Het addertje onder het gas

FB_IMG_1522480499769
Tekenaar: Pluis

Er klopt iets niet in het ‘gaswinning naar nul’ verhaal van Wiebes. Het is te mooi om waar te zijn en de ommekeer is te plotseling om geloofwaardig te zijn. Waarom kan het nu wel en eerder niet? Mijn argwaan is vooral gewekt doordat de afbouw van de gaswinning gekoppeld wordt aan het versterken van onze huizen. “Groningen wordt veiliger en dat heeft ook een positief effect op de versterkingsoperatie”, oreert Wiebes.

Ik geloof er helemaal niets van. Tussen vandaag en 2030 zitten nog veel jaren en wordt er nog veel gas gewonnen. De aardbevingen gaan gewoon door, ook na 2030. Daar zijn de deskundigen het over eens. Hoe vaak en hoe hard die bevingen zullen zijn, weet niemand. Wat het effect van de afbouw op de veiligheid is, weet ook (nog) niemand.

ostriches-373339_1920Wiebes roept dus maar wat en hij doet dat niet voor niets. Hij probeert ons in slaap te sussen: “Jullie veiligheid staat voor ons voorop en daarom gaat de gaswinning naar nul”, en hoopt dat we dat voor zoete koek slikken. Hij vergeet voor het gemak dat er nog duizenden onafgehandelde schades zijn en evenzovele wanhopige Groningers. En hij vergeet dat we al jarenlang ervaring hebben met mooie praatjes, smoezen, gladstrijkers, kraaltjes, spiegeltjes en wipkippen. De Rijksoverheid mag zijn kop dan in het zand steken, wij hier in het hoge Noorden doen dat niet.

Groningen wacht zich een ons

Ik kom regelmatig mensen tegen die zeggen: ‘wat fijn dat het nu goed geregeld is in Groningen, want de NAM is op afstand gezet’. Oh, was het maar waar en was het maar zo simpel. De werkelijkheid is helaas heel anders. Er zijn hoopgevende beloftes gedaan, maar er is nog niets goed geregeld. We wachten daar al op sinds 2012 (zware aardbeving bij Huizinge) en we wachten na 8 januari jl. (zware aardbeving bij Zeerijp) nog steeds.

dog-2785074_1920

We wachten op de plannen van Wiebes om de  gaswinning te verminderen (graag snel).

We wachten op het hervatten van de schadeafhandeling (en nu maar hopen dat het nieuwe protocol beter is dan het oude).

We wachten op een oplossing voor de meer dan 6.000 langlopende schadegevallen die nog wél door de NAM moeten worden ‘afgehandeld’ (en vrezen het ergste).

We wachten op een versterkingoperatie die van Groningen de grootste bouwput van Nederland gaat maken (grom).

Bent u er nog, beste lezer? Ik kan me voorstellen dat u afgetaaid bent en dat neem ik u niet kwalijk. Ik wil zelf ook het liefst aftaaien, maar ik woon hier, ik leef hier en ik wil nergens anders naar toe. Dus ik wacht en schrijf en probeer mijn geduld te bewaren.

Maar het liefst zou ik opspringen en Wiebes in zijn kuiten bijten:
“Eric, kom in actie, we kunnen niet langer wachten. Regel het nu, zodat we verder kunnen met onze levens. Stop deze ramp van on-Nederlandse proporties en ik zal voor altijd aan je voeten liggen. Woef”.

Overdosis aan goed nieuws

Het goede nieuws tuimelt vandaag over elkaar heen. De NAM is weer eens stevig op de vingers getikt door de rechter en het Groninger Gasberaad + Groninger Bodembeweging hebben een kopje koffie gedronken met Minister Wiebes. Ik weet niet of er een gebakje bij gepresenteerd werd, maar een plakje cake kon er vast wel af.

cup-of-coffee-2275793_1920

Terwijl ik deze woorden typ komt ook een mooi bericht over de Tweede Kamer binnen. Er is een motie aangenomen, het kabinet moet zorgen voor:

✅ Een eerlijke en snelle schadevergoeding
✅ Fatsoenlijk (juridisch) advies en ondersteuning voor Groningers
✅ De gaswinning moet snel naar beneden

Nou nou, het is hollen of jarenlang stilstaan in Groningen. Gewend als we zijn aan dat er helemaal niets gebeurt, is dit wel veel ineens. En wat betekent het allemaal? Onder Minister Kamp verdwenen moties gewoon in de prullenbak, wat gaat new kid on the block Wiebes er mee doen? Wordt er behalve koffie ook een goeie borrel geschonken als smeermiddel tussen Groningen en Den Haag? En gaat de NAM in cassatie of leggen ze zich bij het vonnis neer?

Ik vraag me af of dit het begin is van de ommekeer of meer van hetzelfde. Eén ding is zeker, het is nog steeds Code Rood en er is feitelijk niets veranderd sinds de zware aardbeving in Zeerijp. Er wordt gewoon doorgepompt, er wordt gewoon doorgepraat. We zijn 15 dagen en een fakkeltocht verder en we wachten op Code Groen …. als die ooit komt.

Ik ga maar aan de koffie met borrel en gebak.

Hoe nu verder na aardbeving 3.4?

Vanochtend werd ik gebeld door een vriendin die bezorgd vroeg hoe het nu met me ging. Prompt schoten mijn tranen uit hun schuilplaats te voorschijn. Daar hadden ze zich sinds gisteren verstopt, want eerst komt de shock en daarna pas de schrik. Het huilen luchtte op, net zoals de woedende Groninger bodem moest ook ik me ontladen.

Wat de grote klap van gisteren duidelijk heeft gemaakt is: het kan zo niet langer. De afgelopen vijf jaren tonen aan dat regerend/bestuurlijk Nederland niet op kan tegen de macht van de multinationals Shell en ExxonMobil. Laten we er geen doekjes meer om winden, de olies zijn van plan Groningen tot de laatste druppel aardgas leeg te pompen.

DTGtbfuXkAAWm26Dat betekent dat ons leven in Groningen onveilig en angstaanjagend is en blijft. Maar daarmee is het natuurlijk niet klaar, want er bestaat ook nog zoiets als de zorgplicht van de Overheid voor haar burgers (‘De zorg van de overheid is gericht op de bewoonbaarheid van het land en de bescherming en verbetering van het leefmilieu’).

Nu de kaarten open op tafel liggen, is het onontkoombaar dat de Overheid gaat handelen. Een Overheid die zich aan zijn zorgplicht houdt regelt, om te beginnen, dat:

  • Iedereen die uit Groningen weg wil met een fatsoenlijke opkoopregeling en smartegeld kan vertrekken.
  • Schade direct door aannemers wordt hersteld en de rekening naar de NAM gaat. Het schadeprotocol kan de prullenmand in.
  • De dividendvrijstelling voor multinationals van 1,4 miljard euro wordt overgemaakt naar het Schadefonds Groningen.
  • Er een Deltaplan voor Groningen komt.

Zo, nu kan Minister Wiebes als hij woensdag in Groningen is, hier gelijk bij het kruisje tekenen.

                  X