De NAM verplettert de Groningers: de olifant en de muis (deel 1)

En weer heeft de NAM een complexe schade met een schikking afgekocht. En weer is er geheimhouding opgelegd. Nu bij een gedupeerde die in de media vaak van zich heeft laten horen. Zich stevig en overtuigend heeft uitgesproken over de schrijnende aardbevingsellende in Groningen. Een boegbeeld voor veel Groningers, in ieder geval voor mij.

Ik ben ervan van slag. Teleurgesteld en boos. Dit kun je niet maken, is mijn eerste reactie. Uitgerekend jij gaat akkoord met zwijgplicht, ook al is die gedeeltelijk. Jij die zich hier altijd fel tegen uitsprak.

Alhoewel, misschien zou ik het zelf ook doen als mijn huis in puin ligt en ik al 3 jaar aan het strijden ben met de NAM. Misschien zou ik zelf ook akkoord gaan met zwijgplicht, anders krijg ik mijn geld niet. Maar toch, maar toch.

Nachtje erover geslapen. Klopt het wel dat ik boos ben op de gedupeerde? Boos op de muis die onder de poot van de olifant terecht is gekomen. Ooit een muis gezien die dat overleeft? Ooit een olifant gezien die op het laatst zijn poot weer optilt?

Misschien hoopte ik stiekem dat deze muis sterker was dan de olifant. Een supermuis. Een sprookjesmuis. Een muis die niet bestaat.

De NAM is de rücksichtsloze olifant die de ene na de andere
Groninger verplettert. Door een schikking te treffen en geheimhouding te eisen.

Ik ben teleurgesteld, boos en woedend op de olifant. En ik leef mee met de gedupeerde, want in dit drama zijn we allemaal de muis.

De nonchalance van de NAM maakt ziek

Waar ik vannacht van wakker heb gelegen, behalve van de griep, is de nonchalance van de NAM. Uit de woorden van Gerald Schotman, directeur NAM, spreekt weinig besef van de negatieve impact van de gaswinning op het leven van ons Groningers.

Ter illustratie wat citaten uit het interview met Schotman waar ik gisteren over blogde.

  • “Wij zijn speler, geen regisseur. Dat is wat het is.
  • In principe is de NAM aansprakelijk voor wat betreft de aardbevingsschade. Per definitie kun je dus niet op voorhand aangeven wat de kosten zullen zijn. Maar ik denk wel dat het in de praktijk redelijk moet blijven qua versterking en verduurzaming.
  • Als je de productie verlaagt, heb je minder aardbevingen in frequentie. Maar daarmee is de kans op een zwaardere aardbeving niet minder.
  • Van alle fossiele brandstoffen is aardgas de schoonste.
  • Ik denk dat er heel veel toekomst is voor de NAM”.

Ik denk dat ik voorlopig maar in bed blijf.

Zinloos gesprek over leefbaarheid in onveilig Groningen

Maandagavond was er een bijeenkomst. Locatie: Waardevol Leven in Loppersum.
Praat mee over ‘Wonen en leven met aardbevingen’ was het thema. Op de uitnodiging staat: we gaan met u in gesprek. Over wat er volgens u nodig is om uw woonomgeving leefbaar en veilig te houden.

Op de vraag wat er nodig is om mijn woongeving leefbaar en veilig te houden is maar één antwoord mogelijk. De gaswinning verminderen tot een veiliger niveau van 21 miljard m3 per jaar. Lager mag ook.

Maar ja, over de gaswinning zou de bijeenkomst niet gaan. Het ging over zonnepanelen, speeltuintjes, snel Internet, LED-verlichting. Alle hebbedingetjes die hier als paarlen voor de zwijnen gegooid worden. Alles op kosten van de NAM, als doekjes voor het bloeden, als aaien over de bolletjes van die makke Groningers.

Terwijl de gaswinning onverdroten doorgaat, zijn er dit jaar al zo’n 100 aardbevingen geweest. Ondertussen gaan de bijeenkomsten waarin gedupeerden mogen meepraten over leefbaarheid ook onverdroten door. Er staan er zo’n 100 gepland.

Ik ga niet.

Eigen schuld, dikke bult. Geen rechtsbijstandverzekering voor Groningers.

RTV Noord heeft onderzoek gedaan naar de mogelijkheden om in Groningen een rechtsbijstandverzekering af te sluiten. Als fictieve inwoner van zowel Loppersum als de stad Groningen is bij grote spelers op dit gebied (DAS, ARAG, Univé, Rabobank) een rechtsbijstandverzekering aangevraagd. In alle gevallen luidt de boodschap van de verzekeraar: u woont in een aardbevingsgebied en kunt dus geen rechtsbijstandverzekering bij ons afsluiten.

Het antwoord op de vraag maar waarom dan niet, luidt: “omdat je een brandend huis ook niet kunt verzekeren”. Je kunt een huis alleen verzekeren vóórdat het in brand staat. Daar zit wat in, eerlijk is eerlijk.

Maar nu komt het.

Groningers in het aardbevingsgebied hadden dus een rechtsbijstandverzekering moeten afsluiten vóórdat Groningen in brand kwam te staan. Voordat er sprake was van aardbevingen. Volgens de verzekeraars is dat vóór het jaar 2006, toen er een aardbeving van 3.5 plaatsvond in Westeremden. Vanaf die datum was voor Groningers ‘niet geheel onvoorzienbaar’ dat er een geschil kon ontstaan als gevolg van de bevingen.

In 2006 ontkende de NAM nog dat aardbevingen ook maar iets te maken hadden met de gaswinning. Die bevingen, die waren niet hun schuld.
De rechtsbijstandverzekeraars zeggen nu eigenlijk: Groningers hadden in 2006 moeten voorzien dat de NAM loog. Eigen schuld, dikke bult.

Ik denk dat ik al mijn verzekeringen maar opzeg.

Banenstapelaar Hans Alders is Groningen alweer zat

Hoeveel banen kan een mens hebben? Ikzelf heb aan één baan mijn handen al vol. Maar er zijn mensen die aan geen tien banen genoeg hebben. Banenstapelaars worden ze wel genoemd.

Schermafdruk 2018-03-01 12.41.41Hans “bijbaan” Alders is er zo een. Sinds mei 2015 is hij Nationaal Coördinator Groningen Aardbevingen. Op het moment dat hij in dienst trad had hij al een hele rits banen en baantjes: adviseur, bestuurslid, president, commissaris, zzp-er, lobbyist. You name it, he did it.

Hij is nu 5 maanden aan het werk in Groningen en kennelijk verveelt hij zich nu al. Want hij heeft er een nieuwe baan bij: voorzitter Omgevingsraad Schiphol. Hij richt zijn vizier nu alweer op iets anders.

Wij kunnen dat niet doen, ons vizier op iets anders richten. Wij leven ín ons vizier: de aardbevingen en alle ellende van dien. Wij kunnen hier niet weg, banenstapelaar Alders wel. Hij is hier niet voor ons, hij is hier voor zichzelf. Om zijn CV te verrijken en zijn netwerk uit te breiden.