Uitgeblogd

Dit is mijn 269ste en laatste blog. Vanaf eind 2014 heb ik hier verslag gedaan van mijn leven in gaskolonie Groningen. Ik heb geschreven over Minister Kamp, de starre, en over zijn opvolger Eric Wiebes, de prutser. Over zinloze bijeenkomsten waar door Hans Alders (u weet wel, de nar van Schiphol) loze beloftes werden gedaan. Over prachtige plannen die zijn gesmeed en net zo makkelijk weer weggegooid. Over mensen die kapot zijn gegaan en gemeenschappen die uit elkaar zijn gevallen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Was ik in 2014 nog licht optimistisch, inmiddels ben ik zwaar gedesillusioneerd. Het is helemaal niet de bedoeling van de Overheid (en de NAM) om de problemen in Groningen op te lossen. Groningen wordt willens en wetens leeggeplunderd en de bevolking heeft het nakijken.

Erover schrijven heeft me tot nu toe geholpen het vol te houden: door woorden te geven aan mijn ongeloof, verbijstering, angst, boosheid en immense gevoel van onrechtvaardigheid heb ik mezelf op de been gehouden. Maar het duurt te lang en mijn woorden willen niet meer komen, ik ben stil gevallen.

gandhi

Dank dat jullie me zijn blijven volgen en dank voor al jullie reacties.
Ik hou me vast aan de woorden van Gandhi: we zullen dit gaan winnen.

 

Advertenties

Zo voelt een aardbeving van 3.4

“Voor wie wil weten hoe een aardbeving voelt: je schrikt je rot, je weet niet wat je moet doen, het huis kraakt, de muren bewegen en de vloer golft. De stress schiet door je lijf en je trilt nog uren na.”

Deze woorden twitterde ik vanmiddag toen ik wat bekomen was van de eerste schrik. Het is een lastig uit te leggen fenomeen zo’n aardbeving. Je zit rustig achter je bureau wat te werken en opeens is alles anders. Het begint met een harde klap waardoor je opkijkt, terwijl in dezelfde seconde alles wat normaal niet beweegt begint te bewegen. De muren, de vloer en het griezeligst van alles, boven je hoofd kraakt het dak in zijn voegen.

Foto-ANP
foto ANP

Je houdt je adem in en verstart terwijl je oren gespitst zijn op wat er boven je gebeurt. Blijft alles op zijn plek of komt het dak naar beneden? Moet je maken dat je wegkomt en waar moet je dan heen? Is je huis nog veilig genoeg om in te blijven of kan het na tien minuten alsnog instorten? Hoe is het met de huizen van de buren en van vrienden in andere dorpen? Dit alles en nog veel meer schiet er in een paar seconden door je hoofd, terwijl de adrenaline door je lijf giert.

De vorige zware aardbeving (2012, Huizinge 3.6)  heb ik ook meegemaakt. Ik woonde nog niet zo lang hier en wist nog van niets. Ik ben toen ook geschrokken, maar lang niet zo erg als nu. Sinds 2012 heb ik tientallen aardbevingen meegemaakt, van hele lichte tot wat zwaardere. Ik was er eigenlijk wel een beetje aan gewend. Tot vandaag, toen kwam niet alleen de opgebouwde spanning in de bodem, maar ook die in mij vrij.

Zes jaar geleden waren mijn zenuwen nog van staal. Nu zijn ze van bordkarton, makkelijk te scheuren. Het leven in gaskolonie Groningen eist een zware tol. Deze aardbeving zal nog lang natrillen, tot in Den Haag aan toe.

 

Rutte’s spiekbriefje voor Groningen

Beste Mark,

Vandaag is het zover, uw langverwachte gasbezoek aan Groningen. Wij zijn er klaar voor, u ook? Ik weet dat u zich serieus heeft voorbereid en al mijn tips ter harte heeft genomen. Dat lees ik in het dagelijkse verslag dat ik van u ontvangen heb.

Toch kan ik me voorstellen dat u wat zenuwachtig bent voor de ontmoetingen die u gaat hebben. Zijn die Groningers wel verstaanbaar en hebben ze echt allemaal een hooivork bij zich? En waarom dan? Best spannend allemaal. Daarom krijgt u van mij een spiekbriefje mee, waarin alle tips nog eens op een rijtje staan. Nu kan er echt niets mis gaan.

20170614_165345_resized
Ik wens u een onvergetelijke dag in het hol van de leeuw.

Rutte komt naar Groningen, tip 5

Beste Mark,

De formatie ligt even stil, dat komt goed uit. U heeft nu een dag extra om u goed voor te bereiden. De tijd dringt, dus geen prietpraat vandaag.

gaskolonie

Tip 5
Het boek ‘De Gaskolonie, van nationale bodemschat tot Groningse tragedie’, van kaft tot kaft lezen.

U kent dit boek natuurlijk, want het ligt al een jaar op uw bureau te wachten tot u tijd heeft. Vandaag is het zo ver. Aan de slag.

Ik verwacht uw bevindingen om 18.00 uur in mijn mailbox.

De gaskolonie hangt van geheime afspraken aan elkaar

De gaskolonie kreeg weer heel wat voor zijn kiezen de afgelopen dagen. Er kwam een schandaal naar boven, over geheime afspraken door ‘geboefte op het achterbalkon’ bekokstoofd. Geboefte dat zich voordoet als hoge ambtenaren uit Den Haag en hoge pieten van de Shell en ExxonMobil.  In 2005, lang voor Henk Kamp zijn tijd. Die de eerste was om uit te roepen: “ik wist hier niets van en als ik het wel had geweten had ik er niets over gezegd”.

De gaswinning in Groningen hangt aan elkaar van geheime afspraken, zwijgplicht, schijnonafhankelijkheid, malafide taxateurs en BTW-fraude om maar wat te noemen. Of Kamp het nu weet of niet maakt eigenlijk niet uit. Wij, bewoners van Groningen, weten het wel.

Ik geef u een voorbeeld. Onlangs zat ik met Lees verder “De gaskolonie hangt van geheime afspraken aan elkaar”