Tag: gaswinning

De NAM-oester staat open

On door Ingrid Verbeek3 reacties

Gisteren bij de uitreiking van de Reuringprijs aan Annemarie Heite (proficiat!), beloofde de woordvoerder van de NAM dat vanaf nu “de oester open staat”. Uit de zaal klonk cynisch gelach.

shell-1972980_1920Hoe zit dat eigenlijk met oesters? Ik ken het spreekwoord ‘zo gesloten als een oester’ en ik weet dat er heel soms een parel in gevonden wordt. Pas als de oester open staat, kun je zien of er een parel in zit, eerder niet.

De NAM-oester was tot nu toe hermetisch gesloten, dus de vraag is: zit er misschien een parel in? Het antwoord is, zoals verwacht,  teleurstellend. In Nederland blijken helemaal geen pareloesters voor te komen. Dat wist de NAM natuurlijk, ze zijn daar niet gek. ‘De oester staat open’ is dus de zoveelste inhoudsloze kreet van de NAM.

De zaal had gelijk.

 

 

 

 

Aardbevingsvervreemding

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Ik woon nu zeven jaar in de gasregio, ook wel gaskolonie of gaswingewest genoemd. In die zeven jaar heb ik tientallen bevingen meegemaakt. Hoe gek het ook klinkt, je went eraan, behalve als ze je huis vervaarlijk doen kraken en de vloeren golven alsof het zeewater is. Of je wilt of niet, er treedt een soort aardbevingsgewenning op. Anders is het ook niet vol te houden trouwens.

church-2641734_1920Maar er gebeurt ook iets anders, merk ik nu ik een weekend in Middelburg ben. Ik zoek naar scheuren in de muren, naar boze posters achter de ramen, en naar dichtgetimmerde panden, maar ik vind ze niet. Niemand heeft het over de gaswinning, niemand heeft gasbevingsschade.

Ik bevind me in de wereld zoals hij hoort te zijn. En ik kan er niets mee, ik herken hem niet meer, ik ben ervan vervreemd. De normale wereld waar de huizen stevig staan en de bewoners met respect behandeld worden, staat ver af van mijn leven in Groningen.

Ik kan me niet meer voorstellen hoe het is te leven als een Middelburger in Nederland. Voor mij is onveiligheid, onzekerheid en rechteloosheid de normaalste zaak van de wereld geworden. En dat maakt me droef.

On-Nederlandse overheidsfalen moet stoppen

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Even leek het erop dat we iets meer lucht en licht zouden krijgen in Groningen. De NAM echt op afstand en de gaswinning echt naar beneden. Twee belangrijke stappen om Groningen weer toekomst te geven.  ‘Nu de uitvoering nog’, riepen we met z’n allen. We hebben zoveel beloftes zien langskomen de afgelopen vijf jaar, we zijn er wat cynisch van geworden.

phrase-2422927_1280Tot in de diepste vezels van mijn lijf zit ik sindsdien te hopen. Wat is de eerste stap die gezet wordt, welke knoop wordt doorgehakt, welk besluit genomen?
Keuzes genoeg: NCG Hans Alders vervangen door een frisse kracht (heeft Wiebes geen broer of zus?) of alle medewerkers van het CVW ontslaan (die dansen naar de pijpen van de NAM, Alders ook trouwens). Om maar wat te noemen.

Afgelopen woensdag was er weer eens een gasdebat. Tijdens het luisteren werd de hoop langzaam uit mijn lijf gezogen. Waar is de urgentie gebleven die na de zware aardbeving in Zeerijp zo voelbaar was? Waarom is het nu, volgens de Tweede Kamer, niet het moment voor een parlementaire enquête? Waarom is Code Rood geen aanleiding om onmiddellijk de gaswinning te verminderen? Waarom is de NAM niet op afstand gezet bij alle schades, dus ook die van vóór 31 maart 2017? Om maar wat te noemen.

Zonder hoop staat er binnenkort niets meer boven Groningen. En dan?

Overdosis aan goed nieuws

On door Ingrid Verbeek1 reactie

Het goede nieuws tuimelt vandaag over elkaar heen. De NAM is weer eens stevig op de vingers getikt door de rechter en het Groninger Gasberaad + Groninger Bodembeweging hebben een kopje koffie gedronken met Minister Wiebes. Ik weet niet of er een gebakje bij gepresenteerd werd, maar een plakje cake kon er vast wel af.

cup-of-coffee-2275793_1920

Terwijl ik deze woorden typ komt ook een mooi bericht over de Tweede Kamer binnen. Er is een motie aangenomen, het kabinet moet zorgen voor:

✅ Een eerlijke en snelle schadevergoeding
✅ Fatsoenlijk (juridisch) advies en ondersteuning voor Groningers
✅ De gaswinning moet snel naar beneden

Nou nou, het is hollen of jarenlang stilstaan in Groningen. Gewend als we zijn aan dat er helemaal niets gebeurt, is dit wel veel ineens. En wat betekent het allemaal? Onder Minister Kamp verdwenen moties gewoon in de prullenbak, wat gaat new kid on the block Wiebes er mee doen? Wordt er behalve koffie ook een goeie borrel geschonken als smeermiddel tussen Groningen en Den Haag? En gaat de NAM in cassatie of leggen ze zich bij het vonnis neer?

Ik vraag me af of dit het begin is van de ommekeer of meer van hetzelfde. Eén ding is zeker, het is nog steeds Code Rood en er is feitelijk niets veranderd sinds de zware aardbeving in Zeerijp. Er wordt gewoon doorgepompt, er wordt gewoon doorgepraat. We zijn 15 dagen en een fakkeltocht verder en we wachten op Code Groen …. als die ooit komt.

Ik ga maar aan de koffie met borrel en gebak.