Laat Groningen niet zakken

Wat u kunt doen om uw solidariteit met Groningen te tonen:

Teken de petitie Laat Groningen niet zakken en help Groningen op de politieke agenda te krijgen.

Tank niet meer bij Shell en Esso (zij vormen samen de NAM)

Word steunlid van de Groninger Bodem Beweging, belangenbehartiger van de inwoners van het bevingsgebied

Doneer geld aan Stichting Recht voor Groningen en maak gezamenlijke rechtszaken mogelijk

Organiseer een landelijke protesttocht in Den Haag of Amsterdam

Eis een parlementaire enquête naar de gaswinning

Bestook de Tweede Kamerleden met mails en tweets: laat Groningen niet zakken!

Stem in maart op een ‘gasvrije’ politieke partij

Bezoek Groningen en zie met eigen ogen

Groningers hadden al jaren een vermoeden
Zo gaat het al jaren, help ons alstublieft dit te stoppen

Dank u wel, namens alle gedupeerden van de gaswinning binnen en buiten Groningen.

Geen deuk in een pakje boter

Groningen wil een toekomst zonder de NAM, dat is duidelijk. Maar dat lukt niet als we doorgaan op de ingeslagen weg. We moeten nieuwe wegen gaan bewandelen. Dus nee, alsjeblieft niet nog een fakkeltocht. Waar een handjevol mensen zich boos maakt over de gaswinning en de rest van Nederland zijn schouders ophaalt. We slaan met elkaar in Groningen nog geen deuk in een pakje boter, als we op deze manier doorgaan.
butter-1920670__340Wil je een fakkeltocht? Prima, maar dan in Den Haag of Amsterdam.

Wil je dat je huis versterkt wordt? Prima, maar stap dan naar de rechter en overrule de NCG/CVW.

Wil je de NAM verdrijven uit Groningen? Prima, maar dan via landelijke acties tegen de Shell en ExxonMobil: “get the Shell out of here”.

Wil je een regering die haar verantwoordelijkheid neemt? Prima, stem dan op 15 maart op een politieke partij die zich vierkant achter de Groningers schaart. In woorden èn in daden.

Maar eerst even oefenen. Loop naar de keuken en haal een pakje boter uit de koelkast. Stroop je mouwen op en sla er een deuk in. Doe het nog een keer, zodat het een fikse deuk wordt. Goed zo!

Wil jij ook meebepalen hoe de toekomst van Groningen zonder de NAM eruit komt te zien?
Sla dan vanaf nu jouw deuk in het imago van alle partijen die toestaan dat er in Nederland gas gewonnen wordt, ten koste van het leven en de veiligheid van de Groningers.

 

Heb je wel eens een aardbeving gevoeld?

Deze vraag krijg ik regelmatig. En elke keer val ik weer stil. Hoe kun je dit vragen aan iemand die midden in het gaswinningsgebied woont. Midden op de gasbel die Nederland zo rijk gemaakt heeft en Groningen zo arm. Natuurlijk heb ik wel eens een aardbeving gevoeld, niet één maar een heleboel. En ik heb er veel meegemaakt die ik niet gevoeld heb, maar die er wel waren.

Eigenlijk doet het er niet toe hoe een aardbeving voelt, netzomin als hoe een storm voelt. Waar het om gaat is wat de gevolgen zijn van die aardbeving of die storm.

wp-1483168742285.jpg

Gelukkig wordt de vraag naar de gevolgen ook wel eens gesteld. Dan vertel ik over hoe het onder je huid kruipt om te leven in onzekerheid en onveiligheid. Hoe onverteerbaar het is dat dit door het handelen van mensen komt. Dat de gaswinning in Groningen één groot experiment is, waar we als bewoners de ongevraagde proefpersonen in zijn. Dan valt mijn gesprekspartner langzaam stil en zegt: ik wist niet dat het zo erg is.

Ja, zo erg is het. Een aardbeving duurt maar een paar seconden, de gevolgen duren jaren en jaren. Tot ver na het einde van de gaswinning gaan de bevingen door, met alle ellende  van dien. Ik zal het niet meer meemaken dat de rust en de veiligheid in Groningen is teruggekeerd. Daarom is de vraag die ik mezelf het vaakst stel: hoe leef ik met de gevolgen en hou ik toch plezier in mijn leven?

Ik hoop in 2017 het antwoord te vinden.

 

De 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen

In 1986 vond in Assen de eerste aardbeving als gevolg van de gaswinning plaats. We vieren dit jaar de 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen. Ook al is de NAM het hier niet mee eens, want volgens hen was de eerste aardbeving pas in 1991. Er is een inmiddels volwassen generatie opgegroeid met bevingen. Voor hen is het ‘gewoon’ dat de grond trilt en beeft, ze weten niet beter. Maar leuk is anders.

Er is een nog jongere generatie die met steeds zwaarder wordende bevingen opgroeit. Die les krijgt in noodscholen, omdat de oude school niet veilig meer is. Die hun eigen angst weerspiegelt ziet in de ogen van hun ouders. Dat is de generatie die nu leert “wat te doen bij een aardbeving”. Rijkelijk laat, als je het mij vraagt.

En er is de generatie van vóór de gaswinning. Dat is de generatie die eerst Lees verder “De 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen”

“De burger begrijpt er de ballen van”

Wat hou ik daar toch van, van klare taal. Helemaal als het uit de mond van Herman Bröring komt, hoogleraar in het recht aan de Universiteit van Groningen. Hij zegt dit op de persconferentie bij de presentatie van het onderzoek: “De governance van de afhandeling van mijnbouwschade.”

Daar begint het bij mij al, bij het woord ‘governance’, daar begrijp ik nou echt geen bal van.

Toch maar eens kijken waar het onderzoek over gaat. Kennelijk gaat het over de afhandeling van de aardbevingsschade in Groningen. Dat schijnt nogal ingewikkeld te zijn. Uit het onderzoek blijkt dat er acht (8) organisaties nodig zijn voor het herstel van de schade. Waarom dat er zoveel zijn begrijp ik ook niet. Ik noem ze even op:

Arbiter Bodembeweging
Centrum Veilig Wonen
Commissie Bodemdaling
Commissie Bijzondere Situaties
Ministerie van Economische Zaken
NAM
Nationaal Coördinator Groningen
Onafhankelijke Raadsman

Er zijn dus acht (8) verschillende loketten. Waarbij volstrekt onduidelijk is bij wie je waarvoor moet zijn en wanneer. Die acht (8) loketten zijn bovendien dol op verwijzen.

Zo verwijst de NAM graag Lees verder ““De burger begrijpt er de ballen van””