Uitgeblogd

Dit is mijn 269ste en laatste blog. Vanaf eind 2014 heb ik hier verslag gedaan van mijn leven in gaskolonie Groningen. Ik heb geschreven over Minister Kamp, de starre, en over zijn opvolger Eric Wiebes, de prutser. Over zinloze bijeenkomsten waar door Hans Alders (u weet wel, de nar van Schiphol) loze beloftes werden gedaan. Over prachtige plannen die zijn gesmeed en net zo makkelijk weer weggegooid. Over mensen die kapot zijn gegaan en gemeenschappen die uit elkaar zijn gevallen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Was ik in 2014 nog licht optimistisch, inmiddels ben ik zwaar gedesillusioneerd. Het is helemaal niet de bedoeling van de Overheid (en de NAM) om de problemen in Groningen op te lossen. Groningen wordt willens en wetens leeggeplunderd en de bevolking heeft het nakijken.

Erover schrijven heeft me tot nu toe geholpen het vol te houden: door woorden te geven aan mijn ongeloof, verbijstering, angst, boosheid en immense gevoel van onrechtvaardigheid heb ik mezelf op de been gehouden. Maar het duurt te lang en mijn woorden willen niet meer komen, ik ben stil gevallen.

gandhi

Dank dat jullie me zijn blijven volgen en dank voor al jullie reacties.
Ik hou me vast aan de woorden van Gandhi: we zullen dit gaan winnen.

 

Advertenties

Hoe nu verder na aardbeving 3.4?

Vanochtend werd ik gebeld door een vriendin die bezorgd vroeg hoe het nu met me ging. Prompt schoten mijn tranen uit hun schuilplaats te voorschijn. Daar hadden ze zich sinds gisteren verstopt, want eerst komt de shock en daarna pas de schrik. Het huilen luchtte op, net zoals de woedende Groninger bodem moest ook ik me ontladen.

Wat de grote klap van gisteren duidelijk heeft gemaakt is: het kan zo niet langer. De afgelopen vijf jaren tonen aan dat regerend/bestuurlijk Nederland niet op kan tegen de macht van de multinationals Shell en ExxonMobil. Laten we er geen doekjes meer om winden, de olies zijn van plan Groningen tot de laatste druppel aardgas leeg te pompen.

DTGtbfuXkAAWm26Dat betekent dat ons leven in Groningen onveilig en angstaanjagend is en blijft. Maar daarmee is het natuurlijk niet klaar, want er bestaat ook nog zoiets als de zorgplicht van de Overheid voor haar burgers (‘De zorg van de overheid is gericht op de bewoonbaarheid van het land en de bescherming en verbetering van het leefmilieu’).

Nu de kaarten open op tafel liggen, is het onontkoombaar dat de Overheid gaat handelen. Een Overheid die zich aan zijn zorgplicht houdt regelt, om te beginnen, dat:

  • Iedereen die uit Groningen weg wil met een fatsoenlijke opkoopregeling en smartegeld kan vertrekken.
  • Schade direct door aannemers wordt hersteld en de rekening naar de NAM gaat. Het schadeprotocol kan de prullenmand in.
  • De dividendvrijstelling voor multinationals van 1,4 miljard euro wordt overgemaakt naar het Schadefonds Groningen.
  • Er een Deltaplan voor Groningen komt.

Zo, nu kan Minister Wiebes als hij woensdag in Groningen is, hier gelijk bij het kruisje tekenen.

                  X

De Groningse surplace

In de wereld van het baanwielrennen is de surplace een bekende term. Op de plaats rust, maar dan op de fiets. Bedoeld om je tegenstander zijn/haar geduld te doen verliezen en als eerste te laten vertrekken. Waarna jij in de slipstream naar de overwinning sjeest.

399px-Sur_place_-_Yondi_Schmidt_-_Grégory_Baugé
surplace

In Groningen kennen we ook de surplace. Op de plaats rust, maar dan voor de afhandeling van bevingsschade. Sinds afgelopen maart wordt er geen enkele schade meer afgehandeld, want de NAM en de Overheid blijven met de billen samengeknepen op het zadel zitten en verroeren geen spier. Hopend dat we ons geduld verliezen en toegeven aan een ridicuul schadeprotocol.

De langste surplace in de wielersport heeft 24 uur en 6 minuten geduurd. De Groningse surplace duurt al 7 maanden. Ondertussen gaan de aardbevingen gewoon door en stapelen de schades zich op. Ook de aardgaspomp van de NAM staat niet stil.

Komt het ooit nog goed met Groningen? Ik betwijfel het. Mijn vertrouwen in de toekomst neemt in ieder geval per dag en per aardbeving af en mijn geduld raakt ook op. Zeker nu er in Den Haag een project-directeur-generaal Bovengronds Groningen is aangesteld, wat met zo’n onheilspellende titel het ergste doet vrezen.

Daarom doe ik vanaf vandaag mijn eigen surplace en las een blogpauze in. Ik denk dat ik maar veel ga fietsen.

Tot later.

 

Bronvermelding foto

 

 

 

Beproefd vertrouwen

In plaats van een blog deze keer een interview met mij.

“De NAM heeft overal ter wereld juristen zitten die precies weten hoe ze hun  verantwoordelijkheid kunnen omzeilen. Dus wat mensen ook laten zien en wat ze ook doen, er worden steeds andere oorzaken gevonden voor de op instorten staande huizen. En het helpt niet mee dat de overheid dit gewoon laat gebeuren. Eigenlijk vind ik dat wel het allerergste van wat hier gebeurt en voel ik me daardoor het meest onveilig.”

Schermafdruk 2017-09-16 13.03.58
Lees het hele interview  hier

 

 

Bron: Bisdomblad Spreek! Bedroefd Vertrouwen, nr. 4 2017

Rutte komt naar Groningen, tip 1

Beste Mark,

Fijn dat u naar Groningen komt. Om uw gasbezoek een succes te laten worden, krijgt u van mij wat tips. Vandaag tip 1.

“Heeft u ook schade” is de meest gestelde vraag aan een Groninger. Meestal gesteld door een niet-Groninger. Als ik de vraag krijg moet ik altijd eerst diep zuchten. Daarna antwoord ik: “Ja, natuurlijk heb ik ook schade, net zoals alle andere inwoners van Groningen. Maar de schade is veel groter dan alleen fysieke schade. Het gaat ook om niet-fysieke schade, zoals stress, onveiligheid en onzekerheid”.

Foto-Bart-Maat-ANP“Eehh”, reageert de vragensteller dan vaak, “ik wist niet dat het zo erg was”. Ja, zo erg is het en dat zou iedereen in Nederland, u ook, onderhand moeten weten. Dus vraag niet naar de bekende weg. Maar vraag naar de last die iemand ondervindt van de gaswinning en wat er moet gebeuren om die last weg te nemen.

Stelt u mij deze vraag, dan is mijn antwoord:   Lees verder “Rutte komt naar Groningen, tip 1”