Wopke en Hugo

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Ik ben van mezelf vrij sensitief. Althans, dat dacht ik tot ik vanochtend las dat er gisteravond een aardbeving van 2.3 Richter is geweest op 10 kilometer van mijn huis. Normaal gesproken ontgaat mij geen enkele beving, maar deze toch best pittige is helemaal aan me voorbijgegaan. Niets gehoord, niets gevoeld. Hoe kan dat nou?

Ben ik beursgebeukt door de 200 aardbevingen die ik wél hoorde en voelde. Ben ik veranderd in een zombie die door niets meer te raken is, glijdt elke aardbeving van me af als leugens van een zekere premier. Of ben ik in handen gevallen van Wopke en Hugo die mij stiekem gedesensibiliseerd hebben?

Waar het ook door komt, ik ben er niet blij mee. Ik voel en hoor de bevingen liever, dat geeft me een veiliger gevoel dan aan de goden overgeleverd te zijn. Want dat laatste zijn we hier in Groningen al veel te vaak en veel te lang.

De kleren van de keizer

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Daar staat hij dan

Alleen

De striemen op zijn rug schrijnen

Hij is op zichzelf aangewezen

Voor het eerst van zijn leven

Weet hij niet wat hij moet doen

Hij zoekt zijn geheugen af

Maar kan niets vinden

Geen visie, geen moreel kompas

Hij is de keizer zonder kleren

Hij is de man die niemand zich herinnert




Cartoon: Siegfried Woldhek

Tandeloos Groningen

On door Ingrid Verbeek3 reacties

We schrijven 20 maart 2021. Tien dagen geleden heeft de demissionaire coalitie in de Tweede Kamer nog snel even een wet aangenomen die Groningen nog verder het moeras in duwt. Het had de druppel moeten zijn die de Groningse kiezersemmer deed overlopen. Als er zoveel jaren met je gesold is en de verkiezingen voor de deur staan, dan pak je je kans en laat je niet alleen je tanden zien, maar bijt je ook door.

Niet dus. Rutte is ook in Groningen de grote winnaar. De man die een kerncentrale op bewegende grond wel ziet zitten, de gladjanus die zijn schouders ophaalt als er weer eens een gasdebat is, de vent die bij Shell gewerkt heeft. U weet wel, dat bedrijf dat hier onze levens vernielt.

Groningen heeft afgedaan, in ieder geval voor Den Haag. Wie maakt zich nog druk om een provincie die op zijn eigen ondergang stemt. Wie luistert naar een piepend kitten waar het een brullende leeuw had kunnen zijn.

Wat een enorme kans hebben we hier laten lopen.

Nooit meer Rutte

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Man oh man, wat heb ik er de pest over in. Hebben we de slechtste premier ooit, staat ie bovenaan in de peilingen. Wat heeft die man niet allemaal op zijn geweten. Hoeveel mensen heeft hij niet gedupeerd in al die jaren, hoeveel huwelijken zijn er onnodig gestrand en hoeveel banen onnodig verloren. Hoevaak heeft hij de pijn van de burger weggelachen, er zich met een grapje van afgemaakt, de affaires van zich af laten glijden als boter van een hete aardappel. Hoezelden heeft hij zich verantwoordelijk getoond en de schuld eens níet bij de ander gelegd. En hoe is het toch mogelijk dat de kans bestaat, nee erger nog, dat het vaststaat dat er een Rutte IV komt.

Ik zou gillend weg willen lopen, weg uit Nederland, weg uit dit conservatieve, klimaatcrisis ontkennende land, weg van al die politici die zich verschuilen achter de loze woorden van hun partijprogramma of achter de rug van Rutte. Potverdorie mensen, toon toch eens lef, wees een Alexandria Ocasio-Cortez of dichterbij: een Renske Leijten, een Sandra Beckerman of een Pieter Omtzigt. Laat ons kunnen kiezen uit 150 Kamerleden met power en passie, integer en betrokken, vasthoudend en transparant.

Daar knapt niet alleen het land, maar ook het klimaat van op.

Waarom moeilijk als het makkelijk kan

On door Ingrid Verbeek2 reacties

Gisteren heeft de Tweede Kamer de Tijdelijke Wet Groningen goedgekeurd. Er is nogal wat over te doen geweest de laatste maanden, want eigenlijk was iedereen het erover eens dat er veel op de wet aan te merken is. Maar toch is de coalitie, ook al is die demissionair, nog zó trouw aan Rutte dat er een ruime meerderheid vóór de wet is.

Deze wet had afgewezen moeten worden, want het is een draak. Het systeem blijft leidend, niet de bewoner. Ik weet uit eigen ervaring hoe je klem kunt komen te zitten tussen het loket Versterking en het loket Schadeafhandeling. En ik ben niet de enige, we zijn met duizenden. En toch is er nu een wet aangenomen waarin beide loketten los van elkaar blijven bestaan, want zegt minister Ollongren: ‘Het is te vroeg om de Nationaal Coördinator Groningen en het Instituut Mijnbouwschade Groningen te fuseren’.

Te vroeg? Hoezo te vroeg. Wat is dan wél het goede moment om te fuseren. Daar laat Ollongren zich natuurlijk niet over uit. Daarom moeten we het goede moment zelf afdwingen, door volgende week te stemmen op een partij die wél hart voor Groningen heeft. Een partij die snapt dat één loket voor schade en versterking voor de bewoner veel makkelijker is. Want waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan.

P.S.
Ten overvloede: de rode X partijen begrijpen wat goed is voor Groningen.