Op zoek naar evenwicht

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Vijf jaar geleden, op 26 december 2014, ben ik dit blog begonnen. Ik had geen idee dat ik mijn 1e lustrum zou gaan halen. Zólang kon het netjes afhandelen van de aardbevingsschade toch niet duren, dacht ik nog naïef. Ik weet inmiddels beter en verwacht dat ik ook mijn 2e bloglustrum nog ga meemaken.

balance-2025598_1280In de jaren dat ik dit blog schrijf, heb ik een scala aan heftige emoties gevoeld: wanhoop, angst, boosheid, machteloosheid, verdriet, stress. Bij tijden zat ik er helemaal doorheen, met als dieptepunt de op-een-haar-na beslissing om Groningen te verlaten en te verhuizen naar veiliger oorden. Het idee om uit Groningen weg te gaan, maakte me nog verdrietiger dan ik al was. Ik wou helemaal niet weg, want ik voel me hier thuis.

Ik besloot te blijven, maar dan moest ik wel een andere manier vinden om met deze emoties om te gaan. Dat is met vallen en opstaan gelukt. Niet dat ik me nooit meer angstig, boos, machteloos, verdrietig of gestrest voel, maar ik verlies mijn evenwicht niet meer. Ik ben gaan beseffen dat we in een hemeltergend stroperig proces van vette problemen en magere oplossingen zitten. Waarin we te maken hebben met grote machten en raderen die langzaam draaien. Ik moet dus geduld hebben en ondertussen goed voor mezelf  zorgen.

child-1096177_1280Bloggen helpt mij om mijn balans te houden. Zo zal iedereen zijn/haar eigen manier hebben om overeind te blijven. Ik hoop dat we ook in 2020 onszelf en elkaar helpen om op de draad te blijven staan, net zolang tot we weer vaste grond onder onze voeten hebben.

Doe iets!

On door Ingrid Verbeek4 reacties

‘We wachten nu al vijf jaar sinds het melden van de schade. De bouwkosten stijgen alleen maar. Het is een gordiaanse knoop. Iedereen is best van goede wil, maar je komt er niet uit. Op wie moet ik boos worden? Zelfs dat is onduidelijk.’

Een citaat uit het artikel Ramp in slow motion. Doe iets! in de Groene Amsterdammer no. 49. Minister Wiebes doet het voorkomen alsof alle problemen in Groningen opgelost zijn, want de gaswinning gaat immers stoppen. In werkelijkheid worden de problemen alleen maar erger.

 ‘Veel mensen zijn murw en moedeloos.’

hammer-1502761_1920Journaliste Irene van der Linde zet de feiten op een rijtje. Als bevingsgedupeerde kan ik niets anders zeggen dan: elk woord is waar, elke zin is raak, de feiten kloppen en alle citaten raken de kern.

 ‘De minister heeft het voortdurend over “ik ga de gaskraan dichtdraaien”. Dat is heel stoer, maar het lost de problemen hier niet op. Het was dweilen met de kraan open, nu moet er nog wel gedweild worden.’

Neem even de tijd om haar artikel te lezen en je gelooft geen woord meer van de mooie praat van Wiebes. In Groningen voltrekt zich een stille ramp.

Scheuren in een mens

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Ik heb een gezellige middag, samen met mijn beeldhouwvriendinnen. We kletsen wat, we vijlen wat, we hebben het naar ons zin. Tot de tafel waaraan ik zit te werken opeens beweegt. Ik schrik me rot. Voor ik kan bedenken wat er aan de hand is, reageert mijn lichaam al. Het zweet breekt me uit, mijn hart klopt in mijn keel en mijn hoofd wordt vuurrood. Mijn reactie roept gelach op bij de anderen. Tot ze de tranen in mijn ogen zien.

surprised-1327192_1280Iemand verschoof alleen maar een tafel, meer was het niet. Maar mijn lichaam ervaart het als een aardbeving, mijn lijf kan geen onderscheid meer maken tussen een bewegende tafel en een beving. En raakt onmiddellijk in de stress: kijk uit, pas op, wat gebeurt er, wat moet ik doen, waar moet ik heen.

Dat het doodgewone verschuiven van een tafel een lawine van stress in mij losmaakt, maakt me niet alleen verdrietig, het tekent ook de onomkeerbare gevolgen van de gaswinning in Groningen. Bij een huis kun je de scheuren zien en herstellen. Een mens scheurt van binnen, daar waar het niet te zien is, daar waar de schade blijvend is.  

Wat zou het fijn zijn als hier net zoveel landelijke aandacht voor was, als voor de opening vanmiddag van het ‘aardbevingsbestendige’ Forum Groningen.

 

Aardbevingsbestendige faunatoren

On door Ingrid Verbeek1 reactie
Schermafdruk 2019-10-26 12.31.26
Faunatoren (Bron: EenVandaag)

Overschild, een van de meest geteisterde bevingsdorpen, is een faunatoren rijker. EenVandaag wijdt er een uitzending aan. Een faunatoren biedt vervangend onderdak aan vleermuizen, mussen en zwaluwen. Huizen mogen niet gesloopt worden als er bijvoorbeeld vleermuizen onder de dakpannen nestelen. Daarom is er een aparte toren voor ze gebouwd.

Je zou denken dat, als logische volgende stap, nu alle woningen aangepakt gaan worden. Maar zo werkt het niet, in Overschild. Minister Wiebes heeft besloten dat maar een deel van het dorp versterkt wordt. Zou het echt zo zijn dat een aardbeving onderscheid kan maken tussen huisnummer 2 en huisnummer 43? Tussen binnen of buiten de bebouwde kom? Die kans lijkt me net zo groot als de kans dat een faunatoren een dwergvleermuis van een grootoorvleermuis kan onderscheiden.

In Overschild heb je het als vleermuis beter dan als bewoner. De wereld op z’n kop.

 

 

Er bestaat geen Nationaal Coördinator Groningen

On door Ingrid Verbeek2 reacties

Ik moet wat bekennen. Sinds Hans Alders opgestapt is, was ik helemaal vergeten dat er een Nationaal Coördinator Groningen (NCG) bestaat. Tot een paar dagen geleden, toen ik ene Peter Spijkerman zag stuntelen bij EenVandaag. Wie is deze man, vroeg ik mij af. Waarom wordt hij geïnterviewd over Groningen? Blijkt hij de nieuwste Coördinator te zijn.

Schermafdruk 2019-10-02 14.40.48‘De Nationaal Coördinator Groningen heeft de regie op het aardbevingsbestendig maken van de huizen, gebouwen en infrastructuur (zoals wegen en dijken) in het aardbevingsgebied in de provincie’, staat te lezen op hun website. Dat betekent dat deze man behoorlijk wat in de melk te brokkelen heeft.

Maar is dat eigenlijk wel zo? Ik spit de website wat verder door en zie dat Peter Spijkerman helemaal niet dé Nationaal Coördinator Groningen is, die functie is allang afgeschaft. Hij is de directeur van de organisatie en minister Wiebes is zijn baas.

Nu begrijp ik zijn gestuntel. Dé NCG bestaat helemaal niet, dus NCG Peter Spijkerman ook niet. Gelukkig maar.