Leijten-Omzigt doctrine

Met stoom uit mijn oren kijk ik naar Buitenhof. Renske Leijten en Pieter Omtzigt vertellen over het rapport ‘Ongekend onrecht’ van de onderzoekscommissie Kinderopvangtoeslag. Jarenlang zijn ouders geschoffeerd, als fraudeurs weggezet, in de schulden gejaagd en aan het lijntje gehouden. De overheid stond erbij en keek erna, hield informatie achter en loog dat het gedrukt stond.

Ik heb nooit te maken gehad met kinderopvangtoeslag en toch komt alles wat Leijten en Omtzigt zeggen me zo ontzettend bekend voor. Met deze ouders is precies hetzelfde gebeurd als hier in Groningen al jarenlang gebeurt. Als gedupeerden van de gaswinning worden we net zo behandeld: gekleineerd, als profiteurs weggezet, lastig gevonden en vooral niet op ons woord geloofd. Ze zouden ons eens serieus gaan nemen, dat kost ze veel te veel geld. Kunnen ze niet aan beginnen.

De drijvende kracht achter deze aanpak is Rutte, met zijn maat Wiebes als vooruitgeschoven post. Alles is erop gericht zo min mogelijk informatie te delen met de Tweede Kamer en gedupeerde burgers zo veel mogelijk uit te persen. De ‘Rutte-doctrine’ noemt het rapport het. We weten er in Groningen alles van.

Dat Rutte en Wiebes af moeten treden spreekt voor zich. Dat Leijten en Omzigt hen moeten opvolgen ook. Laat 2021 het jaar worden van de Leijten-Omtzigt doctrine, waarin de rechten van burgers optimaal beschermd worden, zoals dat hoort in een rechtstaat.

Rutte en Wiebes mogen toekijken vanuit het gevang.

Tot 4 januari ben ik met kerstreces. Fijne dagen.

Wachtrij

people-431943_1920

Wachten op de toekomst

Die maar niet komen wil

Treuren om het verlies

Van de Groningse ziel

Huizen zien scheuren

Kinderen horen huilen

Vertrouwen in de toekomst

Is werk in uitvoering (zegt Rutte)

Wachten op de toekomst

Is wachten op Godot

 

 

 

 

Mentaal wonen Wiebes en ik hier ook in aardbevingsgebied

rutte
foto: DvhN

Je moet maar durven. Na jarenlang de echte bewoners van het aardbevingsgebied in de kou te hebben laten staan, nu opeens zeggen dat je je mentaal zo verbonden met ons voelt. Rot op joh, ga terug naar je eigen Nederland. En dan ook nog op bezoek gaan bij een familie. ‘Een hoopje ellende’ waar hij niets voor kan doen, behalve grijnzend aan de keukentafel zitten. Je zou om minder uit je bol gaan.

selfiemetrutte (3)
foto: DvhN

En vlak voor je je weg weer vervolgt (naar het veilige Den Haag), nog even wat kindertjes inpalmen. Gelukkig staat er een beveiliger in de buurt, dus de kinderen kan niks gebeuren. Weet je trouwens hoeveel aardbevingen deze kinderen al hebben meegemaakt en hoeveel mentale last ze daarvan hebben? Nee, je hebt geen idee, want jij woont hier dus niet.

“Ik wil snappen wat het voor mensen betekent”, zeg je. Mag ik even opmerken dat je daar rijkelijk laat mee bent. Dat je vanaf augustus 2012 had kunnen snappen wat het voor mensen (ja Groningers zijn ook mensen!) betekent. Dat het raar is dat jij de baas van het land bent en dat je het anno 2018 nog steeds niet snapt. En dat ik niet begrijp, hoe je dan toch de baas van Nederland kunt blijven. Ik zou om minder ontslagen zijn.

Nu stop ik, anders sta ik niet meer voor mezelf in.

 

Niet met de deuren slaan

Niet met de deuren slaan  colour-2440310_1920
Ja zuster, nee zuster
Niet op de stoelen staan
Ja hoor NAM, nee toch NAM
Denk aan de buren
Ja zuster, nee zuster
’t Zijn heel dunne muren
Ja HenkKamp, nee HenkKamp

Laten we allemaal doen wat we willen
Zonder te schreeuwen en zonder te gillen

Doe wat je ’t liefste doet
Ja zuster, nee zuster
Dan is het altijd goed
Ja hoor NAM, nee toch NAM

Ook als je in Langelo leeft
En de grond onder je voeten beeft

Ja Henkie, nee Henkie
Ja Rutte, nee Rutte

Oorspronkelijke tekst Annie M.G.Schmidt

Nut en noodzaak van bloggen

U mag het best weten, soms heb ik een blogdip. Dan twijfel ik aan nut en noodzaak van het schrijven van deze blogs. Al meer dan twee jaar loop ik hier te zwoegen en te leuren met mijn stukjes. En ondertussen gaat de gaswinning gewoon door en komt Rutte hier een beetje mooi weer spelen. Worden er vouchers uitgedeeld alsof het snoepjes zijn, maar wel met een giftige inhoud. En wordt de bestuurlijke spaghetti nog oneetbaarder door alwéér een nieuwe club: de Onafhankelijke Commissie Schade (OCS).

Hoop ik dat ik door mijn blogs hier wat aan kan veranderen? Ja, natuurlijk hoop ik dat. En nee, ik snap ook wel dat het zo niet werkt.  Dus waarom blijf ik dan schrijven, vraag ik mezelf soms vertwijfeld af. Het eerlijke antwoord is, ik schrijf omdat ik niet anders kan. Omdat ik een uitlaatklep nodig heb voor alle ellende die er op me af komt. Aardbeving nummer zoveel, geruïneerde monumenten, woordentovenaar Rutte, dwarsliggend EZ, niet-dwarsliggend EZ, de zoveelste kamervraag over het Groninger gas enz. enz.

love-927770__340En ik schrijf voor u, beste mede-Groninger. Ik schrijf om u te informeren, een hart onder de riem te steken, te laten weten dat u er niet alleen voor staat, te troosten, aan te moedigen. Door voor u te schrijven schrijf ik ook voor mezelf. Door u aan te moedigen, moedig ik ook mezelf aan. Door u te troosten, troost ik ook mezelf. En met uw reacties op mijn blogs steekt u, op uw beurt, weer een hart onder mijn riem.

Zo werken we toch mooi samen aan een bevingsvrije toekomst voor Groningen. En dát heeft pas echt nut en noodzaak.

Leestip in de Correspondent: Verzet je en hou vol, het verliezen van hoop is geen optie