Soms heb ik het gevoel niet meer in Nederland  te wonen. Dan waan ik me in een ander land in een ander werelddeel, in Verweggistan. Sinds ik in Groningen woon, overvalt dit gevoel me steeds vaker. Ik merk dat ik me zelfs anders ga gedragen.

Zo was ik gisteravond bij het provinciehuis in de stad. Floot, toeterde en ratelde ik mee in het herrieprotest tegen de levensvernietigende gaswinning. Gisteravond was ik actievoerder, terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet ben. Ik strijd liever met woorden dan dat ik op de barricades sta. En toch móest ik er gisteren bij zijn. Omdat ik voel dat er in mij een grens overschreden wordt. Omdat ik voel dat Lees verder “Actievoerder tegen wil en dank” →