Auteur: Ingrid Verbeek

Er gaat niets boven wonen in het prachtige Groningen. Ik zou nergens anders willen wonen, dit is mijn land. In dit blog schrijf ik over wat mij zoal bezighoudt, opvalt of verrast. En over mijn leven met maculadegeneratie. Tussen 2014 en 2023 heb ik ook geblogd over de bewegende grond onder mijn voeten, de onzekerheid over de toekomst en het dagelijks leven met aardbevingen op www.aardbevingeningroningen.nl

NAM weet niets van zorgplicht

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Woordvoerder Moeksis van de NAM:

Maar we wisten helemaal niet dat we een zorgplicht hadden!
We dachten dat dat alleen gold voor de overheid!
Die moet toch voor de burgers zorgen, wij niet!
We zijn geen zorginstelling, we zijn gaswinners!
We kunnen toch niet overal op letten!
We hebben het al zo druk met pompen

Het is de schuld van de onderzoeksinstellingen!
Die deden veels te weinig!
Daar kunnen wij toch niets aan doen!
We wisten niet dat de veiligheid op het spel stond!
Daar was helemaal geen bewijs voor!
We kunnen toch geen sorry zeggen!
Want we wisten van niets!
Echies niet, we zweren het!
Au, niet slaan, au!

Aardbevingsrisico’s in Groningen

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

De Onderzoeksraad voor Veiligheid heeft standgehouden. Na het uitlekken in januari van het conceptrapport bestond de angst dat de stevige conclusies van de Raad niet overeind zouden blijven. Dat er scheuren in zouden komen en gas teruggenomen. Dat het advies zou zijn: we weten het niet, er moet meer onderzoek komen.

Maar niets van dit alles. De conclusie dat er tot 2014 bij de gaswinning geen rekening is gehouden met de veiligheid van de bewoners staat nog steeds als een huis. De geschonden relatie met de Groningse bevolking moet hersteld worden, zegt de Raad.

Een van de aanbevelingen:
“Wees in de communicatie aan en in de dialoog met burgers transparant over onzekerheid, expliciteer en motiveer de plaats die onzekerheid krijgt in de besluitvorming …..….etc.”
Ik geef toe, de zin is taalkundig geen hoogvlieger. Toch wil ik graag van deze aanbeveling gebruik maken.

Ik, transparante bewogen Groninger, geef toe dat ik onzeker ben. Expliciet betreft mijn onzekerheid de vraag: gaat de gaswinning nu naar beneden tot een veilig niveau? De plaats die mijn onzekerheid krijgt in de besluitvorming is, ben ik bang, nihil.
En dat maakt me nog onzekerder.

Bron: Rapport van de Onderzoeksraad

Renovatie Groningen, bewoners jaren onthand

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Binnenkort vindt de grootste volksverhuizing ooit plaats.
Tijdens het gasdebat op 12 februari is de urgentie  van de problemen in Groningen onderkend, de risico’s zijn levensgroot en de lucht is ronduit muf in de provincie Groningen. De bodem maakt vreemde geluiden en voldoet niet meer aan de wet.

Volgens Spies, voorzitter van de Stuurgroep Renovatie Groningen had het al lang moeten gebeuren. “Een overheid die alleen zichzelf veiligheidseisen oplegt, maar anderen in de sores laat zitten, is niet geloofwaardig. We begrijpen dat dit met emoties gepaard gaat, want mensen moeten van plekken weg waar ze toch heel graag zijn”.

Gelukkig biedt Den Haag de helpende hand aan de ontredderde Groningers.

the-hague-890698_1920Volgens de Rijksgebouwendienst zijn er genoeg plaatsen waar Groningers gehuisvest kunnen worden. De departementen van Sociale zaken, Buitenlandse zaken en Infrastructuur en Milieu, het Ministerie van Economische Zaken en het gebouw van de Hoge Raad staan vanaf nu ter beschikking van de Groninger bevolking.

Gisteren

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Gisteren was de langverwachte, zeer naar gesmachte dag. De dag dat er eindelijk een veilig gasbesluit zou komen.  De dag dat er weer licht aan de horizon zou verschijnen en weer hoop in de harten van ons Groningers. Zo’n dag waarop je tegen jezelf zegt:  er gaat toch maar niets boven Nederland.

Zo’n dag dus, gisteren.

Vandaag kijk ik terug op die dag. Ik zoek in alle hoeken en gaten, binnen en buiten. Vraag aan vrienden: heb jij gisteren gezien, ben je hem tegengekomen? Niemand heeft hem gezien, niemand heeft hem gehoord. Het lijkt alsof hij helemaal niet bestaan heeft.

Het voelt alsof ik iets kwijt ben geraakt zonder het ooit te hebben gehad.

Tot hier en niet verder

On door Ingrid VerbeekEen reactie plaatsen

Groningers zijn nuchtere mensen. Ze maken zich niet zo snel druk. Met de poten in de vette klei kom je niet zo snel vooruit. En niet zo snel in opstand. En dat hoeft ook niet, want we leven hier ver weg van het Haagse gedoe en gaan lekker ons eigen gang.

Ho stop halt. Ons eigen gang? Onze eigen ondergang zult u bedoelen.
Leeggepompt en leeggezogen worden we. Tot er geen klei meer over is, tot Groningen ingeklinkt en verzakt is. Tot de dijken het water van de zee niet meer kunnen tegenhouden.

Tot hier en niet verder.
Het is tijd om de noodklokken te luiden. Donderdag 12 februari 2015 luiden om 11.00 uur de klokken in het hele land. Als oproep aan de regering en de Tweede Kamer om te kiezen voor veiligheid boven financieel gewin. Veiligheid voor alle Nederlanders, waar ze ook wonen.