Niet zonder ons

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Pier Prins, wethouder uit Loppersum: “We hebben te maken met de politieke werkelijkheid, of je daar nou blij van wordt of niet.’’ Hij wordt er zelf ook niet blij van, maar werkt er wel aan mee. Waarom? “Om de voortgang erin te houden. Wat er nu ligt is een basis. Maar extra stappen zijn nodig.’’ Dat er veel frustratie en wantrouwen is onder de bewoners is hem meer dan bekend. “En deze geluiden gaan ook zeker richting Den Haag.’’ (bron)

Beste Pier Prins, kom achter die pilaar vandaan en kijk je bewoners in de ogen. Zie onze verslagenheid, de barsten in onze ziel, hoor onze oproep tot verzet, onze vraag om steun van onze eigen bestuurders. Luister naar ons, open je hart, voel onze nood en zeg: ‘Ze kunnen in Den Haag de pot op, we gaan het hier zelf regelen’.

Ga vanaf morgen aan de slag met inspecties, met de versterking van huizen waar de rapporten van klaar zijn, met alles wat de afgelopen maanden stil is komen te liggen… en stuur de rekening naar Den Haag en de NAM. Laat niet langer met je sollen, laat niet langer met ons sollen, maar slijp de messen.

Zorg dat de gemeente een deel van de oplossing wordt, en niet een deel van het probleem. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald.

Niet zonder ons, niet over ons, maar mét ons.
Nog vijf actiebijeenkomsten te gaan.

Nawoord
Lees hier de samenvatting door het Dagblad van het Noorden van alle informatiebijeenkomsten:

Vertrouwen van Groningers daalt onder het vriespunt, de woede bereikt kookpunt

 

Advertenties

Als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan…

Vijfhonderd mensen in een zaal in Loppersum. Vijfhonderd mensen die allemaal een brief van de gemeente Loppersum hebben gekregen: uw huis loopt een verhoogd, licht verhoogd of normaal risico. Voor de zaal: Pier Prins, wethouder en Manno Bannink, gebiedsmanager van de Nationaal Coördinator Groningen (NCG).

Loppersum is dé aardbevingsgemeente van Groningen, hier vallen de zwaarste klappen. Je zou denken, het gemeentebestuur vecht als een leeuw voor zijn bewoners, zit Wiebes achter zijn vodden tot hij geen kleren meer aan zijn lijf heeft, haakt de NAM pootje en versterkt met eigen handen de onveilige woningen.

Terug naar gisteravond. Er staan twee mannen voor de zaal, grotendeels verscholen achter de pilaar die het zicht op hen ontneemt. Ze leggen uit wat er in de brieven staat, althans dat proberen ze want ze snappen het zelf ook niet zo goed en ze staan er eigenlijk ook niet achter. Maar toch voeren ze de opdracht die ze van Wiebes hebben gekregen uit: zorg ervoor dat er zo min mogelijk huizen versterkt worden en vertraag dit zo lang mogelijk. De NCG-meneer moet wel, want Wiebes is zijn baas…

De zaal roert zich, mensen lopen weg, er worden gele hesjes uitgedeeld, er wordt gevloekt en gehuild. De vraag om daadkracht, ga aan de slag en wacht niet langer (en stuur de rekening maar naar Wiebes), bereikt Pier Prins niet. Hij staat achter zijn pilaar en houdt zich vast aan woorden die door niemand meer worden geloofd: “We hebben Wiebes een brief gestuurd, dat moet voldoende zijn”.

20181212_081233 (2)De zaal loopt leeg.
Pier Prins blijft eenzaam achter.

 

 

Er volgen nog tien bijeenkomsten.