Hou vol, hou moed

Van Lauwerzee tot Dollard tou
van Drenthe tot aan t Wad

doar za(akt), doar trillt, doar beeft t laand
mien Ommelaand mien Stad

De geschiedenis herhaalt zich in Groningen. Vijftig jaar geleden was het hommeles over het al dan niet inpolderen van de Dollard. Er speelde zich een ongekend felle en langdurige politieke strijd af. Net als nu stonden Groningen en Den Haag lijnrecht tegenover elkaar. De belangen botsten, de sociale onrust was groot en de uitkomst lang ongewis.Screenshot_20180119-091444

Ik lees erover in het boek ‘De Dollard, een dijk te ver’ en ik geloof mijn ogen niet. Het boek leest als de generale repetitie van de strijd die we nu in Groningen voeren. Het scenario lijkt geschreven door dezelfde tekstschrijver:

De achterkamertjes van de zestiger jaren: niets wordt openbaar!
Den Haag trapt op de rem
Minister van Aartsen komt op bezoek
De politiek doet mee: het Actiecomite Dollardinpoldering
Scherpe tegenstelling Rijk-regio
Streeksamenkomst: alle koppen in dezelfde richting
De natuurbescherming roert zich
Oprichting werkgroep Dollard
Waddenclub in de Tweede Kamer
Veel aandacht KRO
Werkgroep Dollard op bezoek bij staatssecretaris Vonhoff
Iedere maand een nieuw rapport
VVD-kamerleden naar Groningen
Opnieuw grote onrust in Oost-Groningen
De strijd verlegt zich naar Den Haag
Kabinet buigt zich weer over Dollardwerken
De apotheose
De laatste stuiptrekkingen
De ontknoping: de Dollard is behouden.
De boodschap: halsstarrigheid, volhardendheid, overtuiging en actiebereidheid loont.

‘Hou vol, hou moed’ zei Sandra Beckerman tijdens het gasdebat, ‘we gaan deze strijd winnen.’ De geschiedenis bewijst dat het kan.

Tot vanavond bij de Fakkeltocht in Groningen, Appingedam, Den Haag of Brussel. En steek uw fakkel alvast digitaal aan.

P.S. Twijfelt u nog? Lees dan de aangrijpende longread van Agmar van Rijn over leven in het aardbevingsgebied:  ‘Woon je er nog?’ 

Rutte, de zogenaamde baas van Nederland

Vroeger thuis, luisterde mijn vader naar Mr. G.B.J. Hiltermann. Elke zondagmiddag hield hij met gedragen stem een preek over de “Toestand in de Wereld”. Mijn vader liep door het huis met zijn transistorradiootje, zodat iedereen wel mee moest luisteren. Ik dacht dat Mr. G.B.J. Hiltermann de baas van Nederland was. Ik wist niet beter.

Inmiddels volwassen, luister ik wel eens naar premier M. Rutte. Helaas kan hij lang niet zo mooi voordragen als G.B.J. Maar ja, we moeten het er mee doen, tot 15 maart dan.
M. Rutte legt afgelopen week aan Nederland uit wat de Toestand in Groningen is. Citaat: “Er gaat echt heel veel geld naar het herstel van de huizen, volgens mij doen we dat netjes. Er zit nu een meneer met een clubje om zich heen die dat fulltime doet”.

Weer dacht ik dat hier de baas van Nederland sprak. Maar weer vergis ik me. Hier spreekt de ‘zogenaamde’ baas van het land. Degenen die de Toestand in Groningen wel begrijpen, zijn de 5.000 mensen die meeliepen in de fakkeltocht èn de al meer dan 90.000 mensen die de Petitie ‘Laat Groningen niet zakken’ hebben ondertekend. Dat zijn voor mij de echte bazen van Nederland.

Lees verder “Rutte, de zogenaamde baas van Nederland”

Mijn ontgoocheling na de fakkeltocht

Nog maar net bekomen van de euforie van de fakkeltocht, was ik woensdagochtend bij de gemeente Loppersum. Als bewoner praatte ik mee over de bescherming van ons cultureel erfgoed. We hadden het over karakteristieke panden die gevaar lopen het loodje te leggen. En hoe dat voorkomen kan worden.

Dinsdagavond liepen er veel bestuurders mee, o.a. uit Loppersum. Dat gaf me een goed gevoel. Groningen was verenigd, saamhorigheid en strijdlust liepen handinhand. Mooi was het en ontroerend. We waren het met elkaar eens dat de maat vol is, we zijn klaar met de NAM, we gaan er samen tegenaan.

img-20170207-wa0001
De ontgoocheling volgde al snel. Aan tafel bij de gemeente kwamen de eerste scheuren. Er was geen aardbeving voor nodig. Net zoals de NAM niet alle schade vergoedt, wil de gemeente niet alle karakteristieke panden beschermen. Parallel met de NAM maakt de gemeente er een soort A, B en C panden van. Alleen A panden worden beschermd.

Was ik dinsdagavond ontroerd, woensdagochtend was ik verbijsterd. Zo loop je de ene dag samen op met je bestuurders, zo loop je de volgende dag weer alleen. Zo snel kan het gaan. Praten hielp niet, de stellingen waren al betrokken. Thuisgekomen zei ik in wanhoop tegen mijn partner: “ik wil hier weg, we gaan verhuizen, de gemeente gedraagt zich als de NAM, ik kan er niet meer tegen”.

En daarna brak ik. Tranen, maar nu niet van ontroering.

Teken hier de petitie Laat Groningen niet zakken.

Geen deuk in een pakje boter

Groningen wil een toekomst zonder de NAM, dat is duidelijk. Maar dat lukt niet als we doorgaan op de ingeslagen weg. We moeten nieuwe wegen gaan bewandelen. Dus nee, alsjeblieft niet nog een fakkeltocht. Waar een handjevol mensen zich boos maakt over de gaswinning en de rest van Nederland zijn schouders ophaalt. We slaan met elkaar in Groningen nog geen deuk in een pakje boter, als we op deze manier doorgaan.
butter-1920670__340Wil je een fakkeltocht? Prima, maar dan in Den Haag of Amsterdam.

Wil je dat je huis versterkt wordt? Prima, maar stap dan naar de rechter en overrule de NCG/CVW.

Wil je de NAM verdrijven uit Groningen? Prima, maar dan via landelijke acties tegen de Shell en ExxonMobil: “get the Shell out of here”.

Wil je een regering die haar verantwoordelijkheid neemt? Prima, stem dan op 15 maart op een politieke partij die zich vierkant achter de Groningers schaart. In woorden èn in daden.

Maar eerst even oefenen. Loop naar de keuken en haal een pakje boter uit de koelkast. Stroop je mouwen op en sla er een deuk in. Doe het nog een keer, zodat het een fikse deuk wordt. Goed zo!

Wil jij ook meebepalen hoe de toekomst van Groningen zonder de NAM eruit komt te zien?
Sla dan vanaf nu jouw deuk in het imago van alle partijen die toestaan dat er in Nederland gas gewonnen wordt, ten koste van het leven en de veiligheid van de Groningers.