De kloof

Vandaag is, op aandringen van de Tweede Kamer, het Critical Review #5: Over de benutting van kennis in de versterking gepubliceerd. Gemaakt door het Kennisplatform Leefbaar en Kansrijk Groningen van de RUG. Laat ik niet zeuren over het gebruik van engelse woorden en over het woord benutting. Laat ik ook niets zeggen over de benaming van het Kennisplatform.

Maar laat ik het hebben over de inhoud van deze kritische evaluatie. Die is goed, die is gaaf. Klare taal en vingers op de zere plek: de aanpak van de versterking deugt van geen kanten. Het is een moeras waar we als bewoners langzaam in wegzinken, terwijl de politici en bestuurders veilig op het droge staan toe te kijken.

Citaat: ‘Uit de bevindingen blijkt een groot verschil tussen de systeemwereld van het beleid en de leefwereld van de burgers. “Zo opvallend als de kloof tussen beide in de versterking is, zagen wij en onze gesprekspartners het niet eerder.” 

snail-1447233_1920Toch een schamel resultaat na al die (nationale en internationale) rapporten, onderzoeken en aanbevelingen die over onze hoofden uitgestrooid zijn. Dus wat nu? Dat ligt eigenlijk best voor de hand: de kloof moet overbrugd worden. Of er nu een hangbrug of viaduct komt maakt me niet uit. Volstorten met het puin van onze kapotte huizen mag ook. Als hij maar gedicht wordt. Als de politiek maar over de brug komt.

Als zelfs een slak het kan, kunnen Wiebes en Ollongren het ook.

 

Wiebes’ wondere werkelijkheid

live-1003646_1920Je maakt een jaarlijkse risicoanalyse en neemt daarbij een rekenmodel als uitgangspunt. Een rekenmodel van de NAM, maar dat terzijde. Je verzamelt wat gegevens en zet de computer aan het werk. De uitkomst maakt je blij: Er zijn in Groningen geen gebouwen meer met een verhoogd risico op instorting bij een zware aardbeving. Je maakt een vreugdesprongetje, want je had het al voorspeld: hoe minder gaswinning, hoe minder huizen er versterkt moeten worden.

Weer terug op aarde valt je oog op de zin: Het model berekent niet of een huis veilig is. Je baalt als een stekker, dit is niet het nieuws waarmee je in Groningen aan kunt komen, ze zien je zowiezo liever gaan dan komen. Wat nu? Je vraagt Rinske Wieman, je woordvoerder Groningen, om raad. ‘Leg de nadruk op het feit dat er geen huizen meer instorten. Dan zijn die mensen zo blij dat ze niet meer luisteren naar wat je daarna nog zegt’.

Tevreden ga je ’s avonds naar huis. Je hebt de werkelijkheid voor de zoveelste keer naar je hand gezet. Toch… meneer Wiebes?

 

 

In het diepste geheim

Je hebt geheimen die geheim zijn en je hebt geheimen die in het diepst geheim zijn. Minister Wiebes heeft zo’n geheim. Het is zo diep dat zelfs de Tweede Kamer het alleen in het allerallerdiepste geheim in een beveiligde bunker, met bescherming van de ME en de Koninklijke Landmacht te horen mag krijgen. Niemand mag weten wanneer en waar het geheim onthuld wordt.

top-secret-2513010_1920Gelukkig weten we wel waar het geheim over gaat: over de onderhandelingen tussen Wiebes en de oliebedrijven Shell en ExxonMobil. Daar is iets heel erg mis mee, zelfs hier in het verre Noorden is de beerputlucht te ruiken. Als die put opengaat en de geheime deals tussen Wiebes en de oliebaronnen geopenbaard zouden worden, is het einde van Rutte IV nabij. En dat willen de ollies niet, want het is zo prettig zaken doen met Wiebes.

Maar hoe zorg je er nu voor dat 150 Kamerleden hun mond houden? Door te dreigen met gedwongen verhuizing naar Groningen natuurlijk.

Bouwers, bouwen maar!

Jan Emmo Hut, eigenaar van Bouwbedrijf Kooi is blij. Hij heeft het eindelijk voor elkaar. Samen met vijf collega-bouwbedrijven mag hij Groningen gaan versterken. Een megaklus waarmee hij jaren vooruit kan.

Jan Emmo Hut is directeur geweest van Centrum Veilig Wonen (CVW). Ooit opgericht om de schadeafhandeling en de versterking van onze huizen in goede banen te leiden. Dit is een fiasco geworden. Hut is zo verstandig geweest het zinkende schip te verlaten en eigenaar te worden van bouwbedrijf Kooi.

Schermafdruk 2020-02-06 09.05.10
foto: Nationaal Coördinator Groningen

Daarna heeft Hut samen met vijf regionale bouwbedrijven goede zaken gedaan met Minister Wiebes. Handjeklap, schouderklop en voilá het Groninger Bouwakkoord is klaar: Bouwers, bouwen maar!

Met een slimmigheidje is het ze ook nog gelukt de Europese Aanbestedingsregels te omzeilen. Gewoon een eigen bureau oprichten (B6) en hiermee de kleinere regionale aannemers buitenspel te zetten. Geen probleem.

Hut prijst zijn Bouwbedrijf Kooi op de site aan met Erkend Bouwbedrijf CVW. Je moet maar durven.

 

P.S.
Hoe regionaal zijn deze bouwbedrijven eigenlijk:
Kooi  (regionaal)
Geveke (beetje regionaal)
Friso Bouwgroep (Noord-Nederland)
Van Wijnen  (Nederland)
Rottinghuis (onderdeel van VolkerWessels: wereldwijd)
BAM (wereldwijd)

Het juffertje van het Centrum Veilig Wonen

Het Centrum Veilig Wonen (CVW) bestaat niet meer. Dat is niets om treurig over te zijn, want je had er niet zoveel aan. We hebben hier een keer, jaren geleden, een juffertje van het CVW over de vloer gehad. Ik gebruik het woord juffertje niet graag, maar nu ontkom ik er toch echt niet aan. Het was een jong ding, trots op haar eerste baantje en haar eigen autootje van de zaak. Ze huppelde hier gezellig binnen, opgewekt en praatgraag.

girl-2940655_1920Ze kwam ons begeleiden, vertelde ze. Okee, zeiden wij, ga zitten en wil je misschien een kopje koffie. Waarbij wil je ons begeleiden, vroegen wij vriendelijk. Nou, er komt binnenkort een collega de schade in uw huis opnemen en misschien heeft u daar wel vragen over? Dankbaar hebben we haar alle vragen gesteld die we konden bedenken. Ze noteerde alles op haar CVW-blocnootje en vertrok met de woorden: ik kom erop terug.

Nooit meer iets van haar gehoord.

Het verbaasd me dan ook niets om vandaag te lezen dat het Centrum Veilig Wonen jarenlang afspraken niet nakwam. Ik wist dat al, maar Minister Wiebes niet. Nou ja, hij wist het wel maar verkoos het te negeren. Net zoals het juffertje verkoos onze vragen te negeren. Hoe zou het nu met haar zijn, nu het CVW niet meer bestaat. Misschien heeft ze haar autootje wel mogen houden, dan heeft ze tenminste iets om trots op te zijn.