Ik voel me verantwoordelijk, maar de NAM is het

Er zijn mensen die zich blijvend verantwoordelijk voelen. De woordvoerder van de NAM is zo iemand. “Wij blijven ons verantwoordelijk voelen (…voor de schadeafhandeling als gevolg van aardbevingen…) en zullen waar nodig de Nationaal Coördinator ondersteunen.”
Hij gebruikt het koninklijke ‘wij’ om de grootte van zijn verantwoordelijkheidsgevoel te onderstrepen, majestueus groot dus.

Wat mij nou zorgen baart, is dat het hier alleen maar om een gevoel gaat. Weliswaar een groot gevoel, maar toch. En gevoelens, het zal u bekend zijn, veranderen nogal eens. Vandaag voel ik me prima, morgen kan het in mij onweren. Niets zo onvoorspelbaar als gevoelens.

Waar de NAM zich vandaag verantwoordelijk voelt, kan dat morgen dus weer anders zijn. Daar zijn we mooi klaar mee. De NAM toont zich net zo onvoorspelbaar als de aardbevingen. Vandaag wel, morgen niet. Met zoveel onzekerheid kan ik niet leven.

Daarom sluit ik hierbij een schikking met de NAM:
Ik neem het voelen op me (daar ben ik namelijk goed in) en de NAM erkent zijn verantwoordelijkheid voor alle (en dan bedoel ik ook álle) ellende die ze veroorzaken.

Dit is de afspraak: ik vóel me verantwoordelijk, maar de NAM ís verantwoordelijk.

Deal!

Smoezen, schikken en zwijgen. NAM, we pikken het niet meer

“De afhandeling van ruim 55.000 schademeldingen heeft tot nu toe slechts zeven rechtszaken opgeleverd en daar zijn we wel trots op”. Aldus schademanager Frans Stokman van de NAM op 4 december jl.

De NAM streeft ernaar om de rechter niet te betrekken bij de schadeafhandelingen. Ze hebben daar de volgende strategieën voor bedacht.

1.Smoezen
Zoveel mogelijk smoezen bedenken om de schade niet te hoeven vergoeden. Smoezen waarvan je als gedupeerde kunt denken: tja, als de NAM het zegt zal het wel zo zijn. In het Grote NAM Smoezenboek vindt u voorbeelden van smoezen die de NAM graag gebruikt.

2. Schikkingen
Vlak voor een gedupeerde naar de rechter stapt/dreigt te stappen, een schikking treffen. Op het allerlaatste moment, de dag voor de zitting, schikt de NAM. Toeval? Nee, toeval bestaat niet in de wereld van de NAM.

3. Zwijgplicht
Gedupeerden mogen, op straffe van een boete, niet bekendmaken wat de inhoud van de schikking is. De NAM legt zwijgplicht op. De NAM komt ermee weg, omdat het de macht heeft. U weet wel: de olifant en de muis.

De NAM wil geen rechtszaken omdat de NAM weet dat ze zich niet aan de wet houdt.  Omdat de dure advocaten van Shell/ExxonMobil  allang uitgezocht hebben hoe de bewoners van Groningen het beste te piepelen zijn. Omdat ze willens en wetens gebruik maken van de juridische onwetendheid van de gedupeerden.

En de NAM komt ermee weg.

Tot wij het niet meer pikken
wij het
niet meer
pikken
niet
meer pikken
niet
meer
pikken

De NAM verplettert de Groningers: de olifant en de muis (deel 1)

En weer heeft de NAM een complexe schade met een schikking afgekocht. En weer is er geheimhouding opgelegd. Nu bij een gedupeerde die in de media vaak van zich heeft laten horen. Zich stevig en overtuigend heeft uitgesproken over de schrijnende aardbevingsellende in Groningen. Een boegbeeld voor veel Groningers, in ieder geval voor mij.

Ik ben ervan van slag. Teleurgesteld en boos. Dit kun je niet maken, is mijn eerste reactie. Uitgerekend jij gaat akkoord met zwijgplicht, ook al is die gedeeltelijk. Jij die zich hier altijd fel tegen uitsprak.

Alhoewel, misschien zou ik het zelf ook doen als mijn huis in puin ligt en ik al 3 jaar aan het strijden ben met de NAM. Misschien zou ik zelf ook akkoord gaan met zwijgplicht, anders krijg ik mijn geld niet. Maar toch, maar toch.

Nachtje erover geslapen. Klopt het wel dat ik boos ben op de gedupeerde? Boos op de muis die onder de poot van de olifant terecht is gekomen. Ooit een muis gezien die dat overleeft? Ooit een olifant gezien die op het laatst zijn poot weer optilt?

Misschien hoopte ik stiekem dat deze muis sterker was dan de olifant. Een supermuis. Een sprookjesmuis. Een muis die niet bestaat.

De NAM is de rücksichtsloze olifant die de ene na de andere
Groninger verplettert. Door een schikking te treffen en geheimhouding te eisen.

Ik ben teleurgesteld, boos en woedend op de olifant. En ik leef mee met de gedupeerde, want in dit drama zijn we allemaal de muis.