Hou op, hou op, hou op

Beste Regina Bouius,

Bij het lezen van de open brief die u, als nieuwe Nationaal Coördinator Groningen, aan de inwoners van het Groningse gasbevingsgebied heeft gestuurd, overviel mij een immens gevoel van déja-vu. Oh nee hè, niet weer meer van hetzelfde. Hoeveel van dit soort brieven vol beloftes heb ik al niet gehad, afkomstig van de NCG, het CVW, de NAM, de TCMG, de IMG of welke club dan ook: we gaan het beter doen, we gaan het sneller doen, we gaan het samen met u doen.

En hoeveel informatiebijeenkomsten over de versterkingsoperatie zijn er sinds Huizinge 3.6 wel niet geweest. Ik herinner me de hoopvolle zalen bij NCG-showman Hans Alders (2016) en de boze zalen bij de (13?) bijeenkomsten van de gemeente Loppersum (2018), waar een gebiedsmanager van de NCG gebakken lucht stond te verkopen. In beide gevallen gloedvolle betogen dat het goed zou komen, dat onze huizen in rap tempo veilig gemaakt zouden worden. En wat is daarvan terechtgekomen?

U sluit uw brief af met de woorden: ‘Achterom kijken heeft weinig zin’. Ik denk dat het verstandig is dat wél te doen. Met uw brief treedt u namelijk in de voetsporen van eerdere NCG’s, waarvan er geen één geleverd heeft wat hij beloofde. U borduurt gewoon voort op diezelfde loze beloftes: ‘We willen met u in gesprek en naar u luisteren. Daarom gaan we het gebied in om u te ontmoeten en van uw ervaringen te leren‘.

Hou op, hou op, hou op.

We hebben de afgelopen jaren al eindeloos verteld waar we tegenaan lopen en wat we willen: net zo veilig wonen als de rest van Nederland. Niet in 2028, maar nú.

In goede bedoelingen kun je niet veilig wonen

Bijgaande foto komt uit een promotiefilmpje van het Ministerie van Economische Zaken. Op de foto staat Myléne Piek, aardbevingscoach in Groningen. Zij is een van de 800 vakmensen die zich, volgens EZK, inzetten om de provincie veiliger en toekomstbestendiger te maken.

Eerlijk gezegd wist ik helemaal niet dat er aardbevingscoaches bestaan. Daardoor wist ik ook niet dat, alleen al door het feit dát ze er zijn, ik me prettig en veilig had kunnen voelen. Nu weet ik het gelukkig. Maar het rare is, ik voel me er helemaal niet prettig en veilig door. Ik voel me net als anders: chagrijnig en licht wanhopig over het eindeloze gezeur over elke scheur en het zinloze wachten op een versterking die als puntje bij paaltje komt niet doorgaat, omdat de gaswinning stopt en er dan geen aardbevingen meer zijn. Toch, minister Wiebes?

Oh, was het maar zo simpel. Geef me een aardbevingscoach en ik voel me prettig en veilig. Geef iedereen een aardbevingscoach en alle problemen in Groningen zijn opgelost. Beste Myléne, was het maar zo simpel. Je bedoelingen zijn goed, daar twijfel ik niet aan. Maar doe geen beloftes die je niet waar kunt maken, daar hebben we er hier al genoeg van gehad.

Als ik je een tip mag geven: beperk je tot wat je wel kan beloven: luisteren, meedenken en af en toe een helpende hand bieden. Je bent maar een radertje in een piepende, krakende, uit de klauwen gelopen machinerie. Net zoals wij allemaal.