kop d’r veur, houd Groningen overeind

We weten nu precies waar we aan toe zijn. Van de heren Shell en NAM hoeven we niets te verwachten. Net zomin als van de heren Kamp en Alders. We zullen het toch echt op eigen kracht moeten doen. Als er iets is waar wij Groningers goed in zijn, dan is dat uitgaan van eigen kracht. Eerst hebben we het land op de zee veroverd, dijken gebouwd om overstromingen te voorkomen, wierden opgeworpen om ons lijf en lief te beschermen. Geploegd, gezaaid en geoogst hebben we. In weer en wind, bij nacht en ontij. We zijn voor de duvel niet bang. Lees verder “Kop d’r veur, houd Groningen overeind”