Auteur: Ingrid Verbeek

Er gaat niets boven wonen in het prachtige Groningen. Ik zou nergens anders willen wonen, dit is mijn land. In dit blog schrijf ik over wat mij zoal bezighoudt, opvalt of verrast. En over mijn leven met maculadegeneratie. Tussen 2014 en 2023 heb ik ook geblogd over de bewegende grond onder mijn voeten, de onzekerheid over de toekomst en het dagelijks leven met aardbevingen op www.aardbevingeningroningen.nl

Kamp’s cijferbrij

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Een ding kun je Henk Kamp nageven, hij is een meester in het niet beantwoorden van de vraag. Stel hem een vraag en het antwoord is een brij van cijfers. Zo veel en zo lang, dat de luisteraar het spoor totaal bijster is. Zou hij ook zelf de weg wel eens kwijtraken in zijn eigen getallenreeksen?

Zelfs geoefende vragenstellers als Frits Wester (ja, ik geef toe, hij stelde een goede vraag) verliezen de moed en geven het op. Ik heb Kamp nog nooit kunnen betrappen op een helder, eenduidig antwoord op een concrete vraag. Kun je voor gebrek aan empathie ook een cijfer krijgen?

Namaak schoorsteen

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Arup komt uw huis inspecteren op veiligheid. Waar letten ze op? Of er een schoorsteen op uw dak staat. Zo ja, dan bent u de pineut. Eraf met dat gevaarlijke ding! Hoe haalt u het in uw hoofd om een schoorsteen op uw dak te hebben. Veel te link.

20170314_103654_resizedOmdat een huis zonder schoorsteen eruit ziet als een kerk zonder toren, hebben ze de volgende oplossing bedacht. Ze plaatsen een namaak schoorsteen. Niet van steen, maar van aluminium of plastic of bordkarton, net wat u wilt.

Zo, nou bent u weer veilig. Uw huis stort misschien in, maar uw schoorsteen blijft staan.

Verheug je niet

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Verheug je niet te veel, dan valt het ook niet tegen.

Aan deze wijze woorden van mijn moeder zaliger moet ik vandaag denken.
Als ik lees dat de ene na de andere politieke partij zich uitspreekt voor mindering van de gaswinning.  “Ik wil minder, ik ook, ik wil meer oh sorry minder”.
Ze vechten elkaar bijkans het Binnenhof af.

Terug naar 30 miljard m3. Het gaat naar beneden, hoera, het wordt veiliger in Groningen, hoera. Ik steek de vlag uit en drink er een Hagel en Donder op.

Mijn moeder kijkt me hoofdschuddend aan: eerst zien dan geloven, kind. Die politici zeggen zoveel, de verkiezingen komen eraan, mooie praatjes zijn het.

Ik zet de borrel terug in de koelkast, strijk de vlag en ‘bijt’ mijn tijd.

Betrouwbaar

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

De maand januari is voorbij. De eerste negen aardbevingen van 2015 zijn binnen.
Het gemiddelde van deze maand is één beving per 3,5 dag.  En dat is weer het gemiddelde van 2013 en 2014 samen.  Je kunt veel zeggen over de bevingen, maar een ding is zeker. Ze zijn betrouwbaar in hun frequentie. En dat is fijn in deze onzekere tijden.

Betrouwbaarheid.

Kom daar maar eens om bij de VVD, de PvdA, Kamp, NAM, Arcadis.
Voel u vrij dit rijtje zelf aan te vullen.

Een paar uur later. Er zijn nog twee aardbevingen geweest in januari, op de 31e. Het KNMI heeft dit twee dagen onder de pet gehouden.  Moet ik het gemiddelde en het rijtje weer gaan veranderen. Effe geen zin in.

Pitbull

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

U kent ze misschien wel, die honden die zich ergens in vastbijten en niet meer loslaten. Je kunt trekken en sjorren, dreigen of boos worden (bij schoppen trek ik de grens) wat je maar wil. Ze worden alleen maar vasthoudender en klemmen hun kaken nog steviger op elkaar. Als baasje kun je het schudden, je staat machteloos. Schouders ophalen en doorlopen is het enige wat rest.

Oh, was ik maar een mens. Dan kon ook ik mijn schouders ophalen en doorlopen.  Dan kon ik tegen mezelf zeggen: ach die NAM, ze bedoelen het zo slecht nog niet. Ze willen echt, heus ons vertrouwen winnen, ze hebben echt het beste met ons voor.
Dat het bij mooie woorden en mooie beloftes blijft, dat kun je ze toch niet kwalijk nemen.  Ze bedoelen het goed.

Maar ik ben geen mens, ik ben een pitbull en die laat nooit nooit los.

Arme NAM.