Tag: loppersum

Na de gaswinning: Terug van weggeweest

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Op 11 juni 2023 schreef ik hier mijn laatste aardbevingsblog. Na negen jaar bloggen was ik er klaar mee. Niet omdat alles oké was in Groningen, maar omdat er nog steeds geen uitzicht was op oké. En die is er tot de dag van vandaag nog steeds niet. Het feit dat de gaskraan dicht is betekent niet dat het veilig is in Groningen. Integendeel, op 14 november 2025 maakten we hier de op twee na zwaarste aardbeving ooit mee. Weer grote schrik en duizenden schades erbij.

Ik heb de afgelopen jaren geen moment overwogen de draad weer op te pakken, een paar blogjes op mijn Groningerblog.nl daargelaten. Ik was met andere dingen bezig. Tot ik verhuisde van een klein dorpje naar het grotere dorp Loppersum. Dat betekende kennis maken met nieuwe buren en inburgeren in de gemeenschap.

Ik ben geschrokken van de verhalen die ik hier hoor, zoals die van een 85-plus dorpsgenoot die al 10 jaar in een versterkingsproces zit waar geen einde aan komt. En nu opeens voor de keuze staat: huis laten versterken of slopen en nieuw opbouwen. Kiest ze voor het laatste dan woont ze jarenlang in een tijdelijke woning. Gezien haar leeftijd is het de vraag of ze ooit in het nieuwe huis zal kunnen wonen. Ze weet niet wat ze moet kiezen.

Ik merk dat de verhalen me raken. De gaswinning is voorbij, maar de gevolgen denderen door. Ik ben niet meer de activist van weleer, maar kan wel woorden geven aan de impact die de gaswinning nog steeds heeft op de levens van Groningers, oud en jong. Daarom pak ik de aardbevingspen voorzichtig weer op, niet op dit blog, maar op mijn Groningerblog.nl onder het kopje ‘Na de gaswinning’.

Wanhoopsbankjes in Loppersum

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Elk dorp in de gemeente Loppersum krijgt een eigen bankje met boom. Burgemeester Hans Engels: ‘Meer ontmoetingsplekken en groen zorgen voor een prettigere leefomgeving. Dit draagt positief bij aan het welzijn van onze inwoners. Met het planten van bomen en het plaatsen van bankjes in ieder dorp zetten we op korte termijn iets zichtbaars neer in de dorpen’.

tree-2964894_1920Ik zie het voor me: ik zit met een dorpsgenoot samen op het bankje onder de boom. Met meer mogen we er niet zitten vanwege de anderhalve meter. ‘Kon je het bankje makkelijk vinden?’ vraag ik. Ja hoor, is het antwoord, het is gelukkig goed zichtbaar. ‘Waar zullen we het over hebben?’ Nou, ik zit met de versterking in mijn maag, ik word er wanhopig van, het schiet maar niet op. ‘Bij mij ook niet’ reageer ik. En we branden allebei los.

Zou ik na afloop van zo’n gesprek op het bankje onder de boom me beter voelen? Zou zo’n ontmoeting positief bijdragen aan mijn welzijn? En wordt mijn leefomgeving er ook prettiger door? Oh, werkte het maar zo, was het maar zo simpel. Dan hoefden we hier niet jarenlang wanhopig te zijn. Wanhopig, omdat Den Haag traineert en burgemeesters niet met hun vuist op Haagse tafels durven te slaan.

Zolang dit niet verandert, moeten mijn dorpsgenoot en ik het zien te rooien met ontmoetingen op het wanhoopsbankje onder de boom. Die beiden nog neergezet moeten worden. Waarschijnlijk pas in 2022. Of later.

Eerst maar op vakantie.

Coronascheuren: gerecycled

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Vandaag was er om 17.20 uur weer een aardbeving van 2.7 in Loppersum. Op 2 mei jongstleden was er een aardbeving van 2.5 in Zijldijk. Toen schreef ik onderstaand blog: 

Ik schrok vannacht wakker van een geluid. Het klonk als het verschuiven van de hondenmand. De klok stond op 5 uur. Ach, de hond zal wel wakker zijn, dacht ik en viel weer in slaap. Ik zat fout, het was een aardbeving van 2.5 Richter.

