Niet zonder ons

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Pier Prins, wethouder uit Loppersum: “We hebben te maken met de politieke werkelijkheid, of je daar nou blij van wordt of niet.’’ Hij wordt er zelf ook niet blij van, maar werkt er wel aan mee. Waarom? “Om de voortgang erin te houden. Wat er nu ligt is een basis. Maar extra stappen zijn nodig.’’ Dat er veel frustratie en wantrouwen is onder de bewoners is hem meer dan bekend. “En deze geluiden gaan ook zeker richting Den Haag.’’ (bron)

Beste Pier Prins, kom achter die pilaar vandaan en kijk je bewoners in de ogen. Zie onze verslagenheid, de barsten in onze ziel, hoor onze oproep tot verzet, onze vraag om steun van onze eigen bestuurders. Luister naar ons, open je hart, voel onze nood en zeg: ‘Ze kunnen in Den Haag de pot op, we gaan het hier zelf regelen’.

Ga vanaf morgen aan de slag met inspecties, met de versterking van huizen waar de rapporten van klaar zijn, met alles wat de afgelopen maanden stil is komen te liggen… en stuur de rekening naar Den Haag en de NAM. Laat niet langer met je sollen, laat niet langer met ons sollen, maar slijp de messen.

Zorg dat de gemeente een deel van de oplossing wordt, en niet een deel van het probleem. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald.

Niet zonder ons, niet over ons, maar mét ons.

Nawoord
Lees hier de samenvatting door het Dagblad van het Noorden van alle informatiebijeenkomsten:

Vertrouwen van Groningers daalt onder het vriespunt, de woede bereikt kookpunt

Update augustus 2019
De gemeente Loppersum heeft vijftien informatiebijeenkomsten gehouden die veel reuring gaven. Sindsdien heeft de gemeente niets meer van zich laten horen. De bedoeling was om de voortgang erin te houden. We merken er niets van.

Als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan…

Vijfhonderd mensen in een zaal in Loppersum. Vijfhonderd mensen die allemaal een brief van de gemeente Loppersum hebben gekregen: uw huis loopt een verhoogd, licht verhoogd of normaal risico. Voor de zaal: Pier Prins, wethouder en Manno Bannink, gebiedsmanager van de Nationaal Coördinator Groningen (NCG).

Loppersum is dé aardbevingsgemeente van Groningen, hier vallen de zwaarste klappen. Je zou denken, het gemeentebestuur vecht als een leeuw voor zijn bewoners, zit Wiebes achter zijn vodden tot hij geen kleren meer aan zijn lijf heeft, haakt de NAM pootje en versterkt met eigen handen de onveilige woningen.

Terug naar gisteravond. Er staan twee mannen voor de zaal, grotendeels verscholen achter de pilaar die het zicht op hen ontneemt. Ze leggen uit wat er in de brieven staat, althans dat proberen ze want ze snappen het zelf ook niet zo goed en ze staan er eigenlijk ook niet achter. Maar toch voeren ze de opdracht die ze van Wiebes hebben gekregen uit: zorg ervoor dat er zo min mogelijk huizen versterkt worden en vertraag dit zo lang mogelijk. De NCG-meneer moet wel, want Wiebes is zijn baas…

De zaal roert zich, mensen lopen weg, er worden gele hesjes uitgedeeld, er wordt gevloekt en gehuild. De vraag om daadkracht, ga aan de slag en wacht niet langer (en stuur de rekening maar naar Wiebes), bereikt Pier Prins niet. Hij staat achter zijn pilaar en houdt zich vast aan woorden die door niemand meer worden geloofd: “We hebben Wiebes een brief gestuurd, dat moet voldoende zijn”.

20181212_081233 (2)De zaal loopt leeg.
Pier Prins blijft eenzaam achter.

 

 

Er volgen nog tien bijeenkomsten. 

Het addertje onder het gas

FB_IMG_1522480499769
Tekenaar: Pluis

Er klopt iets niet in het ‘gaswinning naar nul’ verhaal van Wiebes. Het is te mooi om waar te zijn en de ommekeer is te plotseling om geloofwaardig te zijn. Waarom kan het nu wel en eerder niet? Mijn argwaan is vooral gewekt doordat de afbouw van de gaswinning gekoppeld wordt aan het versterken van onze huizen. “Groningen wordt veiliger en dat heeft ook een positief effect op de versterkingsoperatie”, oreert Wiebes.

Ik geloof er helemaal niets van. Tussen vandaag en 2030 zitten nog veel jaren en wordt er nog veel gas gewonnen. De aardbevingen gaan gewoon door, ook na 2030. Daar zijn de deskundigen het over eens. Hoe vaak en hoe hard die bevingen zullen zijn, weet niemand. Wat het effect van de afbouw op de veiligheid is, weet ook (nog) niemand.

ostriches-373339_1920Wiebes roept dus maar wat en hij doet dat niet voor niets. Hij probeert ons in slaap te sussen: “Jullie veiligheid staat voor ons voorop en daarom gaat de gaswinning naar nul”, en hoopt dat we dat voor zoete koek slikken. Hij vergeet voor het gemak dat er nog duizenden onafgehandelde schades zijn en evenzovele wanhopige Groningers. En hij vergeet dat we al jarenlang ervaring hebben met mooie praatjes, smoezen, gladstrijkers, kraaltjes, spiegeltjes en wipkippen. De Rijksoverheid mag zijn kop dan in het zand steken, wij hier in het hoge Noorden doen dat niet.

De vlag kan nog niet uit in Groningen

DZjTcNrWsAA_b1P
Tekenaar: Pluis

Als er jarenlang niet naar je geluisterd is en plotseling wel, sta je even raar te kijken. Je hebt jarenlang gepraat, geroepen, geschreeuwd en niemand hoorde je. En dan opeens, van de ene dag op de andere, worden je gebeden verhoord. De gaswinning gaat naar nul.

Waar komt deze onverwachte draai vandaan? Een VVD-regering die maatschappelijk belang boven economisch belang zet, is even onwaarschijnlijk als mijn poes die opeens begint te praten. Het is al lang bekend dat het aardgas rond 2030 op zal zijn. De regering presenteert dan ook een bestaand feit als een overwinning voor Groningen. Een typische Rutte-truc om te verbloemen dat ze geen zin hebben de rekening van de versterkingsoperatie te betalen.

Ben ik te cynisch? Misschien, maar feit is dat mijn gebeden nog steeds niet verhoord zijn. Ik wil mijn rust terug, me veilig weten in mijn huis. Ik wil met andere dingen bezig dan wachten op de afhandeling van mijn schade of de dreiging van een verminkende versterking van mijn huis en mijn dorp. En ik wil dat niemand hier meer in hongerstaking hoeft te gaan om zijn recht te kunnen krijgen.

Het jaar 2030 is nog ver weg en de aardbevingen gaan ondertussen gewoon door. In Nederland kan de vlag uit, maar in Groningen nog lang niet.

De victorie begint in Krewerd

Het is het jaar 2018 na Christus. Bijna heel Groningen is veroverd door het leger van de NAM. Alleen een klein dorpje aan de kust biedt nog weerstand. De inwoners van Krewerd beschikken over een toverdrank die ze oersterk en daardoor onoverwinnelijk maakt. De inwoners vormen een ware nachtmerrie voor de NAM. Al gauw sluiten andere dorpjes zich bij Krewerd aan…

krewerd
Foto: Archief Jan Zeeman

Met dank aan Asterix en Obelix. Speciale dank aan Panoramix.