Tag: aardbevingen

Nait soez’n deur broez’n

On door Ingrid Verbeek1 reactie

De Week van Freek is voorbij. Ik kon er niet bij zijn, was op vakantie. Een vakantie die ik niet verzet heb, toen ik hoorde dat Freek de Jonge actie kwam voeren voor Groningen. Eerlijk gezegd was ik er wat sceptisch over. Als het ons niet lukt, waarom zou het hem dan wel lukken?

black-hair-1293923_1280

Oh, wat heb ik spijt gekregen van mijn besluit. Wat zat ik ernaast. Vanaf de allereerste avond in de kerk van Godlinze gebeurde er iets ongekends. Er ontkiemde iets. Freek boorde een laag Groningse energie aan, die tot dan toe op ging aan frustratie, teleurstelling, machteloosheid en wanhoop.

Ik volgde het nieuws via de sociale media en werd erdoor gegrepen. Ik zag verbinding ontstaan, gezamenlijkheid, nieuwe hoop, gedeelde smart en gedeelde vreugde. Mijn hart maakte een huppeltje. Het kan dus toch!  We kunnen elkaar vinden, verschillen overbruggen en samen aan de slag gaan. We hadden er alleen even een zetje bij nodig.

Dank je wel Freek, voor de impuls die je Groningen gegeven hebt. We weten wat ons te doen staat en we gaan het ook doen.

Yes we can!

De week van Freek

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Wat zou het fijn zijn als dit de week van de ommekeer wordt. Als de ernst van de situatie in Groningen tot in alle hoeken en gaten van het land doordringt.

Niet omdat wij Groningers zo zielig zijn. Maar omdat de lasten van de gaswinning (aardbevingen, bodemdaling, beschadigde woningen, hopeloos traag schadeherstel), zwaar op onze schouders rusten. Te zwaar.

house-insurance-419058_1280

Wat zou het fijn zijn als onze lasten gedeeld kunnen worden. Door duizenden handen die zeggen: we staan achter jullie, wij willen dat jullie net zo veilig kunnen wonen en leven als wij. Daar hebben jullie recht op, want er is jullie onrecht aangedaan.

Wat zou het fijn zijn als het de week van Groningen wordt: op handen gedragen.

Het licht staat op rood in Groningen

On door Ingrid Verbeek3 reacties

Oh, wat had ik graag goede voornemens gemaakt voor dit kakelverse jaar. Wat had ik graag onbezorgd geroepen: ik ga een wereldreis maken of een moestuin beginnen. Maakt het uit, het leven is mooi en ik heb er zin in. De zorgen zijn voor morgen, ik leef nu.

Maar jammer genoeg kon ik geen enkel voornemen bedenken. Er kwam er wel eens eentje langs, maar ik liet hem nooit binnen. Geen belangstelling, zei ik dan. Geen tijd, te drukdrukdruk.

Maar dat is niet de hele waarheid, zelfs niet de halve. De waarheid is dat ik niet onbezorgd ben, maar verscheurd. Verscheurd omdat ik niet weet of ik in mijn huis, mijn thuis, veilig ben. Overleeft mijn huis alle aardbevingen van 2017. Overleef ik de aangekondigde schok van 5.0 Richter, terwijl mijn huis nog niet versterkt is. Overleeft mijn geliefde het? En mijn dieren? En mijn buren?
traffic-lights-242323__340

Ik weet het niet. Niemand weet het, dus hoe kan ik het dan weten. Niemand weet het, maar de gaswinning gaat ondertussen door. Bij twijfel niet oversteken, toch? In Groningen geldt dat niet, er wordt gewoon doorgepompt.

Maar ik kan bij twijfel niet ‘gewoon’ doorleven. Ik kan mijn kop niet in het zand steken, want het gaat om mijn veiligheid. Veiligheid waarmee gespeeld wordt, waarmee risico’s genomen worden. Niet door mijzelf, maar door anderen. Terwijl het licht op rood staat. Maar de mensen die de gaskraan bedienen zijn kleurenblind.

En dat verscheurt me nog het meest.

De 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

In 1986 vond in Assen de eerste aardbeving als gevolg van de gaswinning plaats. We vieren dit jaar de 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen. Ook al is de NAM het hier niet mee eens, want volgens hen was de eerste aardbeving pas in 1991. Er is een inmiddels volwassen generatie opgegroeid met bevingen. Voor hen is het ‘gewoon’ dat de grond trilt en beeft, ze weten niet beter. Maar leuk is anders.

Er is een nog jongere generatie die met steeds zwaarder wordende bevingen opgroeit. Die les krijgt in noodscholen, omdat de oude school niet veilig meer is. Die hun eigen angst weerspiegelt ziet in de ogen van hun ouders. Dat is de generatie die nu leert “wat te doen bij een aardbeving”. Rijkelijk laat, als je het mij vraagt.

En er is de generatie van vóór de gaswinning. Dat is de generatie die eerst Lees verder “De 30e Kerst sinds het begin van de aardbevingen” →

Als de dijken breken in Groningen

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Gelukkig zit er een uitknop op mijn tv. Die had ik hard nodig toen ik langs de tv-serie ‘Als de dijken breken’ zapte. ‘Ik hou van Holland’ overleefde de stortvloed van kijkers maar ternauwernood, las ik later in de krant. Ik behoorde niet tot die kijkers, want ik had al op de noodknop gedrukt. Ik kon het niet aanzien.

Ik heb nooit een watersnood meegemaakt gelukkig, dus daar ligt het niet aan. Ik ben dol op spannende series, dus ook dat is het punt niet. Ik woon niet in de Randstad, dus ook daar kan het niet aan liggen. Ho stop, wacht even.

Lees verder “Als de dijken breken in Groningen” →