Woordvoerder NAM zwaait indrukwekkend af

Door alle aandacht voor de verkiezingen is het bericht dat Sander van Rootselaar ermee stopt, blijven liggen. Drie jaar lang was hij het gezicht en de stem van de NAM. Na elke calamiteit (een ingestort huis, een aardbeving, een boze Groninger, een zoekgeraakt rapport) mocht hij op TV komen. Dan legde hij rustig en duidelijk uit dat het niet de schuld van de NAM was. Dat vond ik altijd heel betrouwbaar overkomen en stelde mij  meteen gerust.

Foto-RTV-Noord
Hij vindt het jammer dat hij nu weggaat, want: “een indrukwekkende tijd eindigt met mijn vertrek”. Dit begrijp ik niet helemaal. Bedoelt hij dat hij deze indrukwekkende tijd meeneemt naar zijn volgende baan bij South Stream? Of dat hij er persoonlijk voor gezorgd heeft dat deze drie jaar indrukwekkend waren? En hoe heeft hij dat dan gedaan en vooral waarom? Jeetje, misschien was het wel te indrukwekkend voor hem en heeft hij er psychische schade door opgelopen. Kortom, hij laat veel onbeantwoorde vragen achter.

En dat zit me niet lekker. Als dit het einde van een indrukwekkende tijd is, wat komt er dan hierna? Begint er een andere tijd of is dit het einde der tijden? Het maakt me bang, dit is nog verontrustender nieuws dan de uitslag van de verkiezingen. Ook het kreunend vastlopen van de versterkingsoperatie is er niets bij.

Daarom wil ik Sander wat vragen. Wil je alsjeblieft woordvoerder van de NAM blijven en niet naar South Stream gaan.  Jouw rustige en betrouwbare aanwezigheid zorgt ervoor dat ik elke calamiteit aankan. Of die nou indrukwekkend is of niet.

Sandertje, ik kan niet zonder jou.

Het stille beven in mij

Sinds 15 maart beef ik. Om half negen ’s avonds werd op TV de Exitpoll bekend gemaakt. De VVD stond op kop. Mijn hand pakte de afstandsbediening en zapte weg naar een spannende film. Afleiding, uitstel, vlucht. Om tien uur was de film afgelopen, wat nu. Vroeg naar bed en ik lees het morgen wel in de krant? Nee, deed mijn hand en zapte naar Nieuwsuur.

IMG_6820bewerkt

Nu is het zaterdagmiddag. Ik kijk uit het raam en zie een fier middeleeuws kerkje staan. Rechtop lijkt het, maar alleen als je oppervlakkig kijkt. Het beven in mij is sinds woensdag niet meer gestopt. Er is in mij iets omgevallen, weggevlucht. Weg van hier, weg naar veiliger oorden.

En ook de afstandsbediening helpt niet meer.

 

Ceci n’est pas une pipe, dit is geen aardbeving

17201296_1656116864404837_3795973596160988415_n
Dit is geen aardbevingskaart
20160304_135205_resized
Dit is geen gestut huis

20170314_103654_resized

Dit is geen lichtgewicht schoorsteen

20170314_111024_resized
Dit is geen NAM-propaganda
20170314_103948_resized
Dit is geen bevingsschade
wp-1486225734822.jpg
Dit is geen politicus
pipe-159453_1280
Dit is geen pijp

Maar dit is wél een oproep om morgen vóór Groningen te stemmen.

Het waren twee doffe dreunen in Groningen

Eerst om 13.52 uur de zwaarste aardbeving tot nu toe, 2.1 op de schaal van Richter. Een harde dreun en een trillend huis, je went eraan, je went er nooit aan.

Gevolgd door nóg een dreun, maar nu bovengronds. Lodewijk Asscher was op de radio: “we hebben het niet goed gedaan in Groningen”. Ben ik het helemaal mee eens. Maar hij zei ook nog iets anders. Hij zei dat gedupeerden geen kans maken wanneer ze naar de rechter stappen en daar te maken krijgen met grote bedrijven. Ik zal het even voor u vertalen. Wat hij zegt is: “Groningers worden verpletterd door de internationale juristen van de Shell en ze hebben geen schijn van kans”.

wp-1486225734822.jpgLaat dit even tot u doordringen. Hier spreekt de man die al sinds 2012 deel uitmaakt van de regering. Lees verder “Het waren twee doffe dreunen in Groningen”