lijkt op
dat kan geen toeval zijn.
Tag: gaswinning
’t Het nog nooit zo donker west
Vijf jaar geleden, 16 augustus 2012, is het licht uitgegaan in Groningen. Sindsdien is het donker, pikkedonker. Op de tast zoeken we onze weg in huizen die langzaam inzakken. Elke deur die we openen leidt naar een blinde muur, er is nergens meer een uitgang te vinden. We zitten gevangen in de klauwen van bloedbroeders NAM & Rijksoverheid.
Vijf jaar geleden, 16 augustus 2012, vond in het Groningse dorpje Huizinge de ‘Grote Klap’ plaats. Bám, een aardbeving van 3.6 op de schaal van Richter. Zo’n goeie hadden we nog niet gehad. Het was het begin van een tsunami van aardbevingen, bodemverzakkingen, onderzoeken, protocollen, schademeldingen en vooral schadeafwijzingen.
Vandaag, 16 augustus 2017, kijk ik terug op vijf donkere jaren en vrees ik de jaren die komen gaan. Ik ben ervan overtuigd dat, als er niet ingegrepen wordt, het Groningse aardgas tot de laatste druppel opgepompt gaat worden. Koste wat het ons, bewoners van het ooit-prachtige Groningen, kost. Dankzij de bloedbroeders die geen maat weten te houden, staat er ook geen maat op de vernieling van onze levens en onze toekomst. We zijn vogelvrij.
Ben ik te pessimistisch? Ik ben bang van niet. Want de NAM gaat pas op afstand nádat ze een nieuw schadeprotocol gemaakt hebben, niet ervóór. En binnenkort start het zoveelste onderzoek naar de impact van aardbevingen op ons woonplezier. Een grap? Nee, was het maar zo, dan hadden we hier tenminste nog wat te lachen.
’t Het nog nooit, nog nooit zo donker west
Of ’t wer altied wel weer licht
zingt onze Groningse bard Ede Staal. Ik hoop dat het geen vijf jaar meer hoeft te duren voor het weer licht wordt.
Meer lezen over de ‘Grote Klap’:
Goos de Boer: Vijf jaar na de klap Huizinge: waar gaat het mis?
Johan de Veer in DvhN: De schok die al vijf jaar duurt
Milo van Bokkum in NRC: De dreun in Groningen waarvan het land wakker werd
Groningse klokken luiden voor Huizinge
Behouden Groningen
Er zeurt in mij iets door over het project ‘Verdwenen Groningen’. Een database maken van door de gaswinning gesloopte woningen is een goed idee. Het maakt zichtbaar wat verloren is gegaan. Er wordt een digitaal monument ter nagedachtenis opgericht, zodat ze niet vergeten worden. Dat is mooi, dat is respectvol.
Maar….. in een digitaal monument kun je niet wonen. Bovendien is een monument bedoeld ter nagedachtenis aan iets wat al gebeurd is. Wat achter de rug is. Daar is in Groningen geen sprake van. We staan pas aan het begin van de ‘grote sloop’. Er gaan nog honderden, misschien wel duizenden panden plat. En door het versterken van huizen ontstaat er een soort eenheidsworst. De authentieke details die onze huizen zo eigen maken gaan verloren. Omdat het winnen van aardgas boven alles gaat.
- voor de versterking
- na de versterking
We kunnen en we moeten dit vóór zijn. Nu kan het nog, want de versterkingsoperatie gaat in slakkengang en de sloop van huizen roept steeds meer weerstand op. Maar gelukkig is daar het fantastische initiatief van het tijdschrift Noorderbreedte. Goffe Jensma, hoofd van het Groninger Bureau voor Taal en Cultuur, doet hierin een oproep om mee te doen aan het behoud van dat wat ‘Typisch Gronings’ is.
“Opdat de bestuurders, ingenieurs en architecten die de bevingsschade herstellen daar rekening mee houden”.
Ondersteun alsjeblieft allemaal dit initiatief en laat de redactie van Noorderbreedte weten wat voor jou ‘Typisch Gronings’ is. Groningen móet behouden blijven!
Bron foto’s: Libau.
Het verdwenen Groningen
Groningen verdwijnt, niet vrijwillig maar gedwongen. Stilletjes, zonder tamtam, wordt het ene na het andere huis afgebroken. Gemeentes noch provincie liggen hiervan wakker. Maar wij, de bewoners en omwonenden van de lege plekken die achterblijven, wel. Onze dorpen worden langzaam ontzield, huis voor huis voor huis.
De journalisten van het Dagblad van het Noorden staan dichtbij de Groningers en zien wat dit met ons doet. Ze springen in het gat dat de bestuurders laten vallen en starten een database met verdwenen panden. Als digitaal monument voor alles wat door de gaswinning verloren gaat.
Ik vind het fantastisch dat het verdwijnende Groningen op deze manier bewaard wordt. Maar ik zou het nog fantastischer vinden als de gemeentes en de provincie het slopen van panden verbiedt. Want dat is het enige wat kan voorkomen dat Groningen straks alleen nog digitaal bestaat. Naast het afbouwen van de gaswinning natuurlijk.
Het is voor de bakker
In Uithuizen kan de vlag uit. Na jaren bakkeleien met de NAM, is de bakkerij van de familie de Boer verkocht. Ze wilden met pensioen, maar de NAM dacht daar anders over. Dóórwerken moesten ze, want dat hun huis gescheurd en daardoor onverkoopbaar was, kwam niet door de gaswinning. Dat had de NAM zelf onderzocht en zij kunnen het weten. Vinden ze zelf.
Bescheiden als het echtpaar de Boer is, hadden ze geen stennis gemaakt. Groningers zijn van nature niet zo luidruchtig. De media moesten eraan te pas komen, ingeseind door mede-gedupeerden. Pas toen kwam er schot in de zaak . De NAM schrok, oeps daar gaat onze goede naam.
Goede naam? Ach, ik laat ze maar in de waan. Elk leugentje om de NAM door de bocht te krijgen is toegestaan. Ik wens de familie de Boer nog veel zorgeloze en bevingsvrije jaren in Drenthe toe.
Aardbevingen in Groningen 