Straks doe ik een rondje door mijn huis. Dan check ik de ruim 40 scheuren die al jaren wachten op herstel. Ze zullen wel weer groter geworden zijn. Waarschijnlijk zijn er ook nieuwe bijgekomen. Ik wil het even niet weten, want als ik het weet moet ik er ook wat mee.

call-5077271_1920Door de coronacrisis was ik bijna vergeten dat er hier ook aardbevingen zijn. De boodschap: Hou vol, blijf thuis, is lastig te combineren met ‘mijn huis is niet veilig, het zit vol scheuren‘. Mijn hoofd kan maar één crisis tegelijk aan. Daarom zitten de zorgen over mijn huis in een lockdown.

Trouwens, het melden van de nieuwe schade heeft helemaal geen zin. Er komt toch pas in 2021 iemand kijken en in 2022 krijg ik te horen dat de scheuren door het coronavirus komen, niet door de gaswinning.

Ik laat dat rondje door mijn huis maar zitten.

En ik laat het schrijven van een nieuw blog over deze nieuwe aardbeving ook maar zitten. Er valt namelijk niets te schrijven wat ik al niet eerder opgeschreven heb. Alles blijft hetzelfde: de aardbevingen gaan door, de schadeafhandeling is een farce en de versterkingsoperatie is op sterven na dood. Verder geen nieuws. 

 

Loppersumse slappe hap

On door Ingrid Verbeek3 reacties

Hoofdstraat 51 t Zandt
foto: Google Maps

Volgens de Loppersumse wethouder Pier Prins (CDA) was dit prachtpand niet ‘karakteristiek’ genoeg. Gebouwd in 1907 heeft het ruim een eeuw in het hart van ’t Zandt gestaan, vlakbij de middeleeuwse kerk. Het is een typisch Gronings huis, met een deur in het midden en aan beide zijden twee hoge ramen. Meer Gronings dan dit vind je ze niet.

Het huis was kapot getrild, de eigenaren verkochten het ten einde raad aan de NAM. Toen begon het volgende drama. Pier zei: “Sloop het maar, ik vind het niet mooi genoeg”. Dorpsgenoten wierpen zich voor de sloophamer en vertraagden zo de afbraak. Het mocht niet baten, het prachtpand ging eraf, moderne huurwoningen komen ervoor terug.

Ooit was ik er getuige van hoe de gemeente Loppersum met het grootste gemak honderden panden tot niet-karakteristiek bestempelde. Dit huis was er waarschijnlijk één van. Het gevolg is dat er de laatste jaren veel prachtpanden die behoorden tot het cultureel erfgoed gesloopt zijn.

Zo is het karakteristieke karakter van Loppersum door zijn eigen bestuurders om zeep geholpen.

Lees hier: Nieuwbouwplan ’t Zandt overdondert inwoners en raad

Bron foto: Google Maps

Niet zonder ons

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Deze slideshow vereist JavaScript.

Pier Prins, wethouder uit Loppersum: “We hebben te maken met de politieke werkelijkheid, of je daar nou blij van wordt of niet.’’ Hij wordt er zelf ook niet blij van, maar werkt er wel aan mee. Waarom? “Om de voortgang erin te houden. Wat er nu ligt is een basis. Maar extra stappen zijn nodig.’’ Dat er veel frustratie en wantrouwen is onder de bewoners is hem meer dan bekend. “En deze geluiden gaan ook zeker richting Den Haag.’’ (bron)

Beste Pier Prins, kom achter die pilaar vandaan en kijk je bewoners in de ogen. Zie onze verslagenheid, de barsten in onze ziel, hoor onze oproep tot verzet, onze vraag om steun van onze eigen bestuurders. Luister naar ons, open je hart, voel onze nood en zeg: ‘Ze kunnen in Den Haag de pot op, we gaan het hier zelf regelen’.

Ga vanaf morgen aan de slag met inspecties, met de versterking van huizen waar de rapporten van klaar zijn, met alles wat de afgelopen maanden stil is komen te liggen… en stuur de rekening naar Den Haag en de NAM. Laat niet langer met je sollen, laat niet langer met ons sollen, maar slijp de messen.

Zorg dat de gemeente een deel van de oplossing wordt, en niet een deel van het probleem. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald.

Niet zonder ons, niet over ons, maar mét ons.

Nawoord
Lees hier de samenvatting door het Dagblad van het Noorden van alle informatiebijeenkomsten:
Vertrouwen van Groningers daalt onder het vriespunt, de woede bereikt kookpunt

Update augustus 2019
De gemeente Loppersum heeft vijftien informatiebijeenkomsten gehouden die veel reuring gaven. Sindsdien heeft de gemeente niets meer van zich laten horen. De bedoeling was om de voortgang erin te houden. We merken er niets van.