Veilig wonen in aardbevingsbestendig Groningen is een utopie

Zoals u weet  is ons, Grunnegers, vorige week het Meerjarenplan Aardbevingsbestendig en Kansrijk Groningen gepresenteerd. Een ware happening, te vergelijken met Prinsjesdag. Maar dan in het verre Groningen.

Lichtjaren verwijderd van Den Haag, waar het plan door Minister Kamp, Nationaal Coördinator Groningen H. Alders en de NAM bekokstoofd is. Een plan om ons, de bewoners van het bevingsgebied het gevoel te geven dat we straks veilig kunnen wonen. Een plan opgetuigt als de mooiste kerstboom die je je maar dromen kunt. Met toeters, bellen en led-kaarsjes. En een zonnepaneeltje als piek. Mooier en veiliger bestaat niet. Denkt u.

Want weet u wat veilig wonen betekent volgens Kamp en consorten? Het betekent niet meer dan dat we bij een zware beving ons huis levend kunnen verlaten. Waarvoor we ongeveer 1 minuut de tijd hebben, want daarna stort het huis in. Dat is wat Den Haag onder aardbevingsbestendig wonen verstaat.

Zou u zich hier veilig door gaan voelen?

Wat moet ik met de sleutel van NCG Alders?

Het Meerjarenplan om Groningen te redden van de Ondergang is gepresenteerd. Nationaal Coördinator Groningen Hans Alders geeft een wervelende show en maakt gevatte, maar ongepaste grapjes (“u bent nog jong genoeg om het mee te gaan maken dat uw huis versterkt is” tegen een vrouw die zich op dit moment ernstige zorgen maakt over de veiligheid van haar woning). De belangrijkste boodschap van het plan is: de bewoner heeft de sleutel in handen, u staat centraal.

key-3348307_1920Wacht effe, ik heb een huis, daar woon ik in. Om in mijn huis te komen heb ik een sleutel. Twee zelfs, een als reserve. Krijg ik nu nóg een sleutel, een sleutel waarmee ik centraal kom te staan? Raar, in mijn eigen huis sta ik al vrij centraal. Dus wat moet ik dan met die sleutel, waar is die voor, waar past die op? Kijk, dat heeft meneer Alders er nou niet bij verteld.

Of: is het misschien de sleutel van mijn versterkte huis? Mijn huis dat ooit, in de toekomst, aardbevingsbestendig zal zijn. Als het niet afgebroken wordt, omdat het van vóór 1920 is en niet beeldbepalend. Of voor die tijd ingestort.
Het huis dat na eindeloze keukentafelgesprekken, witte richtlijnen, bevingsanalyses, een no regret aanpak, met versterken op bestelling en geschillencommissies onherkenbaar verbouwd is. Mijn thuis niet meer is. Maar waar ik gelukkig wel nu al de sleutel van heb.
Met dank aan meneer Alders.

Meer weten: lees het Meerjarenplan Aardbevingsbestendig en kansrijk Groningen (What’s in a name)

De dag dat je wist dat komen zou………

Vandaag was zo’n dag. Dhr. Alders presenteerde ‘zijn’ plannen voor het redden van Groningen. Ik zat aan de buis gekluisterd tijdens zijn persconferentie. En deed ontzettend mijn best om te snappen wat hij zei. Maar hij praat zo snel en zo onvolgbaar en zo overtuigd van zichzelf dat ik al snel het spoor kwijtraakte. En ik had zo lang uitgekeken naar deze dag. De dag dat ik wist dat komen zou………

Wat me opviel was dat hij het vaak over zichzelf had. Ik dit en ik dat, ik zus en ik zo. Ik ben maar gestopt met turven toen ik bij de dertigste keer ‘ik’ was. Ik snapte het niet zo goed. Het plan is toch bedoeld voor ons, Groningers, de bewoners van het aardbevingsgebied? Een gebied dat vandaag door Dhr. Alders trouwens eventjes kleiner gemaakt is. Eventjes tussen de bedrijven en andere bijbanen door.

Zo’n dag dus. En de dag is nog niet voorbij. Straks de informatie-bijeenkomst in Loppersum. In gebouw Waardevol Leven. Ook dat nog. De bijeenkomst “Aardbevingsbestendig en kansrijk Groningen” vindt plaats in gebouw ‘Waardevol leven’.

Zal wel weer een ideetje van Dhr. Alders zijn. Daar is hij goed in, net zoals in praten. Maar zegt hij eigenlijk ook wat?